Delegado Daniel 2, O Bruto Que Ama

Me casei com Sérgio, o filho mais velho da família Lima, um renomado obstetra. Minha melhor amiga, Vanessa, se casou com Valentino, o filho mais novo, que era presidente de uma grande farmacêutica. No meu aniversário, a amada do meu marido me mandou um gato morto, me causando um choque que desencadeou um parto prematuro. Vanessa me levou ao hospital, onde sofri uma embolia amniótica. Nenhum médico sabia o que fazer, e quando pedi ajuda ao Sérgio, ele respondeu com desprezo: — Só porque faltei no seu aniversário, já vem se fazer de vítima e inventar mentira? O cachorro da Alícia vai parir, preciso estar presente e não tenho tempo para drama! Vanessa me operou e salvou minha vida, mas meu filho foi para a UTI. Ela ligou para Valentino pedindo um remédio especial, e ele respondeu: — O cachorro da Alícia tá mal depois do parto, estou aqui fazendo caldo para ele. Sério, vocês duas são iguais e sempre arrumaram confusão. Acham que só existo para lidar com crise de ciúmes. No fim, meu filho morreu. E com ele, toda a minha esperança. — Vanessa, decidi que quero me divorciar. — Se você vai terminar, eu também vou. Homem que não presta não merece esposa! Quando finalmente falamos do divórcio para Sérgio e Valentino, eles entraram em pânico.

No dia em que completavam três anos de casamento, coincidentemente o mesmo em que Priscila Silva fazia vinte e sete anos, o marido lhe entregou um presente especial. Um acordo de divórcio. Felipe Almeida, com uma serenidade deslocada para aquele momento, pegou a caneta e assinou o próprio nome no canto inferior esquerdo do documento. Em seguida, deslizou o papel na direção de Priscila. — A Kari é teimosa, difícil de agradar. — Disse ele, em tom neutro. — Ela só aceitaria ficar comigo se eu me divorciasse primeiro. Ele fez uma breve pausa, como se estivesse comentando algo trivial. — Eu já assinei. Agora é a sua vez. Fica tranquila, é só de fachada. O tom de Felipe permanecia calmo e uniforme, sem qualquer oscilação. Soava como alguém decidindo o que comer no jantar daquela noite.

Alors qu’Evalina se découvre une nouvelle famille et que les mystères concernant sa naissance se brisent peu à peu, les événements prennent une tournure dramatique. Emportée de force au Cœur de Réturis, elle comprendra vite que dans la guerre qui l’oppose à l’ennemi, le risque de tout perdre est omniprésent. Face à la noirceur qui l’habite, nombreux sont ceux qui commencent à voir en elle un être pire que la Démone. Les Surnaturels la craignent, mais lorsque l’un d’eux est brusquement assassiné, c’est toute l’alliance avec les métamorphes qui menace de voler en éclat. Comment continuer à se battre quand on devient son propre adversaire ? Le véritable ennemi de Réturis s’est-il vraiment montré au grand jour ?

เมื่อวิสุทธิ์ รักแรกที่ลืมยากของ ราม กลับมาใช้บริการร้านนวด GeorKing Massage อีกครั้ง ทำให้เขาได้พบกับ ไททันและพีเจ หมอนวดคนใหม่ที่ลีลาแข็งกล้าไม่แพ้ราม ที่การกลับมาครั้งนี้มันไม่เหมือนครั้งก่อน 100%

Ang ampon ng aking ama ay ikinulong lamang sa masikip na storage closet nang halos labinlimang minuto, ngunit tinalian niya ako at itinapon sa loob bilang parusa. Tinakpan pa niya ang ventilation gamit ang mga tuwalya. "Bilang nakatatandang kapatid ni Wendy, kung hindi mo siya kayang alagaan, marapat lamang na maranasan mo rin ang takot na naramdaman niya,” seryoso niyang sabi. Alam niyang may claustrophobia ako, ngunit ang aking mga desperadong pakiusap, ang aking matinding takot, ay sinagot lang ng malupit na sermon. "Magsilbi sana itong aral sayo para maging mabuting kapatid." Nang tuluyang lamunin ng kadiliman ang huling hibla ng liwanag, nakakaawa akong nagpumiglas. Isang linggo ang lumipas bago muling naalala ng aking ama na may anak pa siyang nakakulong at nagpasya siyang tapusin na ang aking parusa. "Sana'y naging magandang aral sa iyo ang isang linggong ito, Jennifer. Kung mangyayari pa ito muli, hindi ka na pwedeng manatili sa bahay na ito." Ngunit kailanman ay hindi niya malalaman na matagal ko nang nalanghap ang aking huling hininga sa nakakasulasok na silid na iyon. Sa kadiliman, unti-unti nang nabubulok ang aking katawan.

