Dear Self Novels & Stories

Hanggang sa biglang may itinulak si Iya sa harap ko — isang maliit na notebook. “Ano ‘to?” tanong ko. “Gift ko. Journal mo na rin. Pero basahin mo muna ‘yung front page.” Binuksan ko. Nakalagay: > “Note to Self: You’re already becoming the woman you’re meant to be. Keep going.” Hindi ko na napigilan. Tumulo ang luha ko. Tahimik. Walang drama. Pero damang-dama. Yumakap si Iya sa akin mula sa likod, habang si Mommy at si Papa ay parehong tahimik pero ramdam kong masaya. Buo.

"Iyon ba ang ginawa mo sa nagdaang taon?" "Yes," masaya kong sabi. "Nagawa ko lahat ng gusto ko. Kasi kung magkasama tayo sa mga panahong iyon, baka limitado lang ang oras ko sa sarili. When you left, I focused on myself. And guess what?" "What?" nakangiti niyang tanong. "I value myself more than ever. I love myself more than anyone. I appreciate myself more each day. I care about myself more. Not being selfish, but self-love is essential."

'Dear Leo, I hope this letter reaches you. Sana mapatawad mo ako sa aking ginawang paglihim. I don't want you get hurt. Hurting you means hurting myself, Leo. Alam kong sa mga oras na ito ay alam mo na ang totoo. I didn't lie, baby. Mahal kita sobra pa sa buhay ko. That's why I'm willing to take everything in, h'wag ka lang masaktan.

“Dear, magtrabaho ka maigi pero huwag mong papagurin ang sarili mo.” “Salamat sa consideration mo, my leader.” “Huwag mong… mamisunderstand dear. SInabihan kita na huwag magpakapagod hindi dahil nag-aalala ako sayo, pero ginawa ko ito para sa sarili ko. Kung masyado kang pagod, hindi ka na magkakaroon ng oras para pagsilbihan ako sa bahay, tama ba ako, dear?” Mas nagiging open si Sabrina at mas nagiging mapang-asar.

Sikat ng araw ang tumatama sa aking mukha ng magising ako. Hindi ko namalayang nakatulog na pala ako. "Happiest Birthday, Self" sabi ko sa sarili ko. "Ang wish ko sayo, sana maging matapang kana this time! Kaya ba natin yon?! Syempre! Kaya natin yon!" pahabol ko pa at binigyan ko ng isang mahigpit na yakap ang aking sarili.

I whispered to myself. Alas dose pasado na ng hating gabi pero wala pa rin siya, niloloko ko na lang ang sarili ko. Napangiti ako ng mapakla ng dahil sa kaisipang 'yon bago hinipan ang kandila. "Happy birthday self," I greeted myself, smiling like an idiot. "I wish you a healthy heart after being broken and cut into many pieces. You're strong and brave... Just love yourself because no one can love you more than you do," giit ko pa bago tumayo at nagpasyang matulog na lang.

Kung anong tapang ang mayroon siya para magawa iyon ay hindi niya alam. “Sana ganyan ka rin sa sarili mo, Liberty. Handa kang ipaglaban ang iba pero hindi mo magawa sa sarilli mo…” mahina niyang sambit. “Be kind to yourself, please… you are all you have. No one will save you from drowning but yourself…”

Parang ibig niyang ipaintindi sa akin na paniwalaan ko siya which is difficult. “Noon pa man ay wala na akong ibang hinangad kundi ang mapasaakin ka ng buo. I’m a selfish jerk when it comes to love, Cordie. That’s why I’m pleading for you to try to open your door for me. I can’t wait to be inside your world, Cordie.”

Ilang saglit pa'y isang mensahe ang lumabas mula rito. Dear Marama, Huwag mong ikahiya kung ano ka. Maging proud ka sapagkat ang dugong nananalaytay sa iyo ay sagrado. Ang isang katulad mo ay pagpapala rito sa mundo. Kung maaari sana, nais naming hubugin ka. Ang mundo'y nasa panganib, ang kasamaa'y malapit nang sumibasib. Nawa'y paunlakan mo kami.

"Madami kayong panahon para magpaliwanag bakit ngayon pa?" "Aaminin ko anak naging duwag ako. Sa kagustuhan kong huwag kang masaktan hindi ko na inisip na kapag pinatagal pala ay mas lalo lang kitang nasasaktan." "Sana inisip niyo rin mararamdaman namin. Ang selfish niyo naman. Halos isumpa ko na si Dheaven dahil buong akala ko hindi na niya ako mahal."