Debut Speech Novels & Stories

sagot ni Henry habang sumisinghot. Tahimik niyang pinanood ang bestfriend niyang ikinasal… Sa Wedding Reception "Ngayon, sisimulan na natin ang mga speech para sa ating bride at groom. Unang magbibigay ng mensahe ay isang espesyal na tao sa buhay ng ating bride… walang iba kundi si Ginoo Henry Davenport! Palakpakan natin siya!" masiglang anunsyo ng host.

Habang busy ang lahat ay tinawag na kami ng host para mag bigay ng speech. Una ay si Tzaddi. Nakatitig ang lahat sakanya maging ako upang abangan ang sasabihin nya tonight. "I want to first thank, tatay, the father of my beautiful bride. For those of you rushing to the bathroom and to the exists, I promise I’ll quick. I just want to say thank you to a couple of people who have played an especially important role in my life and my new life with this beautiful woman." Itinuro nya ako.

Nag-dismiss na ang meeting namin at umuwi na rin ako, nag-prepare na ako ng mga kakailanganin bukas para sa campaign at nakaayos na rin ang mga paperworks na ipapasa bukas. Nandito na ako sa meeting place namin at naghihintay na ako sa mga kasamahan ko, ilang minuto lang ay dumating na sila isa-isa. Nagsimula na ako mag-discuss at tinanong ko sila kong ano ang mga speech na inihanda nila. “Good afternoon. I, Krim Swiss running for vice president of the Business Administration department club. I hope that you'll put your trust on me as well as my co-member,”

sabi ko kay Alaric Hinalikan niya ako sa labi nang walang kasing-init. “You deserve it, and I promise you that I will make you happy all your life.” Sabi pa niya. Niyakap ko siya at nagpaalam na ako para sa opening. Nagsidatingan na ang lahat ng mga bisita at nang maayos na ang lahat ay nagsimula na maikling programa, sinimulan ko ito sa pamamagitan ng aking speech/ Sa aking speech: "Magandang araw sa lahat!

Nang makababa siya ay maliit siyang ngumiti, bigla namang lumapit sa kanya ang isang maid at binigyan siya ng isang mic. "Bago ko simulan ang aking speech ay gusto kong mag pasalamat dahil maraming pumunta sa celebration party na ito para sa bagong sapatos na gagawin ko," aniya sa malalim na boses. Tahimik parin ang buong paligid at lahat ng atensyon ay nasa kanya. "Hindi ko na pahahabain ang speech ko dahil gusto ko lang na mag enjoy kayo ngayong gabi. Masaya ako sa ilalabas na bagong sapatos. Masaya rin ako at nag papasalamat sa walang sawa niyong suporta sa akin at sa aking kompanya. That's all, thank you for coming and enjoy the party." Nang matapos siyang mag salita ay biglang may tumug

“Sir, bukas na pala ang gaganaping debut dito sa resort.” “Bakit ngayon mo lang sinabi?” “Matagal na yang nabook, ang tagal ko na ding nabanggit sa’yo. Nakalimutan mo ba?” Napaisip siya. Siguro sa sobrang dami ng kanyang iniisip ay nakaligtaan niya. “Sige, dapat maayos na yan ngayon. Aatend pa naman ako ng party mamaya. Hindi pwedeng madaliin ang decorations ng debut. Ayaw kong may masabi ang celebrant at ang pamilya.”

Muli pang nagsalita ang Emcee upang tawaging ang mga tao na maaaring magbigay ng pahiwatig ng isang mensahe sa celebrant. “Ano ‘to? Debut?” sa loob -loob ni Keizer. Pinaunang magsalita ang ama ng dalaga. Parang gustong mag-walk out ng binata that time pero pinigilan lang niya ang kaniyang sarili. Lalo na at nagsasalita pa si Mr. Conception. Ang sama naman tingnan kung sa misis pa niya ito magpapaalam. Isa pa kakasimula pa lang ng party. Kaya naghintay muna siya kahit naiinip na siya.

Hinayaan niya lang na ibuhos ko ang lahat ng emosyong nagpapasikip sa aking d****b. Makalipas ang isang linggo, nailibing na si Nanay sa tulong na rin ng mabubuting tao na tumulong sa amin. "Ngayon, pakinggan naman natin ang Valedictory Speech ni Ms. Reyes. Let's give her around of applause!" wika ng emcee sa aming graduation. Nagpalakpakan ang lahat sa aking pagpasok. "Magandang umaga po sa inyong lahat. Sa aking mga guro, kapwa estudyante, at mga magulang na nandirito…" panimula ko habang tinatanguan ko sila.

"As we move forward, let's remember that our worth is not solely determined by the labels we carry but by the impact we make on the world. Each one of us has the power to contribute something unique and valuable, and it's the diversity of our strengths and experiences that makes our collective journey richer." Avril then took a deep breath, my gaze sweeping the audience. "I want to take a moment to address someone special, a friend who couldn't be here with us today. She faced challenges that seemed insurmountable, and graduation became an elusive dream. To you, my dear friend, wherever you are, I want you to know that your journey doesn't end here. Life is unpredictable, and success takes m

She is not even answering her phone. I walked to the stage. Nagsimula na akong nagbigay ng speech at pasasalamat sa matindi at mainit na pagtanggap ng mga pinoy sa FCR Inc. Medyo naging mahaba din ang naging speech ko bago pa sinimulan ng emcee ang pagpapakilala sa mga naunang sasakyan.