Deku X Female Kacchan

My husband, Jaxon Murray, was a renowned medical expert and owned a big company. He was participating in a clinical drug trial when someone tampered with his medication. Under the influence, he ended up entangled with an intern—ninety-nine times, right there on the lab table. When he regained clarity, he rushed home, locked himself in the bathroom, and submerged himself in the tub without food or water as he waited for me to return from work. "Lauren," he said, "my medication was switched during the trial. I made a terrible mistake. But I paid her off and had her dismissed. She'll never appear before me again." I wept miserably, clutching my belly that had once again failed to carry life. And in the end, I chose to forgive him. Several months later, he crashed into a guardrail while answering a phone call, causing me to miscarry. The injury left me unable to conceive for life. He buried his face in the crook of my neck, his voice choked with remorse. "Darling, I don't deserve you. I'm so sorry… We don't need children. We have each other, isn't that enough?" One day, I went to bring him lunch, only to find him in the next hospital room, cradling and feeding the woman he swore he'd never see again. "She's too weak to eat by herself," he said. "She has early-stage stomach cancer. There's no one else to take care of her… she's all alone." I chose to believe him. Again. Until one day, a pair of twins appeared in our home. Sophie Dixon knelt before me, wearing the postpartum gown he had once lovingly picked out for me, clutching my hand with tears streaming down her face. "It's all my fault. Please don't blame Jaxon. If you say the word, I'll leave with the children immediately." Jaxon grabbed my other hand, desperation thick in his voice. "Lauren, you've always been the kindest person I know. The children are still so young. How could Sophie possibly raise them alone? You wouldn't be that cruel… would you?" I looked down at the hands gripping mine from both sides, and suddenly, I laughed. "Jaxon, let's get a divorce. I wish you both a lifetime of happiness."

My husband and I spend 50 loving years together. On the day of our golden wedding anniversary, someone pushes me down a flight of stairs. As I drift in and out of consciousness, I miraculously regain my hearing. I lost it in the process of saving my husband when we were younger. I hear my husband say to my son, "You shouldn't have dirtied your hands." "How long more are you going to put up with her, Dad? Calista doesn't have much longer to wait." My husband sighs heavily. After a moment, I feel someone remove my oxygen tube. I descend into boundless darkness. When I open my eyes again, I've been taken back to the 80s—before I married my husband. The only difference is that I can hear this time.

Isaac Chance and Madeline Snow were once the model couple of Shorestone City and the target of everyone's envy. After getting engaged, everyone thought they would soon walk down the aisle together. However, there is no news of a wedding for six years. In the end, all Madeline gets is the news of Isaac returning to the country with another woman by his side. He doesn't hesitate to hurt her countless times for the woman's sake. When her grandmother is on the brink of death after an illness, Madeline has no choice but to get into a shotgun marriage. After leaving city hall with her marriage certificate, she ponders the situation. It turns out getting married is simple… as long as her husband isn't Isaac.

After getting into an accident, I pretend to be an amnesiac to pull a prank on my husband and son. "Who are you guys?" I ask. A hint of delight flickers in my son's eyes. He pulls a woman waiting outside the hospital ward inside and says, "My parents and I came to visit you, ma'am." My husband watches all of this happen without saying a word. He doesn't correct our son.

ถ้าติดใจค่อยคบ #คลั่งไคล้ซินเซีย ฉันเคยคิดว่าการแอบชอบใครสักคนมันคงมีความสุขดีขอแค่ยังมีเขาอยู่เคียงข้างกันก็พอแต่แล้วทุกอย่างกลับไม่เหมือนเดิมคนที่ฉันแอบชอบมานานเริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่เข้ามหาลัยแม้เราจะยังสนิทกันแต่ก็เหมือนยิ่งห่างไกลกันด้วยความน้อยใจวันนั้นฉันจึงเมาหัวราน้ำและดันมีอะไรกับผู้ชายที่มีรอยสักรูปเสือกลางอก เขาเร่าร้อน ดุดัน โดยเฉพาะสายตาคมกริบคู่นั้นที่จ้องมองฉันตลอดเวลาราวกับจะขย้ำกันให้จม เตียง และนั่นคือจุดเริ่มต้นของหายนะเมื่อเขาปรากฏตัวที่ลานเกียร์พร้อมกับบรรดาพี่ชายของฉัน!!!! "ฉิบหายแล้วซินเซีย!" -------------------------------------------------------------- เรื่องนี้เป็นเรื่องของ ซินเซีย x เสือ #แนววิศวะ ️Trigger Warning️ นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาค่อนข้างรุนแรงมีการใช้ภาษาคำพูดหยาบคาย มีบรรยายฉากอีโรติกมีการบรรยาฉากการทำร้ายร่างกาย Sexual harassment คุกคามทางเพศ (ไม่ใช่พระนาง)

