Novel & Cerita Demon Heart

How I wish na sana bumigay na 'yong katawan ko, na sana mawala na ako, Kasi, I'm living with a heartless demon that I love the most. And it feels like hell. Napatingala ako sa kanya na ngayon ay lakad dito lakad doon ang gina-gawa. Hindi ko alam kung anu ang iniisip niya. 'Galit ba siya?' Balisa? Ewan. Pero hindi na ako natatakot na masaktan niya ako ulit. Mula ngayon, wala na ako'ng pakialam. Wala na ako'ng pakialam sa sakit,

“Forlat (Sorry) “ Kapag sinabi ko pa naman, tinotoo ko. That is me. I’m a bitch, demon and all other terms of a bad person. I killed so many people but I don’t feel anything. Maybe the right term is… I’m happy to see dying people, pleasing me and killing them with my hands. Yeah. I’m HEARTLESS. And I’m a DEMON. Don’t mess with me if you don’t want to see the demon side of mine.

"Hindi ko pa nakikita ang totoo nilang anyo pero may kinalaman sila sa kamatayan ng mga tao." "Walang ibang may karapatan sa kamatayan ng mga tao kundi ang Dios," wika ni Dylan. "Pero gusto ng mga demonyo na magpakalat ng kasalanan sa mundo—at ito ang hindi kontrolado ng Dios. Ang pagkitil ng sariling buhay ay malaking kasalanan na." "In a nutshell, gusto ng mga demonyo na kontrahin ang Dios kaya gumawa sila ng mga Nayagi," paliwanag ni Wayne.

He has his reason why he became an heartless man after all. Halos mabingi si Xylona sa lakas ng tibok ng kanyang puso nang tuluyan na niyang natanaw ang binata. Bagay ito sa suot na black suit, para talaga itong modelo sa isang magazine. Nang nasa harap na niya ang binata ay nagulat siya ng bigla nalang siya nitong niyakap.

Kung tatanggi si Lucifer na tanggapin ang pagkatalo, gagamitin niya ang kanyang trump card—ang Demonic Energy sa loob ng kanyang katawan. Ang Demonic Energy na ito ay hindi sa kanya. Sa halip, ito ay hinihigop mula sa katawan ni Farley sa Sinaunang Kaharian. Tinatakan niya ito sa kanyang katawan. Kapag nailabas na niya ang selyo, maaari niyang lipulin kahit ang mga walang kamatayang nilalang gamit ang Demonic Energy. Gayunpaman, dahil hindi niya makontrol ang Demonic Energy ayon sa gusto niya, hindi siya nangahas na kumilos nang walang ingat. Kung hindi, matagal nang natapos ang labanan.

Ang matinding awa sa sarili at ang desperasyon na bumalot sa akin kanina ay biglang napalitan ng isang napakadilim napakalamig at kalkuladong kapangyarihan. ​Ang demonyo sa loob ko na ipinanganak sa kalagitnaan ng mga madugong laban namin ni Heinrich ay tuluyan nang nagising. Wala nang Maya na umiiyak. Wala nang reynang nagmamakaawa.

“H’wag mo silang hayaang gawin ‘yon sa ‘yo. Parang pinapapikita mo lang na wala silang ginagawang mali.” Nag-iwas siya nang tingin. “Nagsumbong naman ako, e, pero pinagsabihan lang sila tapos pinaglinis ng office. They deserve more punishment than that for being homophobic.” He sighed. “Mga kulang sa pansin. But I am not like them, kaya hindi ko na lang pinanpansin pagkatapos kong magsumbong. I wouldn’t be like them.” I slowly nodded and understand why. Kampante na ako sa naging sagot niya. It’s sad that there are things we can’t control. We can’t do anything but to accept things to happen. But one thing is certain, good hearts will always win.

It's brief yet it made my heart run wild. “I finally marked you mine.” He grinned like a Cheshire cat. “Aray!” Reklamo niya pagkatapos ko siyang hampasin sa kanyang braso. “You and your mischievous tactics Alexander are making my heart beat so fast.” “Hmm. Wishing that your heart only beats for me.” He said. “Ugh! Stop that!” Reklamo ko sa kanya. “So that it will be fair. It's not right that I'm the only one who's feeling that way. You are for me, Hera. Remember that.” he said, wearing a serious face.

tanong niya sa akin. “Dahil binigyan mo ako ng dahilan.” Sagot ko sa kanya. “Sorry love, ngayon lang kasi ulit ako pumasok sa seryosong relasyon. At alam ko na hindi ‘yun excuse para maging insensitive ako sa feelings mo. Hindi ko alam na iniisip nila na bagay kami o may relasyon kami ni Santos. Ikaw lang ang mahal ko, at hindi na ‘yon magbabago pa. Kaya sana ganun ka rin sa akin. Please lock me in your heart, love. Kasi ako, simula no’ng una kitang makita ay nakalock kana sa puso ko at itinapon ko na ang susi para wala ng ibang makapasok dito.” Puno ng sensiridad na pahayag niya sa akin sabay turo sa puso niya.

Huminga siya ng malalim, saka bumulong muli: “Dahil sa impyernong ‘to, ikaw lang ang langit ko—at ako ang demonyong magbabantay sa’yo.” Unti-unting lumapit si Domerick, halos magdikit na ang kanilang mga mukha. Ramdam ni April ang mainit na hininga nito na dumadampi sa kanyang pisngi, mabigat, mabagal, at nakaka­panginig. Parang bawat segundo ay humahaba, at ang paligid ay naglalaho—ang tanging naririnig niya ay tibok ng sarili niyang puso, mabilis, magulo, at natatakot.