Dear Self Novels & Stories

Hindi ka nga nila isinasama sa mga dapat niyong puntahan at at tinataguan ka nila ng impormasyon na dapat mo rin sanang alam. "Just stop"inirapan ko ang sarili ko sa salamin bago sinamaan ng tingin ang taong wala namang ibang ginawa kung hindi ang pagbigyan lang din ang mga tao sa paligid niya kagaya na lang din ng kapatid niya. "You better shut up now self ,hindi na ako natutuwa da iyo"or it would be better if you pull yourself out from your reverie and kust go wherever you need to go.

I'm really really sorry alex patawarin mo sana ako patawad kong hindi kita kayang bigyan ng pag mamahal na hinihiling mo "Don't worry isasaisip ko at isasa puso at tatanggapin na hindi talaga ikaw ang para sakin wag kang mag alala mawawala din ito at baka maya maya lang talagang kaibigan lang din ang turing ko sayo baka kasi nag kamali lang ako" tumawa ito ng pagak trying to comfort he's self I'm so proud of you alex

Isa ako sa mga halimbawa na hindi maganda na ipilit mo ang sarii mo sa lalaking hindi ka mahal. Pigil ko ang sarili ko maiyak. Mula sa pagkakaupo sa kama, dahan-dahan akong tumayo at naglakad patungo sa banyo. Siguro, tama si Dj! Tama na itong ginagawa ko sa sarili ko. Ito na siguro ang tamang pagkakataon para alagaan ko na ang sarili ko. Dapat ko na ding mahalin ang sarili ko dahil alam kong sa mga pinanggagawa ko ngayun, hindi lang ako ang mas apektado. Sure ako na alam din nila Mommy kung ano ang mga pinanggagawa ko dito sa France.

Today is my second day. Hello, self kaya pa ba?" tanong ko sa sarili ko. Nakakainis naman kasing maging secretary nito. Para akong nakikipag bangayan sa leon. At malamig pa sa yelo kong makitungo. Pero, kailangan ko siyang pakisamahan sapagkat nakasalalay sa kan'ya ang future ng magulang ko. Siguro titiisin ko na lang muna ang pagka rude niya madalas. Basta ang mahalaga may sahod ako.

"lintik!umayos ka self!focus!focus self!" Humiga akong muli sa kama at itinaas ang kaliwang kamay ko,tiningnan kong muli ang singsing sa daliri ko.malawak akong ngumisi."nagsisimula ka palang self,pero may improvement na,kunti pa,lina.kunting tiis pa."pabulong kong sabi sa sarili ko.

Pinanood ko ang sarili kong repleksyon habang may malapad na ngiti sa aking mga labi. "Good morning, self! Ngayong araw, ipapakita natin kay Sir Lucas kung ano ang depinisyon ng isang perpektong personal maid," bulong ko sa aking sarili sabay kindat sa salamin. Ganda ko talaga, gandang di niya ma-resist!

Tutal, hindi ko naman kasalanan na marinig ang girls talk nila, kusa ko lang narinig iyon dahil may tainga ako at manipis lang ang ding ding namin dahil gawang plywood lang naman. "Real talk lang beh, ha?" ani ni ate sa kausap nila. "Kadalasan kasi 'yong heartbreak na lang lagi natin naiisip. Iyong sakit at hirap. I'm not trying to downplay that emotion ha, totoo naman na mahirap talaga iyon pero bakit may mga mabilis maka recover? kasi 'yong mga tao na 'yon kalaunan titigil din sila sa kakaisip tungkol sa love-life nila at magsisimulang magpokus sa kanilang self-life." dagdag pa niya. Totoo naman. Self-life, ito 'yong sarili mo naman ang paglalaanan mo ng atensyon. Sarili mo naman paglalaan

"Hindi pero hindi mo naman kailangan pilitin ang sarili mo" Ngayon na umokay naman kami-I mean hindi na niya ako sinasaktan, hindi na ako gumagawa ng kinaiinis niya kahit wala naman talaga akong ginagawa. Talagang dinidistansya ko ang sarili ko at lagi siyang pinakakaramdaman. I want him to feel that I already accept my reality. I want him to feel that I really mean it even if I'm not. "This is a thank you gift"

Sana kapag nagtagpo na ulit ang landas naming dalawa ay masaya na siya at wala na siyang problema sa buhay, 'yung tipong wala na siyang iisipin. Nagmamahal, Lilie ... Dear Self, Habang naglalakad ako at suot ang earphones ko ay naisipan kong sulatan ang lalaking niligtas ko ang buhay. Kung sakaling mabasa man niya ito, edi mabasa niya. Hindi pa rin kasi siya mawala sa isipan ko. Joke! Dear Kuyang Pogi, Kung mabasa mo man 'to ang sulat ko para sa'yo, sana ay mabigyan kita ng pag-asa na magpatuloy sa buhay.

“Pero sana’y makapa mo pa rin sa puso mo ang kahit kapiranggot na pagmamahal mo para sa kanya. Kailangan mong magpatawad, baby, dahil iyon lamang ang tanging paraan para guminhawa ang pakiramdam mo. You have to accept the fact na hindi mo na mababago pa ang anumang nangyari na. You have to move on.” ----- Kinabukasan, kahit tamad na tamad akong bumangon dahil halos buong magdamag akong hindi nakatulog sa kaiiyak ay kinailangan ko pa ring gumising ng maaga dahil iyon ang unang araw ko bilang isang empleyado sa Tiger Development Corporation.