Dear Self Novels & Stories

Sakto lang ‘to at hindi siya masasaktan. "Love, saan galing ‘to?" kalmado kong tanong pero wala siyang sagot. "Tinangka mo bang saktan ang sarili mo?" Dahan-dahan siyang tumango. Napabuntong-hininga ako at muli siyang yinakap. "I’m really worried. Natatakot na akong hayaan ka." "I’m really sorry, love. Hindi na mauulit." "Alagaan mo ang sarili mo kung wala ako. Self first, love."

Nando’n pa rin, pero hindi na nangingibabaw. At siguro ‘yon ang tunay na paghilom — kapag kaya mo nang isipin ang isang tao nang hindi na bumabalik sa kung sino ka nung panahon na minahal mo siya. Kinagabihan, nagsulat ulit ako sa notebook: > Dear L, Maybe you’ll never read this. Maybe you don’t need to. But I think I finally understand what you meant when you said, “You deserve to write your own story.”

Habang maingat na pinupunasan ang kanyang mga luha, marahang bumulong si Theodore na parang himig na sadyang nilikha para lang sa kanya. "That’s right... that is exactly who you are meant to be. Never be afraid to show the world your true self, because it is the most beautiful thing I have ever known. I will always be here, right beside you, cheering you on and loving every part of you, just as you are.”

Isang perpektong eksena, isang pamilyang buo, masaya, at walang puwang para sa kanya. Kasunod ng larawan ang maikling mensahe: [Kung may konting self-respect ka pa, huwag ka nang pumunta rito at ipahiya ang sarili mo.] Hindi na niya kailangang hulaan kung kanino galing iyon.

I told myself that day. I stood up again and went to my desk, open a blank page on my diary and started writing. 09-17-18 11:48 PM Dear self, Snap out of it! Stop searching and thinking for reasons to be upset about! Remind yourself of your blessings. You have everything you need! Change your perspective! This is not a bad life! Those are just bad days! Get over it! You're strong! ps. i love you. -Sining. I closed my diary and went to my bed, took out my phone and started typing a message for Jaq.

Alam kong maganda ako. Hindi mo naman kailangan na maraming manliligaw para masabi na maganda ka. Basta pag alam mo sa sarili mo na walang nanliligaw sayo o walang may plano na ligawan ka. Don't be sad nor be pity of yourself. Dahil patunay lang yon na hindi ka lang basta maganda kundi DYOSA. At hindi ka lang para sa kung kani-kanino. Na hindi ka lang pansamantala lang, kundi pang matagalan. At gosh?! Aanhin mo ang gandang meron ka? Kung pang isang linggo ka lang?

Hindi ko alam kung bakit sobrang iyakin ko, siguro dahil sa pagbubuntis ko kaya nagkakasabay sabay na lahat. "Hindi kita mamadaliin but please, huwag mong pabayaan ang sarili mo. You're important to me Kiara. Look at yourself now, ibang iba ka na. Kumain ka sa tamang oras at huwag mong ikulong ang sarili mo dito sa bahay, you can go out para makalanghap ka ng hangin, if you want to unwind you can have your vacation." "Pag iisipan ko kuya, just give me some time." sagot ko sa kanya.

Nagulat nalang ako nang dahan-dahan niyang hawakan ang magkabila kong pisnge upang punasan ang luhang natuyo bago ako nagawang ngitian dahilan para bumalandra sa akin ang dimples niya. "You know what, loving yourself is the most important thing in the world." He smiles and caresses my hair, "And learning to appreciate yourself is what makes you who you are." Waylen added along with his soothing voice. Parang may kung anong bumabara sa lalamunan ko nang sabihin niya iyon bagay ng sunod-sunod na paglunok ko. "But in order to do that, you have to reflect on yourself. You have to freshen your mind and understand every situation in your life." He continued causing me to bring back all the worst p

Natatakot siyang basahin ang anumang message nito. "S-Sino si Dianne?" Pabulong na tanong niya. "Hmmm. A friend. " tipid niyang sagot. Binasa niya ang isa pang text message, "Happy birthday, Dear, I miss you so much!" With a kiss emoticon pa. "Can I come to your pad, Dear?" Kinabahan siya. "I love you, Dear!" Nanlalambot siya sa mga nabasa. "B-Bakit Dear a-ang tawag niya sayo? Ito, phone mo, ikaw na ang magbasa. Replayan mo na din ang FRIEND mo." Nilagay niya sa dibdib nito ang phone at hindi na umimik pa.

Hindi ako masasaktan ng ganito. "We can do this self, you are brave. It's not your lost. He doesn't deserve any of your tears." Muling tumunog ang phone ko pagsulyap ko dito nakita ko ang pangalang naka-flash sa screen. Dali-dali kong kinansel ang tawag pero ilang segundo lang tumawag ito ulit. For once, I want to close this chapter of my life. I answered the call. "Babe, thanks God, you answered my call." Dinamay mo pa si God. Di ka man lang nahiya.