ซินน์ + หมอนาวิน ซินน์...ผู้หญิงเอาแต่ใจที่สุดในสามโลก ชอบแกล้งละเมอออกไปเที่ยวกลางคืน แต่โกหกไม่เนียนไปเรียนมาใหม่! พ่อแม่เริ่มไม่ไหว ต้องรีบหยุดก่อนที่จะเสียตัวเลยเถิดไปมากกว่านี้ ท่านจึงงัดไม้เด็ดหาสามีให้ลูกสาวทันที นั่นก็คือจัดคุณหมอฟันดีกรีลูกเจ้าของโรงพยาบาล ที่ทั้งดุและชอบฟัน เข้ามาฟัน เอ้ย! ดัดนิสัยยัยซินน์ตัวแสบ •_________• ไออุ่น + เวียร์ เวียร์...นักธุรกิจสุดหล่อ เจ้าของโรงแรม ห้าง โรงงานเหล้า เขาทั้งสุขุม ทั้งเย็นชาหาใครเปรียบไม่ได้ แต่ไออุ่นขอผ่าน! ขอหนีไปไกลๆ หล่อรวยเพอร์เฟ็คที่ไหน?! ผู้ชายอะไร๊... บงการไปถึงสีกางเกงในของเธอ •________• น้ำปั่น + ไทม์ สัตวแพทย์อย่างน้ำปั่น...กำลังจะทำหมันคน ฟังไม่ผิดหรอก! เพราะเธอทนกับพฤติกรรมนักธุรกิจหนุ่มเพลย์บอยอย่างไทม์ไม่ไหว เธอโดนเขาล่วงเกินทุกครั้งที่เผลอ โดยที่เขาบอกว่าตัวเองมีสิทธิ์! แถมยังบอกว่าพ่อแม่เราอยากให้ได้กัน ยังไงก็ต้องได้ ตายๆนั่นปากเหรอไอ้บ้า!? ไม่มีวันซะหรอก!

Se você e a antiga paixão sofressem um acidente ao mesmo tempo, quem o seu marido salvaria? Quando Lucas Farias pegou no colo a antiga paixão e saiu dali, junto com a vida que escapava, com o filho que ela perdeu, morreu também o coração de Estela Silveira. Foi uma troca. Estela conseguiu casar com o homem que mais amava. Todo mundo sabia que esse casamento foi roubado por ela, que foi ela quem separou Lucas e a antiga paixão para tomar o lugar. Ela achava que, com o tempo, veria o coração dele mudar, que um dia ele olharia para ela. Até que, quando enterrou com as próprias mãos o bebê de três meses que nem chegou a nascer, ela finalmente acordou. — Vamos nos divorciar. Um papel, e nada mais entre os dois. Três meses depois, entre luzes e vestidos de gala, ela estava no palco recebendo um prêmio. O homem a encarou por três segundos, surpreso, antes de acenar calmamente para as pessoas ao redor: — Sim, essa é a minha esposa. — Esposa? Estela levantou um sorriso, entregando o acordo de divórcio na mão dele: — Desculpa, senhor Lucas, ex-esposa. O homem, sempre frio e distante, enlouqueceu na hora. Com os olhos vermelhos e a voz tremendo: — Ex-esposa o quê? Eu nunca aceitei isso!

Prologue: Moi: Mais papa enfin! Lui: N'insistes pas ma décision est prise. Moi: Tu n'as même pas essayer de m'écouter! Elle: Quand l'homme parle, la femme écoute et se tait. Moi: Maman!... 0_0... Je n'arrive pas à croire qu'elle soutienne la décision de papa. Qu'est-ce que je dis?... Elle a toujours été de son côté de toute fâçon. Mais j'espérais pour une fois qu'elle prenne ma défense vu les enjeux. Moi: comment vous pouvez prendre de telles décisions? Lui: Ce n'est pas à toi de décider ma fille mais à moi. Et j'estime que tu as trop fait l'école. Dans nos traditions la femme ne doit même pas y mettre les pieds mais toi tu y es allée alors maintenant c'est fini. Moi:...mais... Quoi? À cause de ces stupides traditions encore?...je ne sais même plus quoi dire, quoi faire pour les convaincre de me laisser continuer.

อุปสรรคไม่อาจขวางกั้นพันธนาการระหว่างเขาและเธอ ด้วยจิตวิญญาณผูกกันอันเหนียวแน่น รัก ซื่อสัตย์ เชื่อใจ และศรัทธาในกันและกันทำให้พวกเขาต่อสู้สุดชีวิตเพื่อจะได้กลับมาครองคู่ และเพื่อทดแทนช่วงเวลาที่หายไป

Eu deliberadamente fazia algo diante do ursinho de pelúcia na cama. Porque eu sabia que dentro dos olhos do ursinho, um homem me observava. Ele havia invadido minha casa, deitado na cama onde eu dormia e até deixado seus vestígios nas roupas que eu trocava. Eu fingi estar assustada, me escondendo num canto e tremendo. Ele não sabia. Eu realmente o esperava há muito, muito tempo.