Dawn In Tagalog Novels & Stories

nag-aalalang tanong niya sa kaibigan. "Anong pinagsasabi mo?" natatawa nitong sabi, "ang sarap nga ng tulog ko kagabi, eh. Dire- diretso at hindi ako tumayo. Kaya paano ako mapupunta sa basement nila Dross?" Nagulat siyang napatitig kay Angela at mukhang nagsasabi ito ng totoo, "tumayo ka na nga diyan baka gutom lang 'yan."

Naramdaman niya ang pag-upo rin nito sa katapat na upuan. Silence, as they watch the sun start to light on the whole place. Ang malawak na karagatan na unti-unti nasisikatan ng araw ay napakaganda sa kanyang paningin. Sunrise. A new beginning. Matapos tuluyan sumikat ang araw ay napalingon siya sa asawa, nahuli niya itong titig na titig sa kanya.

tanong ko sa'kaniya. "Ang alin po ba sir? ang dagat o ang sunset?" tanong nito. "Sunset! Alam mo ba ang meaning niyan para sa'kin?" tanong ko sa'kaniya. "Hala may meaning pala 'yan sir," inosenteng tanong nito. "Yes nasa dictionary pero para sa'kin iba siya. Sunset for me is Hope. Pag-asa na sa bawat pag lubog nito kinabukasan may bagong liwanag," madamdaming wika ko.

At ngayon, inulit niya. Sa labas, sumikat na ang araw sa Davao. Pagkatapos ng ulan ng 2:13 AM na malakas, parang yung ulan nung unang nagkakilala sila sa Tupi, may araw na at may rainbow. Si Draven binuksan ang bintana ng private floor na binili niya.

Luha at Buwan Eliza Emerry's POV Napakagandang pagmasdan mula rito sa aking kinauupuang damo ang nagliliwanag na buwan. Napangiti ako. Talagang kay galing lumikha nang Panginoong Diyos. Nakakamangha. Kasalukuyan akong nakaupo ngayon sa hardin na nasa likuran nang mansion nang aking asawa. Ang sarap nang simoy ng hangin na siyang dumarampi sa aking balat.

Bahagya siyang tumawa rito bago ibinalik ang tingin sa dagat. How she wish her mind could be as peaceful as the sea. Kapit lang Rhi. You'll get through this. Bumuntong hininga siya. Sana nga malampasan nila ito para maging payapa na rin ang isip niya. ○○○○ 'Welcome to Isla De Paraiso' 'Yan ang nakalagay sa signage na nakita ni Rhiane pagkapasok ng van nila sa resort na tutuluyan nila sa one week na orphanage.

Dahan dahan silang naglakad papunta kay Keiron at naunang umakyat si Addison sa higaan at tumayo doon bago inayang umakyat ang dalawa ng dahan dahan “Now!” Sigaw na sabi ni Addison at nagsimula ng tumalon sa higaan habang ang dalawang lalaki naman ay kiniliti si Keiron “Wake up Daddy! Wake up!” Sigaw pa na sabi ni Addison habang tumatalon “Hahaha enough na kids I'm already awake.” tawang sabi ng asawa ko sa kanila kaya naman yumakap na ang tatlo sa kaniya “Aww… Ang sweet naman ng mga anak ko kanino nga ulit nagmana?” Nakangiti nitong tanong

Ano ka sinuswerte? Inilapag ko na lang uli sa ilalim ng lampshade ko ang cell phone ko saka natulog. KENT POV “Good morning madlang peps!” masayang bati ko sa kanilang lahat. Ang ganda ganda na talaga ng gising ko lately, huwag mo ng isama yung kahapon hehehe. “Good morning son.” Bati din sakin ni Mommy na siya palang naghahanda ng agahan.

Pagod niyang sita sa dalaga habang nakikipag-agawan sa unan. Umagang-umaga naghahanap na naman ng giyera ang babaeng ito. Ngayon pang nadiskarel siya. Wrong timing. "Bumangon ka diyan ngayon din at mag-impake ka. Umalis ka na rito!" Singhal nitong nagmarkahan sa leeg ang mumunting mga litid, patunay na hindi na biro ang galit nito. Pero ano iyon? Pinaaalis siya? Pambihira! Pinalalayas siya nito? Pilit siyang bumangon kahit mistula siyang nasa sakayan na hinahampas ng malalaking alon.

Bagamat malalim na ang gabi ay hindi siya nakaramdam ng pag-aalala para sa pinsan sapagkat normal na sa kanilang mga taong-lobo ang gumala nang gano'ng oras, lalo na kapag kabilugan ng buwan. Babalik na sana siya sa pagtulog nang mapansin ang makinang na bagay na nakapatong sa mesa, sa ibabaw ng isang unan. Ang kan'yang korona. Napabuntong-hininga siya nang maisip ang mga obligasyong kanyang kahaharapin simula bukas bilang bagong Reyna ng kanilang tribo. (flashback)