Debut Speech Novels & Stories

Hindi nga niya akalain maraming gustong siya ang umupo sa taong ito. "First of all thank you everyone for this oppurtunity that you give in me. And also for the undying support and trust to me. Alam ko hindi madali ang magpatakbo ng isang school community club pero, sisikapin kong gawin ang lahat ng makakaya ko para sa ikagaganda at isasaayos nito. Sana lang makuha ko ang kooperasyon niyong lahat sa bawat proyektong ating gagawin nang sama-sama. Thank you so much." pagtatapos ng speech niya. Tahimik lang si Belle habang nakatunghay rito. At hindi niya maiwasang humanga sa talino nito.

Vice President. Dahil doon ay nagsimula na rin ang bulong-bulungan dahil sa kanya at ang karaniwan kong naririnig sa kanila ay ang papuri sa kanya. Hindi naman maipagkakaila na may hitsura ang mga Delacroix. He also said on his speech na dito rin siya nag-aral noon, pero ang weird pa rin na pumasok siya bilang dean ng school na ito. Siguro siya rin ang panganay sa kanila, because he’s Uno and that means first also.

Biglang kumabog ang dibdib ko nang maramdaman ko ang bigat ng salitang iyon. Mahal niya ako… in front of all these people. Tumahimik ang buong gym habang nagsimula siyang magsalita. “Before I end my speech, I just want to introduce my beautiful fiancée—my soon-to-be wife and the mother of my child.” Sabay niyang iniabot ang kamay niya sa akin. Bulungan agad ang sumunod sa buong venue. “She’s pregnant right now, so please bear with us,” dagdag niya na may mahinang tawa.

Parang pamilyar sa akin ang boses na ito sa isip-isip ko. “With a great pleasure i would like to thank you all for joining us today on celebrating our first year anniversary! Everyone has a big part why we are here now! We will never be successful without all of you guys! In behalf of our company, we would like to say Thank You! We prepare some surprise for our regular guest and some things on items with discounts. Hope you will enjoy and continue shopping with us! Lets the raffle begin!” Mahabang speech nito.

THIRD PERSON Umakyat sa stage ang President at ang coordinator upang pormal na simulan ang programa. Kasabay nito ang Dean ng College of Business Administration. "Good evening Graduates. I already had my speech earlier during our graduation ceremony kaya di na ko magsasalita pa ng ganoon kahaba sa inyo ngayon." Ngumiti pa ito sa lahat. "Tonight is our Graduation Ball. Marahil ito na ang huli nating pagkikita at sa reunion na ang sunod, kung magkakaroon ng pagkakataon. Tatawagan ko kayong lahat kapag may plano na. I'm sure a lot of us are already professionals and baka nga CEO na ang iba sa kani-kanilang mga sariling kumpanya o 'di kaya ay manager kapag dumating ang araw na iyun, we don't kno

Hindi ko inaasahan na maging ganito ka warm ang welcome nang mga tao sa akin. I continued talking and sharing about some of my work experiences abroad, as if I'm no longer affected but deep inside gusto ko nang palakpakan ang sarili ko dahil sa galing kong umarte. "Before I'll end up my speech, I would like to thank everyone for giving me your time and for the warm welcome. Thank you and have a good night to all of you." I smiled sweetly before I turn my back but before I can do that someone from the crowd shouted.

Akala ko nakakatakot ang Papa ni Sammuel pero katulad lang pala siya ng Ina nito. Natapos na ang school year, may mga bagong graduates na naman. April na at ito tinatanong ako nila Mama at Papa kung ano ang gagawin ko sa debut ko. "Ayos na po ako sa maliit na handaan, hindi naman po kailangang bungga ang debut ko. Ayos na po ako sa simple lang," kanina ko pa ito inuulit ulit sabihin kina Mama at Papa dahil paulit ulit lang din ang tanong nila.

Ngumiti na lang siya bago sinabi ang speech na memorize na niya dahil paulit-ulit niya ‘yon sinasabi. “First of all, I wanted to thank everyone who voted for me to get this award. I know I still have a lot to learn, but thank you for believing in me,” said Beckett as one of the hosts gave him the trophy. “I wouldn’t be here in front of the stage if not for my fans. I love you all.”

speech nito at nagpalakpakan naman ang iba dahil sa tuwa ng marinig yun hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko pero kahit papaano masaya din naman ko para sa kanila, hindi korin namalayan na umalis na pala si kyler sa tabe ko hindi narin siya makita sa paligid. "Good evening everyone, I'm trixie it's weird to introduce my self because i know you all know me because of my father" natatawang speech nito at nag tawanan din naman ang mga tao na galing din sa mayayaman na family. (Siguro ako lang ata yung taong low class sa party nato dahil kahit yung suot ko hindi galing mismo saken.) "BTW, I'm very grateful too now and I don't know what gonna happen next but I'm excited for my family and fo

Mabilis na nag lakad doon si Nicole habang kinakabahan pa. “G-good evening ladies and gentlemen, 2 weeks before the graduation ceremony one of my professors asked me to write an amazing speech for all of you, ilang gabi kong pinag isipan kung ano nga ba ang magandang speech na sasabihin ko pero wala akong naisip eh, to be honest standing here in front of you is like standing in the middle of dangerous dinosaurs, nakaka takot.” Sandaling tawanan ang narinig ni Nicole mula sa mga tao, nag pilit ulit siya ng ngiti saka marahas na humugot ng hininga bago muling nag salita.