Dificultades Mga Nobela at Kwento

Labas na ito sa problema niyang ito, pero bakit ito nanghihimasok? Minsan talaga ay hindi niya na maintindihan si Raphael. Minsan ay mabait ito. Minsan naman ay nakakainsi. Minsan ay hinahayaan lang siya kung saan kailangan niya ito. Minsan naman ay nanghihimasok ito kung saan ay hindi niya naman ito kailangan. Para siyang isang puzzle na ang hirap mabuo.

“There are few, but it’s easy. Mas importante na maging komportable ka. Ayoko naman na magkamali at mabuko tayo bigla.” Right. Kasunduan pa rin ang lahat kaya bakit may kakaibang pakiramdam si Dolores? Hindi niya magawang ipaliwanag at ayaw naman niya na magtanong dito. Saka paano ba siya masasanay sa buhay na ibang-iba sa nakagisnan?

"Sabi rin ni mama at papa 'yon daw ang kunin ko. Pero feel ko hanggang maid lang ako, senyorito! Mahirap daw kasi ang nursing." "I know you can!" positibong aniya at ibinaba ang phone para yakapin ako. Pinahiga niya ako sa isang braso niya at ipinangsuklay sa buhok ko ang isa. "Every course in college has their own level of difficulties. But there will surely be easy ones such as those minor courses that you already learned in high school." "Paano kung 'di ko kayanin 'yong major courses?"

Alin kung ibang lalaki lang ang aayain niya malamang ay hindi na niya kailangan pang makiusap na parang estupida. Dahil kusa pa silang mag bu-boluntaryo na maging escort niya. But Rafael is so difficult to deal with. So cold and contained. So different. Saan ba ito nanggagaling, at napakahirap arukin ang nilalaman ng isip. Masyadong matigas, mailap at napakalalim na kay hirap dungawin. Muli siyang napabuntong hininga.

"Wala po talaga akong intensyong mangyari iyon." "Hindi mahalaga ang intensyon mo. Ang mahalaga, napahiya ako dahil sa iyo. Alam mo ba kung gaano kamahal ang bag na binasa mo? Kahit magtrabaho ka rito ng dalawampung taon, hindi mo pa rin iyon mabibili." "Opo." "Tingnan mo nga ang sarili mo. Ganiyan talaga ang problema sa mga taong lumaking mahirap. Kulang sa refinement, kulang sa breeding at kulang sa common sense."

natatawa namang wika ni Luther. Binatokan naman siya ni ice dahil hindi siya nag bibiro. “Gaano ba kahirap mahalin ang mga babae sa tingin niyo?”tanong ko naman sakanila, bumuntong hininga naman si Luther. “Mahirap, sobrang hirap para saakin. They have there phase apat iyon, masyadong emotional, masyadong maraming iniisip, minsan naman iyong iba ay malala ang mood swing. kaya having them is not for weak, kaya ako mas pinipili kung intindihin ang mga pinsan kung babae napakahirap naman talaga ng emotion na meron sila and they can't do anything about it kasi nakatanim na sakanila iyon.” napangiti naman ako dahil sa sinabi ni luther.

Kesa naman sa ma-feel ko na naman 'yong pagkailang. This class is one of my major subjects and I'm not sure if this will be easy or not. Hindi naman kasi ako kasing talino ng naturally genius kong kapatid na si Faith. Kung biniyayaan man ako ng talino, maybe just enough for me to pass in this university. I might be a consistent honor during my Elementary and High School, but that doesn't mean I will still be one here in College. Ibang usapan na kasi 'to. Feel ko nga na-chamba ko lang 'yong pagkakasali ko sa Dean's List for the previous sems. Wala lang 'yon sa pagiging consistent Chancellor's Lister ni Faith.

Parang isang malaking palakol ang tumama sa kanyang kaluluwa. Maraming beses itong mas masakit kumpara sa atake sa katawan ni Fane. Mas mataas ang resistensya ni Fane sa sakit kumpara sa karaniwang tao, ngunit napasigaw pa rin siya sa sakit. Nahirapan rin siyang huminga. Ito ba ang kahulugan ng level two na difficulty?

“You mean… Damion?” Tumango si Wendy. “Yeah.” Tumaas ang kilay ni Czarina. “Same person ba ‘yung sinasabi mo sa taong kilala ko?” Ngumiti si Wendy nang bahagya. “It can only be said… he has his own unspeakable difficulties.” Napangiti si Czarina nang mapait. “Difficulties? Kasama ba roon ang panloloko at pananakit?” bulong sa sarili.