Day Off Well Spent 소설 & 이야기

Pagkatapos magpaalam ng kausap ay nagmadali siyang dumiretso sa banyo para maligo sa pinakamabilis na paraan na magdudulot pa rin ng kalinisan at kaginhawaan sa natutulog niyang katawaan. She sighed after putting her clothes on. Her body wants to protest, she is on her day off! Day off means whole time rest for her. Here she thought it will be also free from her duty. Who is she to oppose? She must used to this and yes, she already adopted her new normal life but she assumed it will not be today because last night was their parents wedding anniversary, she exhausted from last night obligations, and before partying she finished all her works, from written reports to her actual missions. She

Walang kwenta! "Okay, ito na." Maganda na ang umaga ko, na bwesit pa. Ibinba ko ang tawag nang makita kong papalapit na sa dako ko ang mga katulong ko. Pinatili kong maayos ang hitsura ko. "Nandito na po sila sir." "Good morning po sir. Masyado po kayong maaga na gumising ngayon." "Sir, tama po ba ang sinabi niyo? Pwede kaming mag day off ngayon? Sakto lang kasi sir. Family Day ngayon sa paaralan ng anak ko," nakangiti at excited na mga tugon nila.

I rolled my eyes. We're currently spending our break here. Gusto ko ihanda ang sarili ko para bukas, wala na rin akong masyadong trabaho mamaya kaya naisipan kong bisitahin si Dame sa kompanya nila. That's our plan for today after all, we're going to have dinner together. He's really serious when he said to me one time—that we're going to fill those days that we're far from each other.

Nais ko ng magbagong buhay. Sobrang bilis ng mga araw at hindi ko namalayan na isang buwan na pala ako dito sa trabaho ko. So, far ay maayos naman. Hindi man ganun kalaki ang kinikita ko ay sapat naman siya para sa akin. Nakabili na rin ako ng mga damit ko. Hindi man katulad ng mga damit ko dati ay ang mahalaga may maisuot ako. Day-off ko ngayon kaya naglalaba ako. Habang naglalaba ako ay biglang dumating si Marie.

Makukulit din sila everylunch magkakasabay lang kami kahit nagtatrabaho panay kulitan pero pag nandyan sa paligid mga big boss behave lang kami. "Oy! Av sama ka bukas magclub. Shot shot lang" mabilis ko lang sinagot si Ella nag-iling. Sabado bukas day off namin kaya lang mas pipiliin ko magpahinga sa bahay dalawang araw na nga lang day off namin magpaparty pa ako bukas. No way!

Kung sino man iyon mukhang nagsawa na. Pagsapit ng alas singko nagpaalam na sa akin si Raye. Ako naman naging abala na sa trabaho. Masigla ako kasi day off ko bukas. At kapag day off ko ay sa munisipyo ako dumederetso pagkatapos ng klase para sunduin si mama. Kumakain kami sa labas at nag-ba-bonding. Pareho kaming abala ni mama kaya tuwing day off ko lang kami nagkakaroon ng oras para sa isa’t isa. Kapag kasi may trabaho ako at gabi na umuuwi, himbis na mag-usap natutulog na lang kami agad. Kaya excited ako para bukas.

"Hindi ko inaasahan na magiging ganito ang lahat, pero masaya ako na ikaw ang kasama ko sa bawat hakbang." --- Kinabukasan, nagpasya silang maglaan ng oras para sa sarili nila. Hindi nila iniisip ang trabaho, hindi rin ang mga pressures mula sa kanilang pamilya. Nais nilang maranasan ang mga simpleng bagay—mga bagay na hindi nila madalas magawa dahil sa busy nilang schedule. Naglakad sila sa parke, nagkumustahan tungkol sa kanilang mga pangarap, at pinagusapan ang mga plano sa hinaharap. Habang nagsisimula silang magtulungan upang bumuo ng mas maliwanag na bukas, natutunan nilang mas mahalaga ang pagkakaroon ng oras para sa mga mahahalagang tao sa kanilang buhay.

Malapit na ang uwian at kapag biyernes ay umuuwi ako ng nasa oras dahil nga kailangan ko pang magtungo sa syudad. Inayos ko na ang gamit ko nang sumapit na ang uwian. Medyo naiwan pa rin ako dahil may mga papeles pa akong inayos na kakailanganin ng mga engineers bukas. Kahit naman walang pasok sa opisina ay may mga enyinhero pa ring naka-duty sa construction. Tanging araw ng Linggo lang talaga ang day-off. Kinuha ko na ang bag ko para umalis nang biglang may mag-text sa cellphone ko.

yes, dalawang buwan na at sa loob ng dalawang buwan, hindi niya pa pala nagagamit ang day-off niya. Ewan niya ba, naawa kasi siya dito kay Darren kung iiwan niya ito kahit saglit lang kaya sinabi niya na lang sa Nanay niya na iipunin niya na lang muna ng off niya. Tutal naman, hindi din naman masyadong pagod itong trabaho niya eh. Hindi naman alagain si Darren.

Then I saw him sighed. "Can't I just take a day off today?" Walang gana niyang tanong. Umarko agad ang kilay ko. "That's not possible for today sir," I said emphasizing each word. "As what you have heard, fix na ang schedule mo and all of them are important. We need to go to this place and that place. Hindi tatakbo ng maayos ang kompanya if hindi mo 'yon dadaluhan." "Then can I have a day off tommorow?"