Oblivious Novels & Stories

Namumula akong umiling-iling ang ulo, para maiwasan isipin ang ginawa namin. Pero agad akong napabangon ng may pakiramdam akong may nakalimutan akong gawin. Ilang beses ko nang iniisip kung ano iyon, hanggang sa mapansin ko ang booklet ng Oblivion. Napagpasyahan kong ituloy na lang ang pagbabasa.. Bago pa man ako makapagsimula, mabilis kong binaling ang atensyon sa bag na dala-dala ko, at tumayong bigla, at mabilis na nilapitan iyon at kinalkal.

Page 36 Eclair's P.O.V Napamulat ako sa lugar na ‘di ako familiar. Blanko lang siya pero hindi ko pinagtuunan masyado. Umupo ako mula sa pagkakahiga tsaka ko naramdaman ang pagtulo ng single drop sa mismo ring tubig-- mukhang iyon ang tinatawag na consciousness ng isang tao.

The safest thing you can be is to be someone other people would think that they figured you out only to know in the end that you are a stranger to them. Dessert ko nalang ang kulang at tapos na ako for lunch. May one hour break or so ako dahil nga maaga kaming pinakawalan kaya siguro kalmado ako. I was cheerful for a while not until, again and again, another bloodline of the Thomases dare to sit in front of me and then have the guts to ignore. Hindi ko talaga alam kung anong problema ng magpipinsan 'tong sa akin.

“You should stop telling me that and this, Mister. I have a condition in which I am incapable of remembering anything from the past. You see, I cannot even recognize you.” Hindi mawari ni Sheeva ang unang reaksiyon ng lalaki matapos niyang ibunyag ang kaniyang karamdaman. Sandaling naging malikot ang mga mata nito na waring hindi alam kung saan ibabaling ang tingin hanggang sa ilang beses itong umiling. Sansaglit pa’y sumilay ang nang–uunawang kislap sa mga mata nito at dumungaw roon ang relief.

tumayo ito at iniwan akong umiiyak. Hindi ko masisisi ito kung ganito ang ipinaparamdam niya sa akin. Kasalanan ko naman talaga. Hindi ko naubos ang pagkain ko at bumalik na lang ulit sa aking silid. Nakatulugan ko ulit ang sobrang sama ng loob ko. Alas tres ng hapon ako nagising. Nakaramdam naman ako ng sobrang gutom. Bago ako lumabas, naligo muna ako at nag-ayos na rin ng sarili. "Magandang hapon, ineng. Ako nga pala si Olivia. Hindi kita nakita kaninang umaga dahil maaga ako namalengke."

tiningnan niya si Mika na kakikitaan ng guilty sa mukha. "Masaya ba na inagaw mo ang pag-aari ng iba? Sabagay, marupok naman ang inagaw mo sakin. tandaan mo Mika, a cheater is always a cheater. Kaya mag-iingat ka, baka magising ka na nasa sitwasyon ko ngayon, ikaw." tiningnan niya si Justin na kababakasan ng galit sa mukha. Magsasalita sana siya pero naubahan siya nito.

tanong niya sa sarili. Pilit niyang inalala ang nangyari kagabi. Tila isang naka-2.0x speed na video ang biglang nag-play sa utak niya ang mga nangyari. Music, dancefloor, and more alcohol. Ang iba ay hindi na masyadong malinaw sa utak niya dahil paniguradong lasing na lasing na siya sa mga oras na iyon. ‘Where the hell is Shoelie? Don't tell me she took me with her man last night?!’

Nakatuon ang aking atensyon sa kaniyang ginagawa sa aking dibdib at sa kaniyang dila na lumalakbay sa aking pisngi pabalik sa aking nakaawang na mga labi. “I love you...” bulong niya na katulad kanina, punong-puno ng pagnanasa ngunit parang umaalingawngaw lamang ang kaniyang boses sa aking pandinig at mapurol iyon. Hindi ko magawang magsalita, ni mag-isip ng mga salita sa aking isipan ay nahihirapan akong gawin. I want to recognize his voice but it was muffled and dull. The only thing that I notice about it is the intensity of lust in his tone.

sabi niya habang pinapasok ang key card ng kwarto niya. Nakakagulat itong si Sir Dio, he is very different from the person at the office. Masyado syang chill ngayon unlike sa hot-headed at short tempered na akala mo mag-memenopause. Sana palagi siyang ganyan. Nakakakilabot kasi pag lalapagan ka niya ng card sa table mo. Yung card na yun ay binibigay niya pagka sobrang intimate ng meeting or private masyado ang agenda. I am continuously receiving the same card from him mula nung nawala si Tam. Sabi ko nga, nakaipon na ako ng isang box non.

Halos walang gustong rumihistro sa utak ko kahit ano pang piga ang gawin ko. Kinakabahan ako na kung ano. Being insane is the perfect word to describe it. That is what definitely I am feeling right now. Para akong nakakita ng multo. Para akong ginagambala ako sa matagal na panahon na yun. "Raine, are you okay? Something wrong?" ang mga mata kong nakatitig lang kanina pa kay Ivo nakatuon pa rin doon. Ngumisi siya at tumaas ng bahagya ang gilid ng labi niya. Saka lang ako bumalik sa ulirat.