Dawn In Tagalog Novels & Stories

_ Lalisa Chetney's Pov. "Goodnight, matulog ka na ah!" Saad ni Mommy at hinalikan pa ako sa noo, ngumiti naman ako sakanya. "Goodnight Mom." Sabi ko sabay ipinikit ang mga mata ko. Dinig ko naman ang pag bukas at pag sa ng pintuan. Dahan-dahan kong binuka ang mga mata ko at pinakinggan ang yapak ni Mommy. Hinay-hinay akong bumangon at binuksan ang pinto. "Kuya Reylan, Allan." Mahinang tawag ko at bumukas naman 'yong mga pintuan nila.

"B-bukas ka pa ba makakauwi?" Tumango naman siya at uminom sa tubig...sa basong inimnan ko kanina. Kaagad na nanlaki ang aking mga mata at aangal na sana ngunit naubos na niya nag laman nito. Inabot niya ang table napkin at pinunasan ang gilid ng kanyang labi. "I'll be home at dawn. Don't wait for me. Just wait for my assistant to come over and get you," wika nito at tumayo. "I'll go change."

Nag-iwas siya ng tingin. "What did you do to me?" inis na wika ni Diane. Ngumiti siya ng may paumanhin. "Sorry about that. Anyway, since you already know my secret and I know yours, how about a deal? Kung sasabihin mo sa iba ang sekreto ko, sasabihin ko rin sa iba ang sa iyo. Siyempre, wala naman akong balak magsinungaling at i-deny lahat ng nalaman mo. Pero ikaw ba, kaya mo bang malaman ng lahat na hindi na kayo mayaman?"

——— *alarm clock snoozing* AIDAs Ang ingay. Minulat ko na ang mga mata ko para patayin ang phone ko na nag-a-alarm. What a good morning. I couldn't help but, smile to what happened to me and that Perv last night. We had a great night together. Teaching him a lot of tagalog words was fun. I turned around to see him nang nawala ang ngiti sa mukha ko dahil wala siya sa tabi ko. Where is he?

CHAPTER 150 “Babe,” Dahan- dahan kong minulat ang aking mga mata nang marinig ang boses ni Ninong Dwayne. “I don’t want to wake you up but it’s lunch time already. Nakahanda na ang pagkain sa labas, sabay na tayong kumain,” aniya at hinaplos ang aking noo. Tinanggal niya ang mga nakaharang na buhok doon at pinatakan ng halik ang aking noo.

Hirap na hirap na ito sa paghinga. Nagtinginan naman silang lahat. Wari ay nagkakaintindihan sila sa mga tingin. Lumapit si Lanche kay Brie at hinawakan ang kamay. Hindi pa siya nakakapagtanong pero tumulo na agad ang luha niya. Kita iyon ni Brie. "D-d-dine..." nanghihinang sambit nito habang nakatingin kay Lanche. Lanche's POV

Napanganga ako. “Paliguan, linisan at bihisan ang dalaga. Mag-uumpisa ang ritwal, alas-otso y media ng umaga bukas. Magmadali, ibalita ito sa buong mamamayan ng Gokayama. Tapos na ang matagal na paghihintay. Ang birhen na dalaga ay dumating na!” Dahil sa narinig ko ay sumiklab ang matinding kaba na nararamdamn ko kanina pa.

Tila naglalakbay sa kung saan ang aking diwa. "LUNA" Isang boses. Isang boses ng lalaking tinatawag ang aking pangalan ang nagpabalik sa akin sa katinuan. "LUNA"

BEATRIX POINT OF VIEW "Oy! Beaaaaa!" "Mmm..." "Bea gising naaaa!" "5 more minutes, please..." "Gigising ka? Or ako na lang magpapaligo sayo?" Nagising ako sa banta na 'yon. Pagka-upo ko ay nakita ko si Dawn na naka-ayos na at mukhang ready na ready na. Nagtaka pa ko kung bakit sya naka-ayos ng ganun. "Saan ka pupunta?"

Timing lang ang pagtawag niya. Pagkatapus naming kumain ay natulog na agad kami ni Calvin dahil maaga pa kami bukas sa church kasama si mommy. Sumasama rin kasi sa amin si Calvin tuwing linggo upang magsimba. "Goodnight bro." "Goodnight din bro." Kinabukasan. I woke up hearing his voice while there's a force of wind in my ear that makes me feel kiliti. "Bro! Gising na!" Ginigising niya ako sabay yugyug.