Dear Diary In Tagalog Novels & Stories

Parehong sulat-kamay. At parehong galing sa iisang diary. "Dapat matagal na itong nawala." Mahina niyang bulong. Lumapit ang isang lalaki. "Ma'am." "Nakita na raw nila ang diary." Hindi siya natinag. Sa halip... Bahagya siyang ngumiti. "Wala silang mapapala." "Dahil nasa akin ang pinakamahalagang mga pahina."

Pagkarating namin ay hindi ko na sila pinababa dahil alam kong gustong-gusto na nilang matulog. Hinanap ko ang klasrum na naka-assign sa akin. Nang makita ko ito ay marami na ring tao sa labas. Hinihintay pa namin ang magbabantay sa amin. Maya-maya ay may babaeng dumating at inayos ang pagkakasunod-sunod namin sa upuan. Nagdasal lang kami at kaunting paliwanag ng instruction pagkatapos ay nagsimula na kami. Natutuwa ako dahil nandito ang ilan sa mga ni-review ko. Buong maghapon kaming nag-exam at halos manlambot ako. Ang sakit pala sa ulo at sa puwet! Sinundo ako ni Ryan dahil hindi ko na kayang mag-commute. Natulog lang ako sa biyahe pauwi. ---

Ni hindi niya rin alam kung tama nga ba ang pagkakabigkas niya at pagsulat no'n sa papel. "Gusto kong sabihin mo sa akin ang ibig sabihin ng mga salitang inusal ko at ang mga nakasulat diyan." "Masusunod ho, Kamahalan." Sunod-sunod itong tumango. "Ito ay salita na nagmula sa kanluraning bansa na Psicadiasis. Ang Sicadian naman ang tumutukoy sa kanilang salita at mga nakatira sa bansang iyon. At ang ibig sabihin ng mga katagang nakasulat dito ay, "hindi ako" para sa iz aves tadi at "wala akong ginawang anumang bagay" naman para sa drayaneva iz othvia masren, Kamahalan. Sa madaling salita ay kung sino man ang nagsabi no'n ay gusto niyang ipaalam sa inyo na wala siyang anumang kasalanan."

Kasalukuyan silang nasa library ng casa, kung saan malaya silang nakapag-uusap ng pribado. “Tama ka, masiyado na akong nawiwili at nahuhulog sa larong ako mismo ang gumawa. Nawala sa isip ko kung ano ba talaga ang mga gusto ko na mangyari, ang mga bagay na gusto kong abutin. Hindi maaaring mabalewala na lang ang pagkamatay ni Mama at ni Papa. Kailangan ko pa na pagbayarin ang mga dapat na managot! Buhay ang kinuha, buhay ang kapalit!” Nagbabaga ang mga mata at nagtatagis ang mga bagang ni Crixzus, tila isang leon na nais manlapa.

Sa unang pahina ng diary, may nakasulat: ‘Anak, kung nababasa mo ito, tandaan mong kahit wala na ako, mahal na mahal kita. Hindi ako mawawala hangga't nasa puso mo ako. Maging matatag ka, para sa sarili mo, at sa pamilya mo.’

Pahina 17 Maraming nangyari sa loob ng isang taon. Si Greg nakapagtapos na sa senior high at ako nama'y na sa huling taon na sa highschool. A great pleasure to feel na sa wakas nagawa kong makaabot sa panghuling taon. Sa dami ba namang nangyari sa buhay ko. Kahit na sa totoo hindi pa rin kami nagkakaayos ni mama. Sa bahay, lagi pa rin kaming walang imikan. Nag-uusap man, pero saglit lang. Kauusapin lang ako ni mama kung kauusapin ko siya. Kung hindi naman importante ang aking sasabihin sa kanya ay hindi niya ako kinikibo.

biglang tanong niya. “Anong klaseng tanong ’yan, babe? Alam mo na ang sagot d’yan,” natatawang sabi nito. “Just answer me,” seryosong sabi niya. “Of course, I love you. So much. More than you know, babe,” anito at hinalikan siya sa labi. Napangiti naman siya sa sagot nito. “Now, answer my question. Ano ang napanaginipan mo at umiyak ka nang gano’n?” nag-aalalang tanong nito.

Sarap tsinelasin sa mukha. Habang nakatayo cocktail table sa gilid ay nilabas niya ang notebook sa purse. 'Dear, diary' Napangiti siya. Diary pala ang notebook na ito. Hindi halata dahil maliit. Diary kaya ito ng isang bata? 'Sobrang sakit, parang dinudurog ang puso namin ni Dino habang nakatingin kina nanay at tatay sa huling sandali. Bakit nila kami iniwan? Paano na kaming tatlo? Paano na si Yuri?'

October 01, 2025 Sa ospital room ni Lola Avi Dear Diary, Shit! Sorry, shit agad ang unang word na nasulat ko sa iyo, aking bagong Diary. Tuwang-tuwa kasi ako dahil magkakaroon pa kami ni Irina ng engagement party, soon. Tanggap na siya ng family ko, tanggap na rin ako ng family niya, wala ng hadlang para sa pag-iisang dibdib namin, soon.

excited siyang nag type para mag reply Me : [Shet first date natin mambuburaot ka? Kahit gaano pa siya kinikilig kailangan hindi siya obvious at mag mukang pabiro parin ang panlalandi niya From : Gabino [Hahaha.. Mas malaki naman allowance mo eh] Me : [Tsk. Binawasan nga e. G na G ako ngayon] From : Gabino [tss palusot. Pag katapos mamili daan tayo dito sa bahay tulungan mo kong mag balat ng carrot at patatas ah]