Dificultades 소설 & 이야기

What's with that name? And why is he embarrassed at this moment? Taking a proper glance at his wife's face why is it suddenly became hard to utter than name? It should be easy-peasy to do since napakaliit lang naman ng hinihingi nito kumpara sa mga nagawa nitong pagsisilbi sa kan'ya subalit bakit nahihirapan siya ngayon? Doing that thing is much harder than what he thought dahil pakiramdam niya ay kakapusin siya ng hininga just by merely uttering it.

Kanina hindi ako pinapansin ngayon ang sama ng tingin sa akin. Hirap niya talagang espelengin parang yung pinakamataas na word sa dictionary. O kaya parang math, hirap intindihin. Hindi ko naman alam kung saan hahanapin ang pinapahanap nilang X, edi ipahanap nila sa mga taong bitter. Yun mas madali. Napatango-tango naman ako sa naiisip ko. Oo nga no?

Tumingala siya at kitang-kita ko ang pagpkit niya nang mariin na tila ba hirap na hirap siya sa pag-uusap na ito. Hindi ko maipaliwanag ang kirot sa puso ko. Mabilis at malakas ang kabog nito. Ang bawat pintig nito ay mahapdi. "Why are you being so difficult now?" mahina at marahan niyang sinabi. Kinagat ko ang labi ko.

I'm wondering kung kumusta na ang takbo ng DFIC. Pagkauwi ko ng bahay, naisipan kong magluto ng healthy foods. Nakaramdam ako nang emptiness. Wala pa rin ang mag-ama ko. Binalot ako ng matinding kalungkutan. Hindi pa ba sapat ang mga paghihirap ko? Hanggang kailan ba ako parurusahan ng asawa ko?

Isang structural malfunction kumbaga. Pero kahit anong pilit ni Lauren na i-rationalize ang nangyari, naroon pa rin ang matinding inis sa dibdib niya. Kung hindi naman pala seryoso ang propesor, bakit kailangan pa nitong umabot sa ganoong klaseng paghahamon o paglalaro sa loob ng opisina? Inaamin naman niyang naging mapaghamon at mapaglaro rin siya, pero hanggang asaran at patalasan lang ng isip ang kaya niya. Hindi niya binalak na umabot sila sa isang halik. At hindi lang basta halik—dahil unang halik niya iyon. Ang unang halik na tila madali lang itinapon ni Anne pagkatapos.

tanong ng mommy niya. "Minsan, akala niyo, normal lang ito, pero madalas, ang sintomas ng dementia ay memory loss ,difficulty concentrating, finding it hard to carry out familiar daily tasks, such as getting confused over the correct change when shopping, struggling to follow a conversation or find the right word, being confused about time and place, mood changes. yan ang mga common na sintomas. Parang normal lang sa tao, pero sa tulad nilang nasa edad na, indikasyon na yan ng isang sakit."

pinagpatuloy na nito ang pagkain. "Pwede ka naman lumipat," "Mahirap maglipat bahay. Mahirap maghakot ng gamit. Nakakatamad," "Wala ka namang mga gamit," "Kaya nga mahirap maghakot dahil wala akong hahakutin," Tumahimik na lang siya. Nararamdaman niyang nagsisimula na naman ang kabaliwan nito.

I was already internally hyperventilating. "Ms. Savellano, ano? Hindi mo ba alam?" Ms. Fuentes raised her brow to me as she grew restless for my motionless state. My eyes were just mindlessly staring at the easy equation on the board. I can solve it without even blinking. But not now. Definitely not now. Not now when I can't even move. Not now when I'm already having a hard time breathing. "Ayos," a voice chuckled. "Send niyo sa gc,"

Hindi ba nga at matalino naman ako pero bakit ba parang pakiramdam ko ay naging instant bobo yata ako? Bakit parang ang hirap-hirap huminga? Bakit parang ang sikip-sikip ng d****b ko? Bakit parang may nakadagan yata na kung ano’ng mabigat na bagay sa d****b ko? Dahilan para mahirapan ako sa paghinga at sumisikip ang daloy ng hangin ko? Bakit ang sakit? Bakit ako nasasaktan? Bakit? Ano ba ito?

mahinang bulong ko dahil hindi ko ma gets kung bakit difficult ang mga kausap niya. “ Ano yung Dipikult? ” inosenteng pag tatanong ng isang bata. “ Mahirap, ” confident na sagot niya. Gusto kong tumawa ng malakas dahil sa sagot ni Shana. Anak ng tupa! Mahirap pala ang ibig niyang sabihin sa difficult na ‘yon, kalerki! Akala ko kung ano na, naloka ang braincells ko kakaisip kung ano ang difficult na ‘yon. Kelerki naman ‘tong si Shana, ‘di ko siya keri.