Novel & Cerita Inspiring Speech For Graduation

Hindi ko inaasahan na maging ganito ka warm ang welcome nang mga tao sa akin. I continued talking and sharing about some of my work experiences abroad, as if I'm no longer affected but deep inside gusto ko nang palakpakan ang sarili ko dahil sa galing kong umarte. "Before I'll end up my speech, I would like to thank everyone for giving me your time and for the warm welcome. Thank you and have a good night to all of you." I smiled sweetly before I turn my back but before I can do that someone from the crowd shouted.

Na akala ko ay ako lang ang nakakaalam. Kinabukasan nang aming graduation, lahat ay naroon na ngunit wala pa ang aming valedictorian, at ako bilang ikalawa sa aming pinaka mataas na grado ang karapat-dapat na sumalo sa kanyang gagawing speech. Mabilis na lumapit sa akin si Mrs. Legaspi ang aming adviser. “Jessica, make you’re speech now, hindi na makakarating si Carla, na food poison siya kahapon noong sumama sa isang katulong nila at kumain sa isang turo-turo,” malungkot nitong sabi sa kanya.

Hindi ko alam kung ano ang naghihintay sa amin pagkatapos ng araw na ito. Ngunit isang bagay ang sigurado. Hindi na ako muling tatakbo palayo sa katotohanan. Huminga ako nang malalim bago muling nagsalita. Ngayon... Hindi na bilang empleyado. Hindi na bilang businesswoman. Kundi bilang isang babaeng maraming natutunan sa buhay. "Before I end my speech..." "I want to leave everyone with a simple reminder."

Napangiti ako lihim na humugot muna ako ng hangin bago mag-umpisa. “Good evening everyone,” Bahagyang pumalakpak ang audience. “Bago ko umpisahan ang speech na ito. Gusto ko lang magpasalamat sa taong nagsabi sa akin anim na taon na ang nakalipas na matatanggap ko ang diploma na ito bilang summa cum laude, pero alam niyo ba hindi ako naniwala sa kaniya,” May ilang nagtawanan at s'yempre kasama ako mahina akong tumawa at tumingin sa asawa ko bumulong ng ‘thank you’. Siya ang nagsabi noon sa akin bago ako bumalik sa college.

Bilang studyante ay hindi madali lahat mararansan, physically, emotionally, mentally and most of all financially drain pero lumalaban pa rin kami. Natapos nga ang speech ni Carmela at lahat nang taong nasa graduation ay nagsipalakpakan dahil sa na inspire sila sa speech niya. Nakangiti naman si Dina, humanga siya kay Carmela. Naisip niyang sana nga siya si Carmela ang anak ng best friend niyang si Carina.

“Yung tungkol sa mga naghahanap sayo noong nakaraang araw nasa campus noong graduation mo.” “Alam ko na yun, kaya nga wala ako doon noong graduation ko dahil umiwas na ako sa gulo, ayaw ko naman masira ang araw ng ibang tao dahil sa akin, mas okay na ako lang ang wala kesa masir ang araw ng lahat ng gragraduate.” “Hindi lang yun Sam, yung guest speaker niyo nang araw na iyon ay ang boss ng mga naghahanap sayo.” Nagloading muna ang sinabi niya sa akin.

Ngumiti ako sa kanila bago nagpatuloy sa paglalakad. I delivered my message well. Nangingilid ang luha ko habang nakatingin sa mga taong pinipigilan ang pagluha sa madamdamin kong speech. "And for my one and only strength and inspiration, thank you for coming into my life. You made me stronger and braver. I was doubting myself if I can take care of you but now you're growing fast..." Tumingin ako sa anak ko na kinakaway ni Vincent sa akin.

HER HURTFUL POV "Congratulations dear graduates, soar high and hit your wagon to a star," huling katagang binitawan ng guest speaker bago ito bumaba ng entablado at masigabong palakpakan ang pumaibabaw sa loob ng auditorium kung saan ginaganap ang pagtatapos nila ng hindi baba sa isang daang estudyanteng kumuha ng 2-year courses at isa na nga siya doon.

Wala sila. Nagsimula akong bumati sa lahat ng mga naroon, guro, special guest, principal, parents and students. Pilit akong ngumiti habang nagsasalita at sinimulan ko ang laman ng speech ko. “Good afternoon, esteemed faculty, proud parents, honored guests, and, of course, my fellow graduates. As we gather here today, the moment we walk in the aisle, clad in our caps and gowns, we stand on the brink of a new chapter in our lives, ready to take another step for the new journey, poised to dive into the future that awaits us.

At saka mga bata pa kami para mag-isip ng ganoon. Graduation day, masaya ako dahil parehong um-attend si papa at mama sa ceremony. Kaya naman mas inspirado akong i-deliver ang valedictorian speech ko. Ramdam ko ang kasiyahang ibinigay ko sa parents ko, alam kong proud na proud sila sa akin.