Debut Speech Novels & Stories

Hinayaan niya lang na ibuhos ko ang lahat ng emosyong nagpapasikip sa aking d****b. Makalipas ang isang linggo, nailibing na si Nanay sa tulong na rin ng mabubuting tao na tumulong sa amin. "Ngayon, pakinggan naman natin ang Valedictory Speech ni Ms. Reyes. Let's give her around of applause!" wika ng emcee sa aming graduation. Nagpalakpakan ang lahat sa aking pagpasok. "Magandang umaga po sa inyong lahat. Sa aking mga guro, kapwa estudyante, at mga magulang na nandirito…" panimula ko habang tinatanguan ko sila.

"As we move forward, let's remember that our worth is not solely determined by the labels we carry but by the impact we make on the world. Each one of us has the power to contribute something unique and valuable, and it's the diversity of our strengths and experiences that makes our collective journey richer." Avril then took a deep breath, my gaze sweeping the audience. "I want to take a moment to address someone special, a friend who couldn't be here with us today. She faced challenges that seemed insurmountable, and graduation became an elusive dream. To you, my dear friend, wherever you are, I want you to know that your journey doesn't end here. Life is unpredictable, and success takes m

She is not even answering her phone. I walked to the stage. Nagsimula na akong nagbigay ng speech at pasasalamat sa matindi at mainit na pagtanggap ng mga pinoy sa FCR Inc. Medyo naging mahaba din ang naging speech ko bago pa sinimulan ng emcee ang pagpapakilala sa mga naunang sasakyan.

sigaw niya kaya tumakbo na ako palayo sa kanya at tumabi naman kay Mona. Nauwi sa asaran ang kaninang payapa naming paggawa ng gagamiting disenyo para sa Debut ko bukas. Excited na ako at kinakabahan. Ito ang unang beses na ganito ka-bongga ang selebrasyon ng birthday ko. Gusto ko sanang simpleng salu-salo na lang pero ang sabi nilang lahat ay sa akin ay isang beses lang ang Debut sa buhay ng isang dalaga kaya dapat maranasan ko rin iyon kahit sa simpleng selebrasyon lang.

Habang nagbibigay ng speech sa stage ay hindi ko maiwasang mapaluha. "Mga magulang, guro, at kapwa mag-aaral, magandang araw po sa inyong lahat. Una sa lahat, nais kong magpasalamat sa aking mga magulang na walang sawang sumuporta at nagmahal sa akin. Kung hindi dahil sa kanila, hindi ko mararating ang tagumpay na ito," simula ni Amara habang nakatingin sa amin.

Ngumiti si Hyacinth. "Isang malaking karangalan na makita kayong lahat dito. Ngayon, upang pormal na simulan ang aking speech, sisimulan ko ito tungkol sa..." Nagsimula na nga si Hyacinth. Ang boses nito ay malinaw at confident siya sa lahat ng sinasabi. Ang mga ideya na binibitawan ay madaling maintindihan. Kaya naman nang matapos na niya ang kaniyang speech, nagpalakpakan ulit ang mga tao doon.

I smiled and refocused myself on the audience. I cleared my throat before speaking again. "I understand that some of you may be confused about my sudden appearance, considering I was separated from my family for a long time. I hope that my presence won't cause any inconvenience, and I aspire to earn your trust, just as you did with my late mother."

Sumasabay ito sa bawat galaw na ginagawa nng aking katawan at pagkuwa'y saglit a titigil kasabay nang pagkalma nang aking dibdib. "I feel like, a guest speaker in a graduation ceremony instead of a speaker giving a speech in front of you people with that speech, you see," I shrugged my shoulders at patuloy kong sabi habang ang mikroponong aking hawak-hawak ay nanatili sa aking mga palad at sabay na gumalaw ng kaunti nang aking galawin ang aking braso. Nakatayo lamang ako sa ibabaw ng stage kung saan kitang-kita ko ang kabuuang ganda ng reception hall ng bagong tayong EXellenne Royale.

Debut The fight of the spotlight turned to me as a walk wearing my violet tube ball gown. Today is my eighteen birthday. I am happy but something is missing in my heart. I saw all my guests are smiling at me. I smiled too. Everything is perfect for tonight. But there's something missing. Wala siya. Hindi siya dumating. Ang isa sa mga importanteng tao sa buhay ko'y wala sa mismong katawan ko. I looked round for the nth time, thinking that maybe, just maybe, Blake will be here. Baka pina-prank lang ako. Hindi makakapunta si Blake sa debut ko dahil nagkaroon ng problema doon sa school nila.

Hinawakan niya naman ang kamay ko bago ako hinila papunta sa harapan upang magsalita. Teka, bakit may speech ako?! Hindi ako prepared! Huminga na lang muna ako ng malalim bago ako tumayo sa podium at nagsalita kahit na wala naman akong masabi. Bahala na nga! "Good evening, everyone. Thank you for coming here tonight to join me, and my beloved husband, Everett, to celebrate my appointment as the acting chairwoman of the board of Gunner Corporation. And I would also like to extend my gratitude to those people who helped Everett making this event possible. Let's have a wonderful night, and enjoy everyone," sabi ko bago ako ngumiti sa lahat.