Novel & Cerita Deep Dark Secrets

Nagmamadaling lumabas na siya ng silid at baka makahata si Dark. Mula sa loob ng library, mataman na pinagmasdan ni Dark ang nasa footage. Iyon ang kuha mula sa araw na matuklasan niya ang basement sa naturang cafeteria. Pinakatitigan niya ang kuha ng isang babaing sakay ng lumang sasakayan. "Cherry Mendozaz," bulong ni Dark. "Sir, may problema po ba sa babaing iyan?" tanon ni Doke sa binata. Kahit gabi na ay pinatawag pa siya para lang ipahanap ang kuha noong sa isang check point na isinagawa noon.

“Mrs. Silvestre... kailangan mong makita 'to.” Ipinakita ni Deputy Sterling ang isang leather na wallet. Punong-puno ito ng putik at bahid ng tuyong dugo. Nanginginig ang kamay na tinanggap ni Anya ang wallet at nang buksan niya tumambad ang isang gusot at basang litrato. Litrato nila iyon ni Dark, noong huling anibersaryo nila, kasama ang kanilang mga anak. Sa likod ng litrato, may nakasulat na maikling mensahe sa penmanship ni Dark: “My world. My life. My Everything.” Sa isang saglit, biglang gumuho ang mundo ni Anya. Wala nang duda. Ito ang wallet ng asawa niya na lagi nitong dala-dala at itinatago sa loob ng kanyang coat.

Tuwing naaalala ko ang gabi kung saan ibinigay ko ang aking white gold promise ring kay Shawn kapalit ng limang milyong piso, parang muling binubutas ang aking dibdib sa matinding sakit. Inalala ko ang mukha ni Dark noong Biyernes ng hapon sa gitna ng ulan sa labas ng gate. Inalala ko ang kaniyang basag na boses habang nagmamakaawa siyang tumingin ako sa kaniyang mga mata. Inalala ko kung paano pumatak ang kaniyang luha bago siya tumalikod. ‘I know your heart. And I know you're hiding in the dark again.’

aya ko sakanya to hide my jealousy for the girl she's talking about, siguro ay totoo nga ang mga nakaligtas ng isang buong bansa ng past life nila dahil sa mga bagay na nararanasan nila ng buhay na meron sila ngayon. Tumalikod na ako kay Cameron at pinilit na ipikit ang mga mata. Even if my mind wonders, even if my mind kept on asking me the same questions. I forced myself to sleep. Just sleep it off, Akira. THIRD PERSON'S POV. It was past midnight when Cameron opened his eyes, kung saan hinihintay nyang makatulog si Akira just like he always do. Nakatalikod sakanya ang asawa kaya naman umalis sya sa hinihigaan nya at syaka dahan dahang lumipat sa kabila where he'll have the access to view A

D*mn. Akmang tatayo na sana ako para bumalik sa kwarto nang biglang bumukas ang pinto ng opisina ko. I immediately turned the computer off as I looker at Parker and Flen coldly. Napamura ako sa isip ko dahil sa gigil pero hindi ko pinahalata. "Where's that woman?" malamig na tanong ko sa nakayukong si Flen at Parker. They are inseparable. "Kinulong na po namin siya sa kulungan sa underground, Mr. Tushkin," magalang na sagot ni Parker. I looked at Flen when I heard Parker's answer.

Untalan at tumalikod tsaka naglakad palabas ng silid habang nakasunod si Cryzel rito. HINDI MAIWASAN ni Cryzel na kabahan habang nagmamadaling maglakad patungo sa bloodletting room kasama ang isang nars na siyang mag-eexamin ng kaniyang dugo, nagpaiwan si Dr. Untalan dahil may kailangang asikasuhin na pasyente. Pagdating nila sa bloodletting room, biglang bumukas iyon at lumabas ang kaniyang kapatid na si Honeyzel.

but then he spoke. "Yes, I chose Helios' down fall without even realizing that letting you go that night and setting you free was an even greater down fall for me, Tia. I chose wrong. I fell, it was my destruction, your mom threatened to kill me but I died when I saw that look in your eyes that day you saw me with Lualhati. I die, Tia, every day because you're so far away. I die Tia, with the thought of one day, you will find yourself a better man and settle down with him leaving me with this broken, unfixable, battered dark, and tattered heart. You are that little and only light in my darkness, and yet... you're fading, slowly fading and if your light fades, I am forever stuck in darkness..

As if naman may ninakaw ako sa maliit at very pang-mahirap niyang unit. Parang mga ginayumang sumunod naman sa akin ang mga hampas-lupa kong mga kasama. I know Lance is keeping a great secret. I am eager to find out kung ano ang sikretong iyon. Hindi pwedeng may itinatago sa akin ang anak ko. Dapat alam ko ang mga ginagawa n’ya twenty-four-seven.

"It's nothing serious. Nasabotahe kasi ang ilang transactions namin sa underground." "Underground? Related ba iyan sa pagiging mafia boss mo?" Mukhang marami talagang tinatagong baho itong si Nadivar. Maybe being a businessman is just his facade to hide his true identity. "Yeah. Don't be nosy, love. Mas mabuting wala kang alam tungkol sa mafia underground. The more you know about our organization, the more your life is in danger."

Gusto kong magalit sa kakambal ko pero baliwala rin naman iyon dahil nga nawawala ito. Pagkarating namin sa Sicily ay agad kami dumiretso sa bahay ni Dark, kung bahay nga bang matatawag iyon. Alam ko na mayaman siya tulad ng sinabi ni Calil pero hindi ko ine-expect na sa isang kastilyo ito nakatira. Kulang ang salitang mayaman para mailarawan ang yaman na taglay ng isang Dark De'Longhi. Hindi ako makapaniwala habang inililibot ko ang aking mga mata sa buong paligid ng palasyo. Nagawa na bang tumira rito ng kakambal niya?