Deaf Tagalog Novels & Stories

May caption na nakalagay at naka-tag pa. 'Visiting Colorado, USA. With Rafael dela Vega.' Ang pinsan niya siguro na madalas tumatawag sa kanya ang kasama niya sa sandaling iyon. Umabot na sa halos isang libo ang reacts at mahigit apat na daan ang comments. Nanginginig ang aking kamay sa pagbabasa ng mga komento. Kinakabahan ako sa maaaring makita na makasakit na naman sa aking damdamin pero hindi ko mapigilan ang sarili.

"Your legs? Bakit? Sumasakit ba?" "No, ummm...gusto ko na kasing ipaalam kina Isaac na nakakalakad na ako. Napapagod na kasi akong magpanggap. Masyadong limitado ang nagagawa ko dahil sa pagpapanggap ko tapos, I'm also so sick using this wheelchair na. Ano ba'ng dapat kong gawin?"

Wakas The Wedding Parang gusto kong maiyak na matawa sa sinabi niya. Muli kong binalik ang tuon sa gandan nang City dahil wala akong maapuhap na Isagot. "Bukas pakakasalan kita, gusto kong makasiguro na hindi mo na ako muling iiwan, na hindi kana muli pang makakatakas sakin." Napalunok ako ng sunod-sunod sa aking narinig.

“Ugh!” Napaliyad siya nang i****k nito iyon sa kaniya, sumagad iyon hanggang kaniyang kaibuturan. Mistulang ang paligid ay umaawit, habang sila ay sumasayaw sa ritmong sila lamang ang nakakaalam.

Sasagot palang sana ako ng mabilis niya akong sinakal gamit ang tila kubg anong invisible na tali at pinalutang ako sa ere. I cried in pain, I can't breath. "Hindi ka pwedeng mahalin ng pinakabatang archer! Hindi mo siya dapat mahalin! Hindi siya pwedeng maging malaya! Papatayin kita bago pa mangyari ang lahat!" "A-ahhh!"

Saglit niya akong tinapunan ng tingin saka naupo sa kama. “Will you call me babe, it’s kind a annoying hearing you calling my name,” sabi niya. Bahagyang napataas ang isa kong kilay. Kaarte naman nito, siya nga hindi ako matawag sa pangalan ko eh. “Am I your babe? Cause I never heard you calling me,” nagrolled eyes ako. Ang unfair lang kasi na gusto niya akong tumawag sa kanya ng babe pero hindi naman niya ako tinatawag sa ganun.

Ako naman ngayon ang naguguluhan. "Wait, edi siya yung Ate mo?" Tumango si Teedy at nakita kong napatakip pa si Gail sa kaniyang bibig. "Can you explain this to me? Bakit tinatawag mong Ate si Gail?" tanong ko kay Teedy. Sasagot na sana siya nang bigla siyang hinatak ni Gail at inilayo si Teedy sa akin. "Gail! What are you doing!?" Sigaw ko sa kalagitnaan nang paglalakad ko.

But then, Cha saved me. Sumigaw siya nang paglakas-lakas at ang sabi niya no'n... "Ang kakapal ng mga mukha ninyo para manglait e kayo nga pangit na nga, bobo pa!" Lahat ng bata no'n ay walang nagawa kundi ang lumayo sa amin. Hindi nila kayang patulan ang nag-iisang babaeng anak ng De Dios, na kilalang pamilya rito sa Pontevedra...at sabi ni Mama, kilala rin sila sa Pilipinas.

Baka ito pa ang ikabagsak mo, girl! "Oh my God!" "Hala!" "Tangina. Pogi!" Iyan ang mga narinig ko sa paligid. Kahit mahina lamang iyon ay rinig na rinig ko. Humikab muli ako dahil sa antok pero mukhang nabitin ang paghikab ko nang makita ang kausap ni Sir Dee. Naka-awang pa rin ang aking labi at nanlaki ang mga mata. What the fucking fuck is he doing here?! Naligaw ba siya rito?