Dark Stars Mga Nobela at Kwento

Inubos kasi nito ang enerhiya sa pag-entertain kay Wade. Pagbukas niya ng pinto, sumalubong kaagad sa kanya ang dilim, ang malamig na simoy ng hangin at ang katahimikan ng paligid. Tanging mga ilaw na lang sa poste ng bakod nila ang nakasindi. “Ang damot naman ng mga stars.” Mabibilang lang sa daliri ang mga bituin na kumikislap sa madilim na langit. Gayunpa man, nakagagaang pa rin ng pakiramdam.

Kaya ako naaabuso, e. Kasalukuyan akong nag-aantay ng jeep na dumaraan sa bahay. Habang nag-aantay, napatingin ako sa langit. Kahit ang dilim, pinapaganda ng mga bituin at buwan ang langit. Kahit madilim, ang mga bituin ay nagsisilbi mong pag-asa, e. Napatingin ako sa bituin na may tatlong stars na magkakatabi. Matagal ko na sila napansin pero ngayon ko lang natitigan nang maayos. Para silang ellipsis na patayo. It really bothers me, it's just weird that there's stars that inline and close with each other. Does it have a significance meaning? Or is it just a coincidence that they're close to each other?

turan ng Doctor ko. “Thank you, Doc. Therese.” “Anong ipapangalan mo sa kaniya?” Out of nowhere ay napatingin ako sa mga stars and moon na disenyo sa dingding. Una pa lang ay may pangalan na akong naisip. At ang stars na nakikita ko ay ang isa sa mga senyales na nararapat ko siyang pangalanan ng— “Stella. . . Because sheʼs the light of my darkest life.” nakangiti kong tugon bago ako tuluyang mawalan ng malay.

Iba't ibang liwanag ang makikita mo na para bang mga stars, planets o 'di kaya galaxies. Natapos na ang klase at lumabas nang may mga ngiti sa labi. Tinuro rin kasi ni Maestra Markisha ang tamang pagkontrol nito at kung ano ang gusto naming kulay. Siguro'y asul sa akin kanina dahil naiisip ko si Stalwart, ang kanyang grayish blue eyes.

Nang matapos na siya, deretsahang umupo siya sa harap namin. "I'm sorry. Ilang taon akong nakakulong sa lungga na 'yon. Paauwi na sana ako dito sa Pilipinas, pero may tumangbang sa 'kin. Sa ginawa nila, nawalan ako nang malay. Nagising na lang ako na may kadena na ang kamay at mga paa ko. Tapos, isang babae ang tumumbad sa 'kin nang imulat ko ang mga mata ko. Laking gulat ko noon, na makitang kamukha na kamukha ko siya. Hindi ko alam kung bakit niya ako kinagaya. Basta nag sinabi niya sa 'kin, kakagimitin na ako para makapaghigante. Ilang taon akong nagdusa sa loob ng lungga na 'yon. Hindi ako pinapakain nang maayos, minsan sinasaktan pa ako. Ang masakit pa, hindi ko na muling nakita ang ana

### **Chapter 25: Jarren’s Confession** **Jarren’s Perspective** The night was cool, and the stars twinkled brightly above the city. I stood on the balcony of my penthouse, leaning against the railing, trying to calm the storm of emotions swirling inside me. Tonight was the night I had to confront the feelings I had kept hidden for too long. Keisha was on her way, and my heart raced at the thought of finally confessing my feelings to her.

"Wife? Diba I'm marrying you?" My heart skipped a beat. He's marrying me? I know that naman. Kaia! "No. After we get our divorce," I smiled forcefully at him. "After all of this is done, we can go on our separate ways." Sumandal ako sa bench at napatingala sa kalangitan. The stars seem to dance in the velvety darkness, each one telling a story of distant worlds and ancient luminosity. The moon casts a soft, silvery glow, adding depth to the celestial spectacle. The air is often crisp and still, allowing the brilliance of the stars to captivate the senses and inspire wonder in those who gaze upon this celestial masterpiece. I am at awe but somehow, my heart is contradicting.

Sumilay din ako sa bintana at agad kong nakita ang maraming bituin sa langit. “Ang ganda ‘no?” napalingon ako kay Gavril nang magsalita siya. Hindi siya nakatingin sa akin at nanatiling nakasilip sa bintana at pinagmamasdan ang nagkikislapang bituin sa langit. “Sometimes, we believe that darkness is scary and full of danger. But do you know that without darkness, we cannot see how beautiful and magical the stars in the sky? In life, we thought that problems and challenges with break will tear, and will ruin us. But we didn’t know that problems and challenges were actually there for us to experience to teach us for us to learn, and to mold us to be a better person.”

“Napakasarap sa pakiramdam.” Sa langit, parang mga diamante ang kislap ng mga tala at bituin. Malinaw na nakikita ang iba’t-ibang stars constellations dahil walang kaulap-ulap at banayad pa ang ihip ng hanging Amihan. Ang higaan namin, parang niyebe sa lambot. In-order ko online para sa mga pagkakataong ganito. Malalaki ang aming unan at komportable.

"Pero bakit nandito ka?" "Favorite spot ko to. Mahilig kasi ako mag star gazing" sabi nya. Patuloy pa din nyang kinakain yung gawa ko. Napatingala ako at doon ko lang napansin na napaka daming bituin ngayong gabi at lahat sila nag i sparkle ng sobrang ganda. Ganito ba pag inlove? Habang kumakain si Kasper ay tinuturo nya sakin yung mga constellation at iba't ibang stars.