ตอนแรกก็มองเป็นน้องเป็นนุ่ง แต่เดี๋ยวนี้ไม่อยากมองตอนนุ่งแล้ว [เสือใหญ่Xพุดจีบ]

คิดว่าเราเหมาะสมกันไหมล่ะ?! ฉันเป็นสาวบาร์ทำงานกลางคืน ส่วนเขาเป็นหมอสูติลูกครึ่งญี่ปุ่น! ทำงานโรงพยาบาล! หมอสูติ x สาวบาร์ = มันเป็นไปไม่ได้!! แต่ฉันดันไปมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเขาน่ะสิ!! ฉันคิดว่ามันแค่ฉาบฉวย แค่สนุก เพราะเราอยากเมื่อไหร่ก็เจอ เสร็จเมื่อไหร่ก็แยก.. แต่มันไม่ใช่แค่นั้น อยู่ๆฉันก็เสพติด เป็นโรคขาดเซ็กส์เขาไม่ได้!!

เป็นเซียนอยู่ดีๆ ดันไปเปลี่ยนชะตาชีวิตของมนุษย์จนเกิดเภทภัย บุรุษที่ช่วยเหลือกลายเป็นทรราชเข่นฆ่าผู้คน นางจึงถูกส่งมาแก้ไขเรื่องที่ตนเองทำผิด เรื่องย่อ : เพราะความสงสารที่เห็นหวงหยางจิ้ง องค์ชายใหญ่ของแคว้นหวง ถูกปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม ทำให้เซียนสาวที่ทำหน้าที่ตรวจตราดูความเรียบร้อยบนโลกมนุษย์ กระทำการเปลี่ยนชะตาชีวิตอันน่าสงสารนั้น ให้ถูกชินอ๋องต่างแคว้นรับไปเป็นบุตรบุญธรรม แต่ผู้ใดจะรู้ว่านั่นเป็นจุดกำเนิดของทรราช ชายหนุ่มผู้น่าสงสารเปลี่ยนเป็นบุรุษชั่วร้ายอำมหิต เข่นฆ่าผู้คนอย่างกับผักปลา เมื่อมหาเทพได้รับรู้เรื่องราวที่เซียนสาวก่อขึ้น จึงลงโทษให้ย้อนกลับมาจุติเป็นมนุษย์และแก้ไขสิ่งที่ทำผิด แต่เหมือนถูกมหาเทพกลั่นแกล้ง เซียนสาวถูกส่งมาเกิดเป็นเกาเยี่ยนฟาง ชายาชังของหวงหยางจิ้ง ที่เขาฆ่าทิ้งทันทีหลังจากที่มีอำนาจในมือ หวงหยางจิ้ง X เกาเยี่ยนฟาง “ออก! ไป!” “หม่อมฉันไม่ไปที่ใดทั้งนั้น” ร่างเล็กกลัวจะถูกลากออกไปจากจวน จึงรีบคลานไปกอดเสาศาลา หวงหยางจิ้งมองซ้ายมองขวา หันไปเห็นกิ่งไม้ข้างๆ ศาลาจึงหยิบมางัดแงะแขนขาของสตรีหน้าไม่อายคนนี้ออกจากจวน “เฮอะ ถึงขนาดใช้ไม้เขี่ยหม่อมฉันเลยหรือเพคะ” “เนื้อตัวสกปรกของเจ้า ข้าไม่คิดจะแตะให้เสียมือ”

Jonathan Shaw is busy taking his mentor's daughter, who's burning up a fever, to the hospital on the day I fall. I'm pregnant. I need to undergo surgery to stabilize the pregnancy, but it's risky. However, Jonathan's tone is icy on the other end of the line. "I know you've always been biased against my mentor, Tessa. Still, do you think you can use something like this as an excuse to get me there?" I lose hope in him as a lone tear rolls down my face. "Don't bother saving the child. Help me abort it." My love for Jonathan leaves with our child.

I was reborn on the day my sister, Tilda Wright, and I had to pick our husbands. That was when I realized I could hear people’s thoughts. I heard Tilda say, [This time, I’m gonna make sure I grab the best husband first.] Then, just like that, she rushed over and took the sweet guy I had married in my last life, while I ended up with the abusive man who used to beat her every day. I laughed to myself. Did she really think the guy I married before was some perfect gentleman?