Demon Language Novels & Stories

Hindi nagtagal, naubos ang kanyang Demonic Energy. Ang kanyang Demonic Energy ay ganap na naubos.

Halos panawan ng ulirat si Beth sa bugbog na tinanggap mula sa dito. “Kung hindi ka rin lang magiging akin, mas mabuti pang walang makibang sayo!” mala demonyong wika nito habang naglalabas ng baril. “M-Maawa ka!” hinang hina na pakiusap ni Beth, kinaladkad sya nito palabas ng bahay kasabay sa nagsusungit na panahon ang d***g ni Beth habang hila-hila sya nito.

"I won't let anyone take you away from me. No one can take you away from me." Tumiim ang kanyang mga bagang sa sinabi nito at kumuyom ang kanyang mga kamao sa labis na galit. "You, assho*e! Napakasama mo! Ang sama sama mo! Demonyo ka!" Nagpupuyos sa galit niyang sigaw. He is a demon. At hindi siya makapaniwalang gusto siyang ipakasal ng mga magulang niya sa ganitong klase ng lalaki.

“Tsk! Malas naman. Sa speaker lang ang usapan napunta pa kung saan. Hayst! Ang aga-aga, sermon kana kaagad. Di bale, mahal kita kaya aalis akong matiwasay.” Ngumisi lang si Terrence, tinanguan nito si Demon at ganito na sila kung mag-usap. Akala mo ay nagsakitan na pero normal na sa kanilang dalawa. Nasa may pintuan na si Demon mula nang tumayo sa pagkakaupo sa couch. Tumigil siya sandali at saka kinuha mula kay Terrence ang nabalatan na mansanas. “Akin na ‘to. Babalik ako sa susunod na araw.”

He’ll do everything to avenge them. “D-Demonyo ka!” galit na sigaw ni Monique. Muli siyang hinampas ng latigo. “I am,” malamig na wika ni Damion. Napaismid ito habang matalim at walang awang tinitigan ang babaeng dumadaing sa sakit sa bawat hampas ng latigo. “And always remember this, Miss Ledesma—kung ‘yon ay mabubuhay ka pa—No. One. Dare. To. Mess. A. Demon.”

Ng oras na iyon kasi'y dapat na mamamatay na talaga ang aliping si Norman, sumawsaw lamang ang dalawang nilalang na kasama niya ngayon. Walang ka-emo-emosyon na tinitigan ng demonyong galing sa angkan ni Beelzebub ang lalaking hawak niya sa leeg ngayon. Kailangan niyang mapatay ang aliping tao bago pa sila matunton ng mga taga-sundo galing sa kabilang mundo at masabihan na naman siyang nangingialam sa hindi namann niya gawain. At isa pa, hindi pu-puwedeng magkaroon ng dungis ang pagtingin ng kaniyang ama sa kaniya, dahil siya dapat ang pagsasalinan nito ng kaniyang kapangyarihan at trono. Subalit narito na naman ang tinig ng alipin sa kaniyang diwa. Nagsusumamo.

Is he really a priest? “Yes, I am a demon. But you will like me as a demon,” sambit pa niyang parang napapaos ang boses. Dinilaan niya ang aking ilong. Inilihis ko na agad ang aking mukha pero bumaba ang kaniyang mukha sa aking leeg. “Moan, little angel. Moan my name!” utos niya sa akin sa boses na para talagang isang demonyo.

malakas na sambit niya dulot ng nararamdamang pinaghalong kaba at takot. “Hindi mo pa ba nahuhulaan? Gusto na kitang mapasaakin! Ang tagal-tagal ko nang naghihintay at nagpipigil sa ‘yo, at hindi ko na kaya pang pigilan ang sarili ko ngayon na hindi ka maangkin!” wika nito na may ngising demonyo sa labi. Sa awra nito ngayon, ay parang hindi na niya ito kilala. Para itong sinaniban ng demonyo.

sigaw ng lalaking pumasok sa loob ng silid. Siya yung lalaking sinaniban ng demonyo kahapon. Yung tinawag ni Father na- "Asmodeus" Habang pinipigilang pumikit ang aking mga mata ay nakita kong gumamit ng kakaibang enerhiya ang lalaki at ang kaniyang mga mata ay lumiwanag at naging kulay ginto.

Kung pwede ko lang sila hatakin papuntang underworld gagawin ko. Umuusok ang ilong ko sabay tayo. “Lintek lang talaga. Tara susugod tayo sa lungga ng mga demonyo.” Sambit ko at akmang lulusob na. Narinig ko naman ang yapak mula sa hagdan at nagsalita ito. “Gosh! It’s to early for you to trantrums, Azura. Pwede bang kumalma ka?” Anito.