Novel & Cerita Debut Speech

"As we move forward, let's remember that our worth is not solely determined by the labels we carry but by the impact we make on the world. Each one of us has the power to contribute something unique and valuable, and it's the diversity of our strengths and experiences that makes our collective journey richer." Avril then took a deep breath, my gaze sweeping the audience. "I want to take a moment to address someone special, a friend who couldn't be here with us today. She faced challenges that seemed insurmountable, and graduation became an elusive dream. To you, my dear friend, wherever you are, I want you to know that your journey doesn't end here. Life is unpredictable, and success takes m

She is not even answering her phone. I walked to the stage. Nagsimula na akong nagbigay ng speech at pasasalamat sa matindi at mainit na pagtanggap ng mga pinoy sa FCR Inc. Medyo naging mahaba din ang naging speech ko bago pa sinimulan ng emcee ang pagpapakilala sa mga naunang sasakyan.

sigaw niya kaya tumakbo na ako palayo sa kanya at tumabi naman kay Mona. Nauwi sa asaran ang kaninang payapa naming paggawa ng gagamiting disenyo para sa Debut ko bukas. Excited na ako at kinakabahan. Ito ang unang beses na ganito ka-bongga ang selebrasyon ng birthday ko. Gusto ko sanang simpleng salu-salo na lang pero ang sabi nilang lahat ay sa akin ay isang beses lang ang Debut sa buhay ng isang dalaga kaya dapat maranasan ko rin iyon kahit sa simpleng selebrasyon lang.

Habang nagbibigay ng speech sa stage ay hindi ko maiwasang mapaluha. "Mga magulang, guro, at kapwa mag-aaral, magandang araw po sa inyong lahat. Una sa lahat, nais kong magpasalamat sa aking mga magulang na walang sawang sumuporta at nagmahal sa akin. Kung hindi dahil sa kanila, hindi ko mararating ang tagumpay na ito," simula ni Amara habang nakatingin sa amin.

Debut ko naman bakit niya ako tatangihan? Nahanap ko ito sa may terrace. Hindi ko lang inaasahan na ang mga kausap niya sa kanyang edad halos mga bigating mga negosyante at may mga katandaan na. Di ko nga alam kung kukunin ko ba ang pansin nila. Ngunit sila itong walang respeto, gawin pa naman nilang business meeting ang debut ko.

Sumasabay ito sa bawat galaw na ginagawa nng aking katawan at pagkuwa'y saglit a titigil kasabay nang pagkalma nang aking dibdib. "I feel like, a guest speaker in a graduation ceremony instead of a speaker giving a speech in front of you people with that speech, you see," I shrugged my shoulders at patuloy kong sabi habang ang mikroponong aking hawak-hawak ay nanatili sa aking mga palad at sabay na gumalaw ng kaunti nang aking galawin ang aking braso. Nakatayo lamang ako sa ibabaw ng stage kung saan kitang-kita ko ang kabuuang ganda ng reception hall ng bagong tayong EXellenne Royale.

Debut The fight of the spotlight turned to me as a walk wearing my violet tube ball gown. Today is my eighteen birthday. I am happy but something is missing in my heart. I saw all my guests are smiling at me. I smiled too. Everything is perfect for tonight. But there's something missing. Wala siya. Hindi siya dumating. Ang isa sa mga importanteng tao sa buhay ko'y wala sa mismong katawan ko. I looked round for the nth time, thinking that maybe, just maybe, Blake will be here. Baka pina-prank lang ako. Hindi makakapunta si Blake sa debut ko dahil nagkaroon ng problema doon sa school nila.

Nang makaayos na ang mga ito ay ngumiti ito sa akin. Pinanuod ko kung paano ito humawak sa mikropono. Hindi ko mapigilang mapangiti, na-miss ko kasi talaga ang makita itong ganito. Tumikhim ito bago magsalita. "Tonight, magsesenti muna tayo and I would like to dedicate our first song sa mga taong gustong-gusto nang maging masaya kahit na mailap pa iyon sa kanila," sabi nito bago sumulyap sa akin.

Hindi ko alam kung ano ang naghihintay sa amin pagkatapos ng araw na ito. Ngunit isang bagay ang sigurado. Hindi na ako muling tatakbo palayo sa katotohanan. Huminga ako nang malalim bago muling nagsalita. Ngayon... Hindi na bilang empleyado. Hindi na bilang businesswoman. Kundi bilang isang babaeng maraming natutunan sa buhay. "Before I end my speech..." "I want to leave everyone with a simple reminder."

“Yung tungkol sa mga naghahanap sayo noong nakaraang araw nasa campus noong graduation mo.” “Alam ko na yun, kaya nga wala ako doon noong graduation ko dahil umiwas na ako sa gulo, ayaw ko naman masira ang araw ng ibang tao dahil sa akin, mas okay na ako lang ang wala kesa masir ang araw ng lahat ng gragraduate.” “Hindi lang yun Sam, yung guest speaker niyo nang araw na iyon ay ang boss ng mga naghahanap sayo.” Nagloading muna ang sinabi niya sa akin.