Dear Self Novels & Stories

Bakas sa mukha nito ang pagkairita. "Eh, ayaw nyo po kaseng magising. Saka pansin kung binabangogot ka...mali bang gisingin ka? Ano dapat ba hinayaan kita dyan na bangongotin ganon?!" Bumuntong hininga ito at ipinikit ang mga mata ng mariin. "Okay..." "Wala bang thank you?" Seryoso naman akong tinignan. "Sabi ko nga eh, thank you self." Pagkausap ko sa sarili.

"Pero alam mo kung ano ang hindi mo dapat na kalimutan? Iyon ang mga aral na natutunan mo sa lahat ng ito at ang pagmamahal mo sa sarili mo. Love yourself first before you love others. It’s not called selfishness. It is called self-love and self-reservation because how can you love the other people when your love for yourself is not strong enough? How can you love other people when your love for yourself is easily shaken and easily broken?” “Kung magmamahal ka ay dapat na magtira ka pa rin para sa sarili mo. Kung magmamahal ka ay please, mahalin mo pa rin ang sarili mo. Magtira ka ng pagmamahal para sa sarili mo at hindi iyong ibubuhos mo ang lahat ng mayroon ka at pagmamahal mo para sa isan

Sabi niya at naglakad patungo sa kanyang kwarto Tinignan ko si kuya bago nilock ang aking pintuan at humiga aking kama, I am sorry to kuya for being like this. Gusto ko lang naman malaman ang lahat e, sana maging masaya ka sa desisyon ko. KINABUKASAN... "GOOD Morning sunshine, good morning self have a good day and to you"

It inspires me to do better. Sana may napulot kayong aral sa pagmamahalan ng ating Selfless couple. 🤎

Kung noon ay parang lang pero ngayon sure akong kapag nakagawa ka ng isang pagkakamali ay kakatayin ka na nya. The man who made me who I am today. "Luigi. . ."

Sakto lang ‘to at hindi siya masasaktan. "Love, saan galing ‘to?" kalmado kong tanong pero wala siyang sagot. "Tinangka mo bang saktan ang sarili mo?" Dahan-dahan siyang tumango. Napabuntong-hininga ako at muli siyang yinakap. "I’m really worried. Natatakot na akong hayaan ka." "I’m really sorry, love. Hindi na mauulit." "Alagaan mo ang sarili mo kung wala ako. Self first, love."

masuyo nitong wika bago humarap sa kanya. "Psyche, I know I haven't always been the easiest man to love. I’ve made mistakes in our 'first draft.' But thank you for not giving up on loving me all these years. Your love is what made me what I am today. Without you, I am just an empty structure."

I do not deserve someone as good as you, De, and I have to remind you of that. “Please do not do it for me. Do it for yourself. You have no competition but only yourself because you already have me. Please remember that, De.” Tumango-tango naman siya at masuyo akong nginitian saka niya ipinagdikit ang mga noo naming dalawa. “Maraming salamat sa lahat ng mga bagay na ipinaunawa mo sa akin. Mahal na mahal kita, Gelou…” |• Illinoisdewriter •|•

He then kissed my lips gently. I opened my eyes. Pinunasan niya ang luha ko habang nakatingin sakanya. "Please don't treat yourself like that, Zach..." sabi ko. "Please allow yourself to love and be love because you deserved it. Hindi ang nakaraan mo ang magsasabi saiyo kung hanggang saan lahat dapat ang gawin mo. At the end of the day, ikaw parin ang magdedesisyon sa buhay mo..." I smiled weakly.

Because you deserve it - you always have. I still can vividly remember what Fr. Theodore said on his last homily. He said, loving yourself means coming back home to yourself. In a world that sometimes convinces us we have to change, or edit ourselves, in order to be loved, it is so important to reintroduce ourselves to our own souls again.