Demon Language Novels & Stories

natakot niya'ng usal ng binuksan nito ang bahay. "Huwag kang mag-alala walang multo sa loob, ang maipapayo ko sa iyo ay huwag kang matakot sa kanila dapat kang Matakot sa akin dahil mas malala pa ang magagawa ko kaysa sa kanila, wala lang sila, ako ang demonyo, isa lang silang multo, and they are not even Exist certainty," walang kabuhay Buhay nitong wika habang hinuhubad ang kaniyang coat.

Siya ay nangangatal sa takot at hinihintay ang salita ng demonyo. "Get out," seryosong sabi ni Devon at lumabas naman ang lahat at naiwan ang demonyo sa loob. Nagsimula itong magpalit ng damit at inilibot ang tingin. Pinagmasdan niya ang iba't ibang gamit sa loob ng hospital at kumunot ang noo niya at tinignan ang kamay.

Hahaha. “Thank you! HAHAHAHA. So, sasanib ka na ba sa akin o ako mismo ang bubulgar sa lihim mo?” [You’re demon…] “Yes I am… Bloody moon.”

Akala ko tapos na siya isang malakas na sampal ulit ang ginawad niya sa akin bago niya hinawakan ang mukha ko. "You are right, I'm a demon. And this demon I will let you experience hell." malademonyo nitong sabi sa akin. Pagkatapos pabalya niya akong kinuha sa mga tauhan niya at malakas na tinulak sa sofa.

��𝚒 𝚉𝚎𝚗𝚗𝚘𝚗 𝚊𝚗𝚐 𝚖𝚊𝚐𝚒𝚐𝚒𝚗𝚐 𝚊𝚗𝚊𝚔 𝚗𝚊𝚖𝚒𝚗, 𝚊𝚗𝚐 𝚊𝚔𝚒𝚗𝚐 𝚖𝚞𝚗𝚝𝚒𝚗𝚐 𝚊𝚗𝚐𝚑𝚎𝚕 𝚙𝚊𝚛𝚊 𝚑𝚒𝚗𝚍𝚒 𝚖𝚊𝚐𝚊𝚖𝚒𝚝 𝚗𝚐 𝚖𝚐𝚊 𝚂𝚎𝚛𝚊𝚟𝚎𝚕𝚕 𝚒𝚝𝚘." 𝙳𝚎 𝚖𝚘𝚗 𝚏𝚘𝚛 𝚊𝚕𝚕 𝚝𝚑𝚎 𝚍𝚎𝚖𝚘𝚗. 𝙳𝚎𝚖𝚘𝚗𝚢𝚘 𝚊𝚔𝚘, 𝚙𝚎𝚛𝚘 𝚖𝚊𝚢 𝚔𝚘𝚗𝚜𝚎𝚗𝚜𝚢𝚊 𝚙𝚊 𝚛𝚒𝚗.

After Merlin chanted the spell, the demon cried out loud, “nugae! Hoc carmen deficiendi non potes! Oblitus es nominis mei, causasque tuas gehenna neglegit.” Selene gulped. It’s using its native language. Humigpit ang pagkakahawak niya sa s*****a hanggang sa maramdaman niyang may humawak sa balikat niya. Noong lumingon siya, nakita niya si Merlin na nakangiti sa kanya, tila ba ina-assure siyang puprotektahan siya nito kahit anong mangyari.

Hindi ko namalayan na nasa harapan ko na pala ito at titig na titig sa akinKumunot ang nuo ko at sinabing. "Anghel kapo ba?" tanong ko. ngumisi naman ito. "No i am Demon" ngising sagot nito. Gulat ko itong tignan........ _________________ +Sorry for Grammatical Errors and Typos:) Enjoy Reading:>>

Tumawa ito, isang nakakakilabot na tunog na parang pinalilibutan ako ng maraming kaluluwa ng mga namatay. “Hah! You think you can defeat me, mortal?” ang sabi nito, kasabay ng biglaang pag-angat ng ilang mga bato at bakal mula sa sahig, tila lumulutang sa ere, lahat nasa ilalim ng kontrol ng demonyo. Telekinesis, naisip ko. Anong klaseng kapangyarihan ito? Nakakatawa lang na umi-english pa ang demonyong iyon, mukhang galing sa ibang bansa.

******************** Kasalukuyan: “MGA HAYOP KAYO!” Parang umalingawngaw ang tinig ni Demon sa buong mansion, parang kidlat na humahampas sa marmol. Namumula ang mata niya, galit, takot, at pagsisisi ang halong-halo sa dibdib. Nanginginig ang kamao niya habang nakaharap sa sariling mga magulang. “Muntik nang mawala ang anak ko dahil sa inyo!” sigaw niya, halos mabasag na ang boses. “Muntik na… muntik na siyang mawala!”

Hindi ako makapaniwala na magagawa niya ito sa akin. Ramdam ko ang pagtulo ng luha sa mata ko habang nakatingin kami sa isa't isa at tanging galit lang ang nakikita ko sa mga mata niya. "Bagay lang sayo ang mamatay, ang mga demonyong kagaya mo ay dapat na patayin! By the way, happy 18th birthday sana makita mo si Satanas sa impyerno!" Ngumiti siya sakin na para bang masaya siyang nakikita akong ganito.