Debut Speech Mga Nobela at Kwento

Sobrang saya ko! Nagbigay na rin ako ng speech. Kinakabahan ako pero mas nagkaroon ako ng lakas ng loob ng makita kong nakatayo sa unahan si Miguel na may hawak ng Boquet of flowers. Nakangiti sya at halatang proud na proud sa akin. “ Good morning everyone! I’m Serenity Dela Vega, and it’s with a heart filled with gratitude that I stand before you today. First and foremost, I want to express my deepest thanks to my alma mater, for providing me with the best possible environment to learn and grow. The faculty and staff have been incredible mentors and supporters, guiding me through the challenges and triumphs of my academic journey.

Wala sila. Nagsimula akong bumati sa lahat ng mga naroon, guro, special guest, principal, parents and students. Pilit akong ngumiti habang nagsasalita at sinimulan ko ang laman ng speech ko. “Good afternoon, esteemed faculty, proud parents, honored guests, and, of course, my fellow graduates. As we gather here today, the moment we walk in the aisle, clad in our caps and gowns, we stand on the brink of a new chapter in our lives, ready to take another step for the new journey, poised to dive into the future that awaits us.

sagot ni Henry habang sumisinghot. Tahimik niyang pinanood ang bestfriend niyang ikinasal… Sa Wedding Reception "Ngayon, sisimulan na natin ang mga speech para sa ating bride at groom. Unang magbibigay ng mensahe ay isang espesyal na tao sa buhay ng ating bride… walang iba kundi si Ginoo Henry Davenport! Palakpakan natin siya!" masiglang anunsyo ng host.

Habang busy ang lahat ay tinawag na kami ng host para mag bigay ng speech. Una ay si Tzaddi. Nakatitig ang lahat sakanya maging ako upang abangan ang sasabihin nya tonight. "I want to first thank, tatay, the father of my beautiful bride. For those of you rushing to the bathroom and to the exists, I promise I’ll quick. I just want to say thank you to a couple of people who have played an especially important role in my life and my new life with this beautiful woman." Itinuro nya ako.

Nag-dismiss na ang meeting namin at umuwi na rin ako, nag-prepare na ako ng mga kakailanganin bukas para sa campaign at nakaayos na rin ang mga paperworks na ipapasa bukas. Nandito na ako sa meeting place namin at naghihintay na ako sa mga kasamahan ko, ilang minuto lang ay dumating na sila isa-isa. Nagsimula na ako mag-discuss at tinanong ko sila kong ano ang mga speech na inihanda nila. “Good afternoon. I, Krim Swiss running for vice president of the Business Administration department club. I hope that you'll put your trust on me as well as my co-member,”

sabi ko kay Alaric Hinalikan niya ako sa labi nang walang kasing-init. “You deserve it, and I promise you that I will make you happy all your life.” Sabi pa niya. Niyakap ko siya at nagpaalam na ako para sa opening. Nagsidatingan na ang lahat ng mga bisita at nang maayos na ang lahat ay nagsimula na maikling programa, sinimulan ko ito sa pamamagitan ng aking speech/ Sa aking speech: "Magandang araw sa lahat!

Nang makababa siya ay maliit siyang ngumiti, bigla namang lumapit sa kanya ang isang maid at binigyan siya ng isang mic. "Bago ko simulan ang aking speech ay gusto kong mag pasalamat dahil maraming pumunta sa celebration party na ito para sa bagong sapatos na gagawin ko," aniya sa malalim na boses. Tahimik parin ang buong paligid at lahat ng atensyon ay nasa kanya. "Hindi ko na pahahabain ang speech ko dahil gusto ko lang na mag enjoy kayo ngayong gabi. Masaya ako sa ilalabas na bagong sapatos. Masaya rin ako at nag papasalamat sa walang sawa niyong suporta sa akin at sa aking kompanya. That's all, thank you for coming and enjoy the party." Nang matapos siyang mag salita ay biglang may tumug

“Sir, bukas na pala ang gaganaping debut dito sa resort.” “Bakit ngayon mo lang sinabi?” “Matagal na yang nabook, ang tagal ko na ding nabanggit sa’yo. Nakalimutan mo ba?” Napaisip siya. Siguro sa sobrang dami ng kanyang iniisip ay nakaligtaan niya. “Sige, dapat maayos na yan ngayon. Aatend pa naman ako ng party mamaya. Hindi pwedeng madaliin ang decorations ng debut. Ayaw kong may masabi ang celebrant at ang pamilya.”

Muli pang nagsalita ang Emcee upang tawaging ang mga tao na maaaring magbigay ng pahiwatig ng isang mensahe sa celebrant. “Ano ‘to? Debut?” sa loob -loob ni Keizer. Pinaunang magsalita ang ama ng dalaga. Parang gustong mag-walk out ng binata that time pero pinigilan lang niya ang kaniyang sarili. Lalo na at nagsasalita pa si Mr. Conception. Ang sama naman tingnan kung sa misis pa niya ito magpapaalam. Isa pa kakasimula pa lang ng party. Kaya naghintay muna siya kahit naiinip na siya.

Hinayaan niya lang na ibuhos ko ang lahat ng emosyong nagpapasikip sa aking d****b. Makalipas ang isang linggo, nailibing na si Nanay sa tulong na rin ng mabubuting tao na tumulong sa amin. "Ngayon, pakinggan naman natin ang Valedictory Speech ni Ms. Reyes. Let's give her around of applause!" wika ng emcee sa aming graduation. Nagpalakpakan ang lahat sa aking pagpasok. "Magandang umaga po sa inyong lahat. Sa aking mga guro, kapwa estudyante, at mga magulang na nandirito…" panimula ko habang tinatanguan ko sila.