Elementary Graduation Guest Speaker Speech Novels & Stories

Hinayaan niya lang na ibuhos ko ang lahat ng emosyong nagpapasikip sa aking d****b. Makalipas ang isang linggo, nailibing na si Nanay sa tulong na rin ng mabubuting tao na tumulong sa amin. "Ngayon, pakinggan naman natin ang Valedictory Speech ni Ms. Reyes. Let's give her around of applause!" wika ng emcee sa aming graduation. Nagpalakpakan ang lahat sa aking pagpasok. "Magandang umaga po sa inyong lahat. Sa aking mga guro, kapwa estudyante, at mga magulang na nandirito…" panimula ko habang tinatanguan ko sila.

Hindi ko alam kung ilang oras akong nanatiling nakahiga sa kama habang parang tangang kinakausap ng sarili ng tumunog ang alarm tone na nilagay ko sa phone ko. Kaagad akong bumangon at nagbihis saka lumabas ng kwarto. Nag-check out ako ng hotel. Dumeritso ako sa Thompson Academy to attend the graduation ceremony as Guest speaker on behalf of my brother in law, Nathan Lloyd Thompson, the owner of that school. Ilang minuto lang ang tinagal ng byahe ko, nakarating din ako kaagad sa eskwelahan. Pinarada ko ang sasakyan sa labas saka pumasok sa campus.

I think she is the most beautiful graduate. Narating namin ang quadrangle kung saan idaraos ang ceremony. Ilang sandali pa tinawag na ang mga graduates. Nakaupo lang kami malapit kung saan nakaupo si ate. Kaway kami ng kaway sa kanya at kita ko ang tulo ng luha niya, nag thumbs up lang ako sa kanya. Alam kong luha yun ng kaligayahan. Nang tinawag na siya para mag bigay ng speech, pinunasan niya ang mga luha niya. Tahimik ang lahat, nang magsalita si ate.Her speech made us all cry. It was a heartbreaking, inspiring, a motivation and her success. Lahat ng nakikinig ay nagpunas ng luha, dahil binahagi ng ate ang kanyang mga naging karanasan, hindi man buong kwneto, pero alam ko doon siya kumuha

Nilalaro ko ang basong nasa harapan ko. Nandito kami ngayon sa bar ng mga kaklase ko. Matapos ang graduation ay naisipan nilang mag-party at dahil nga graduation celebration namin ito ay sumamana ako. Hindi ko mapigilang alalahanin ang nangyari kanina. Hindi pa rin mawala sa isip ko ang naging guest speaker namin kanina. Pangalan pa lang niya ang gwapo na. Atty. Conan Hendrix Delgado, his name screams power.

Lalo na't wala sila Mama at Papa. "Alam n'yo ba girls. May guest daw tayo sa graduation at…" pambibitin na sabi ni Jess, ang kaklasse kong bakla. "…Baka daw may kukunin sa atin, upang maging sekretarya niya," kinikilig nitong sabi sa mga kaklasse ko. "Sino kaya iyon no? Di kasi sinabi ni Ms. Ramirez ang name ng guest speaker," nakahalukipkip na sabi ni Lyka.

"As we move forward, let's remember that our worth is not solely determined by the labels we carry but by the impact we make on the world. Each one of us has the power to contribute something unique and valuable, and it's the diversity of our strengths and experiences that makes our collective journey richer." Avril then took a deep breath, my gaze sweeping the audience. "I want to take a moment to address someone special, a friend who couldn't be here with us today. She faced challenges that seemed insurmountable, and graduation became an elusive dream. To you, my dear friend, wherever you are, I want you to know that your journey doesn't end here. Life is unpredictable, and success takes m

nakapikit na sagot ni Jianna. “If I will die, I hope you will still open you heart” She said and she let go of my hand. I closed the vid because I’m sobbing. I can’t watch this anymore. It feels like I am the one who kills you. I didn’t do anything to save you. You promised me that you will fight but you left me... Graduation Today is the day, our Graduation. Naka-upo na ang lahat ng students sa unahan then sa bandang likod naman ay mga parents. Isa ako sa mga magsasalita sa unahan since I am SBO Officer.

"Kung gwapo ako. How much more your husband." "Huh?" Natawa siya sa naging tugon ko. "Kung gwapo ako, pa'no na lang 'yung asawa mo. Mas gwapo 'yun sa'kin." Umarko ang kilay ko. "Eliz Montecillo!" Anunsyo ng guro na siyang emcee sa graduation program namin na siya rin dahilan para mabaling sa stage ang atensyon ko pero hindi nakaligtas sa'kin ang maliit na pagtawa ni Connor.

Okay, that’s weird. “Mawalang galang na sa mga gurang d’yan sa may entrance. Maupo kayo, nag-speech ako rito. ‘Wag niyo agawin ‘tong moment ko na ‘to gaya ng ginawa niyo noong graduation.” Seryosong sabi ni Tito Axel kaya naman umalis na kami sa entrance at naupo ang mga parents namin sa katabing lamesa, bumalik na rin kami sa mga upuan namin.

“She strives to inspire other people to live a meaningful life one that is beyond self, ladies and gentlemen to give the response on behalf of the graduating batch-“ Parang maiihi sa excitement si Nicole habang nag hihintay na tawagin ang pangalan niya ng administrator ng unibersidad na pinapasukan niya na siya ring kasalukuyang nag bibigay ng speech ngayon para sa graduation ceremony. Eto na ang araw na pinaka hihintay ni Nicole, ang araw na mag tatapos na lahat ng pag hihirap niya at pag pupursige na tapusin ang pag aaral.