Dificuldades 소설 & 이야기

Kesa naman sa ma-feel ko na naman 'yong pagkailang. This class is one of my major subjects and I'm not sure if this will be easy or not. Hindi naman kasi ako kasing talino ng naturally genius kong kapatid na si Faith. Kung biniyayaan man ako ng talino, maybe just enough for me to pass in this university. I might be a consistent honor during my Elementary and High School, but that doesn't mean I will still be one here in College. Ibang usapan na kasi 'to. Feel ko nga na-chamba ko lang 'yong pagkakasali ko sa Dean's List for the previous sems. Wala lang 'yon sa pagiging consistent Chancellor's Lister ni Faith.

Tanga Napakurap-kurap ako nang tila may salitang lumitaw sa salamin habang nakatitig ako sa repleksyon ko. Pangit May kung anong pumilipit sa tyan ko nang madagdagan pa iyon. Mahina Lampa I feel like I'm losing my control. Maybe I'm even going crazy. The feeling was unreal. It was as if I'm being detached from myself. Kadiri Bobo Napaduwal ako sa lababo nang hindi na kinaya ang mga nakikita. The sensation makes me want to vomit. I feel like I'm getting choked. The chest pain and discomfort are too much. I'm feeling dizzy and unsteady.

Hindi ba nga at matalino naman ako pero bakit ba parang pakiramdam ko ay naging instant bobo yata ako? Bakit parang ang hirap-hirap huminga? Bakit parang ang sikip-sikip ng d****b ko? Bakit parang may nakadagan yata na kung ano’ng mabigat na bagay sa d****b ko? Dahilan para mahirapan ako sa paghinga at sumisikip ang daloy ng hangin ko? Bakit ang sakit? Bakit ako nasasaktan? Bakit? Ano ba ito?

Parang isang malaking palakol ang tumama sa kanyang kaluluwa. Maraming beses itong mas masakit kumpara sa atake sa katawan ni Fane. Mas mataas ang resistensya ni Fane sa sakit kumpara sa karaniwang tao, ngunit napasigaw pa rin siya sa sakit. Nahirapan rin siyang huminga. Ito ba ang kahulugan ng level two na difficulty?

MIKAY Bakit ba sobrang hirap maging masaya? Bakit sobrang hirap maging payapa ng buhay? Bakit sobrang hirap? Simple lang naman ang gusto ko no'n, iyon ay maging masaya, grumaduate, magkatrababo at makatulong sa magulang, pero bakit ganito? Bakit sobrang hirap? Bakit sobrang sakit ng balik sa akin ng lahat?

Tila ito isang babala na ibinalik na ang lahat ng pader at grid na kanilang binuwag. Kung tutuusin, naiinis si Lauren sa sarili niyang reaksyon. In her point of view, hindi naman talaga siya dapat maapektuhan ng ganito. Wala namang opisyal na namamagitan sa kanila. Walang commitment, walang label, at walang pinanghahawakang pangako. Maaring isang simpleng halik lang iyon na dala ng matinding puyat, ulan, at bugso ng impulses matapos ang mahabang gabi ng trabaho. Isang structural malfunction kumbaga.

Sumilay din ako sa bintana at agad kong nakita ang maraming bituin sa langit. “Ang ganda ‘no?” napalingon ako kay Gavril nang magsalita siya. Hindi siya nakatingin sa akin at nanatiling nakasilip sa bintana at pinagmamasdan ang nagkikislapang bituin sa langit. “Sometimes, we believe that darkness is scary and full of danger. But do you know that without darkness, we cannot see how beautiful and magical the stars in the sky? In life, we thought that problems and challenges with break will tear, and will ruin us. But we didn’t know that problems and challenges were actually there for us to experience to teach us for us to learn, and to mold us to be a better person.”