Debut Speech Novels & Stories

Iyon nga ang narinig ko noong nagkaroon sila ng family gathering. Naglakad ito patungo sa akin at nagsusumamo. " Tulungan mo naman ako oh! Hindi ako makapunta sa debut dahil hindi na kami imbitado sa lahat ng pagtitipon na gagawin nila." Napaawang ang labi ko at hindi alam ang sasabihin, ilang araw nalang at debut na ng kaisa isang apo na babae ni Don Herman.

Unti-unti nang lumalawak ang mundo niya… Sa buong tatlong oras na program, napuno ng mga inspirational speech ang buong graduation ceremony. Ramdam ng bawat isang magsisipagtapos ang magkahalong lungkot at saya. Sa wakas… Naisara na ang kabanata ng libro kung saan itinuturing silang ‘bata’ ng lipunan. Pagkatapos ng araw na iyon, kailangan nilang doblehin ang kasipagan para maabot ang kanilang mga pangarap. Hindi na lang ito basta isang laro, nakasalalay na roon ang kanilang mga pangarap.

Bumaba kami sa stage at matapos ang bigayan ng mga diploma ay tinawag na si Xander sa stag para magbigay ng kanyang speech. Everyone was silent at lahat ay nakikinig sa anak ko na ismarteng nakatayo sa harap ng lahat. Matapos niyang batiin ang school administration, ang mga magulang at mga guests pati na ang fellow graduates niya ay nagsimula na siyang magsalita.

Nang makaayos na ang mga ito ay ngumiti ito sa akin. Pinanuod ko kung paano ito humawak sa mikropono. Hindi ko mapigilang mapangiti, na-miss ko kasi talaga ang makita itong ganito. Tumikhim ito bago magsalita. "Tonight, magsesenti muna tayo and I would like to dedicate our first song sa mga taong gustong-gusto nang maging masaya kahit na mailap pa iyon sa kanila," sabi nito bago sumulyap sa akin.

Hindi ko alam kung ano ang naghihintay sa amin pagkatapos ng araw na ito. Ngunit isang bagay ang sigurado. Hindi na ako muling tatakbo palayo sa katotohanan. Huminga ako nang malalim bago muling nagsalita. Ngayon... Hindi na bilang empleyado. Hindi na bilang businesswoman. Kundi bilang isang babaeng maraming natutunan sa buhay. "Before I end my speech..." "I want to leave everyone with a simple reminder."

“Yung tungkol sa mga naghahanap sayo noong nakaraang araw nasa campus noong graduation mo.” “Alam ko na yun, kaya nga wala ako doon noong graduation ko dahil umiwas na ako sa gulo, ayaw ko naman masira ang araw ng ibang tao dahil sa akin, mas okay na ako lang ang wala kesa masir ang araw ng lahat ng gragraduate.” “Hindi lang yun Sam, yung guest speaker niyo nang araw na iyon ay ang boss ng mga naghahanap sayo.” Nagloading muna ang sinabi niya sa akin.

I straightened my posture, took another deep breath, and began my speech, my voice steady despite the whirlwind of emotions swirling inside me. “Magandang araw po sa inyong lahat,” I began, trying to keep my tone calm but filled with sincerity. “I am truly honored to be standing before you today, representing all the scholars here in our school. The road to get here was not easy, but it was made possible because of the support we receive, not only from our families but also from people like Mr. Cojuangco, who believe in the power of education to change lives."

All eyes were on me, and I could feel the weight of my responsibilities as the project manager of Urania and the CEO of Devin Cruise Lines. I began my speech by thanking everyone for attending and supporting us. I emphasized our company’s dedication to providing the best service to our clients. I highlighted our new projects and future plans, including our ongoing efforts to maintain high standards. As I spoke, I felt the support of my family and colleagues. The smiles and praise from the audience gave me confidence. I concluded my speech with a smile and a sense of assurance in our mission.

Si Albrey na ngayon ang magbibigay ng speech. "Ngayon naman ay pakinggan natin ang mensahe ng isa sa pinakamagaling na naging guro ng ating unibersidad. Let us give him a round of applause. Former Associate Professor, Mr. Albrey Ford," magiliw na pagpapakilala ng MC kay Albrey. Umingay ang buong hall dahil sa malakas na mga palakpakan. "Thank you for that kind introduction and thank you for inviting me to speak today. As your former professor, I'm very pleased to be here to join you in celebrating this wonderful occasion," pagsisimula ni Albrey ng sa kan'yang speech.

Nakita ko si Lucas sa harap, nakangiti at proud na nakatingin sa akin. "Two months ago, I was standing in the rain with nothing but my name," simula ko sa aking speech. "People thought it was over for me. But I realized that a name is only as strong as the person carrying it. I didn't get here because I was lucky. I got here because I refused to stay down. And to those who tried to destroy me... thank you for the motivation." Pagkatapos ng speech, muling nagpalakpakan ang mga tao. Pagbaba ko ng stage, agad akong sinalubong ni Lucas ng isang yakap—isang yakap na hindi para sa camera, kundi totoo.