Dear Self Novels & Stories

Hindi ko kasi alam kung may boyfriend at trabaho pa ba ako na babalikan. "Pagbigyan mo ang sarili mo kahit ngayon lang Deday," kausap ko sa sarili ko.

Nakuyuko lang ako pero patuloy na nag-uunahan ang mga luha sa aking pisngi. "Be gentle with yourself, Ma'am. You only have you. If you will not love yourself, who else will? In this life, there are lessons that we need to learn the hard way. But it's okay, life is like that and we need to deal with it. Hindi naman natin pwedeng ipilit ang mga bagay na hindi naman talaga dapat pinipilit."

singit naman ni Parsha. Natawa kaming lahat. Tama naman siya, ano pa’t nagsisikap ako kung yung sariling future ko hindi ko mapaghandaan. Hindi naman sa gusto kong maging makasarili, pero sa tagal ng panahon na naging selfless ako, pwede naman sigurong maging selfish rin minsan.

malamig niyang sabi. "Kung ang pagpili sa sarili ko ay pagiging selfish, sige. Maging selfish na ako. Hindi ko na kailangan ng kahit anong sentimo mo. Iwan mo na ang papel na 'yan, pirmahan mo, at huwag mo na akong gambalain pa."

Muli na naman akong naiyak. "You don't need to be good for anyone or for me. Don't do it for anyone else, do it for yourself." Niyakap niya ako palapit sa dibdib niya. Binaon ko ang mukha ko doon, walang pakialam kung nababasa sya ng luha ko. Umiiyak pa rin ako. "Sana mahintay mo ako. Gusto ko maging karapat dapat sa 'yo balang araw."

Naiiyak na naman ako lalo na ng makita ko sa mga mata nito ang sincere. "Hindi mo kaylangang itali ang iyong sarili sa isang katotohanan na hindi naman pwede. Kahit na anong gawin mo kung talagang hindi kayo para sa isat isa hindi talaga magiging kayo. Learn to love yourself first. Hindi naman kasi kaylangang magmahal agad para lang mawala ang sakit na ginawa sayo ng ex mo. Unahin mo muna ang sarili mo before anything else," paliwanag pa niya. Nakikinig ako rito at hindi ko na naman namalayang namalisbis na naman ang aking luha.

I can’t hear anything. I frustratingly slammed the book dahil nagmumukha na akong usisero dahil sa ginagawa ko. Marahas kong sinampal ang aking sarili at huminga ako nang malalim. Why is this happening to me? Why Am I like this? Damn! Just let them be Mino! You’re making yourself look like an insecure human!

Napabuntong hininga na lamang siya at muling pinikit ang mga mata. To my family: I'm sorry Mommy, Daddy and Lola. Forgive me for being unperfect human being. I'm not the 'son' that you dream of. To my Bunny: Thank you, my bestfriend, my worst everyday enemy, my critic, my wife, for always there for me, accept me and love me. I'm forever happy to be your lawful husband. To my brother: I feel so sorry and thankful at the same time, my dearest twin brother, I do hope you'll forgive me for being selfish. I do care for you, no matter what happen. Ciao!!

From: Steran Hi! Hindi ko alam kung busy ka o nababasa mo ‘tong message na ‘to. But if you read this message, I’m glad to know about it. You don’t need to reply because I know that you’re busy. Gusto ko lang malaman mo na miss na kita. Ikaw palagi ang laman ng utak ko. Walang minuto na hindi kita iniisip. Always take care of yourself. I’m always waiting for you, Alexis. I love you!

Huminga siya ng malalim saka sarkastikong ngumiti. “Dear, if Kristal and Raphael are meant to be. Bakit nandito ako??” she said with a smile. “And if I am a woman with class, kanina pakita sinampal. Kanina ko pa pinadugo iyang makapal mong labi. And please lang, mind your own business. No matter what you say, nasa ‘kin ang alas. Baka guston mong isampla ko sa pagmumukha mo ang marriage certificate?”