Hardships Novels & Stories

Ano bang inaasahan ko? But instead of softening, my heart stayed hard and cold. Mahirap man sila… hindi nito nababago kung sino siya. Poverty is not an excuse for everything, I insisted silently, shutting off any hint of pity before it could even start. Maraming mahihirap yung lumalaban ng patas, nagtratrabaho ng marangal, at hindi oportunista.

Pero kapag araw-araw at walang limitasyon ang supply, malaking gastos ’yon—at malinaw na ipinakita ni Thorin na kaya niyang punan iyon nang walang kahirap-hirap. Para sa mga matatandang nakatira sa baryo na sanay sa hirap, ang pangakong iyon ni Thorin ay parang hulog ng langit. Hindi na nila kailangang mag-alala tungkol sa pagkain at pang-araw-araw na pangangailangan habambuhay.

Sigaw ni Sia. Tama sila doon! Walang puso lang ang makakagawa ng ganung bagay! Saksi ako kong Paano sila nagsumikap bumalik lang ang sale ng kompanya. Gaya ko! Ginawa nila ang best nila huwag lang ma bankrupt ang kompanya,kong tutuusin wala naman palang problema sa financial budgeting,nang dahil sa gagong to nagkaroon ng shortage sa budget ang Harding na muntik ng mauwi sa bankruptcy.

Seryoso. In the middle of my school year, masaya ako dahil rank two ako sa aming klase at rank three naman sa overall fourth year. Ang hirap mag-aral no? Lalo na kung ang paghihirap mo ay para sa mga magulang mo pero hindi ko alam kung na-aapreciate nila yung paghihirap ko. Meron akong family problem. Si mama lagi-lagi nalang nagsusugal, si papa uuwi sa bahay na laging lasing. Sa totoo lang wala silang time sa aming dalawa ni ate. Kung tatanungin niyo naman ang estado ng buhay namin sa lipunan, hindi kami mayaman. Mahirap lang kami. Mahirap pa sa mahirap kaya si ate terra ay tumigil sa pag-aaral kasi wala kaming pera kaya ngayon. Ako nalang ang nagtitiyagang mag-aral at sa nakuha kong karang

“Ang hirap niyan. Siguro proud na proud sa ‘yo ang anak mo. Mahirap maging mahirap ngayon. Hindi ko naranasang maging mahirap ngunit minsan na rin akong nakapag-volunteer dati sa malayong lugar ng Batangas na minsan lang maabutan ng tulong. I heard stories of hardships and struggles and I think being poor is the worst thing to happen in a human’s life right now. Nakaka-proud ka naman, Ivy. I wish I am strong like you.” I just showed my tight smile. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong isagot dahil tama naman siya. Mahirap maging mahirap. Masyado ng mataas ng presyo ng bawat bilihin ngayon. Wala na ring libre sa panahon ngayon. Kaya ganon na lang ang takot ko

bulong ni Marcus sa ate niyang si Marvie. "Oo naman, kapatid natin 'yan eh!" maluha-luhang sagot ni Marvie saka niya nilingon ang ate Marian niya na mas nauna pa palang naiyak kaysa sa kanya. "Maaring-marami sa atin ang hindi ramdam ang hirap na pinagdaanan ko. Paano nga ba malalaman ng isang katulad ninyo ang mga hirap na pinagdaanan ko kung nang ipinganak kayon ay may naipamana na sa inyong gintong kutsara sa kanilang mga bibig? I treated poverty as a challenge. If you are poor, that does not mean that you don't have the right to dream big. If you are poor, that does not mean that you will never succeed. If you are poor and you don't have anything to pay for your education, make an action.

"Ang hirap palang mabuhay kung mahirap ka. Paano kung totoong mahirap nga ako?a Tahimik si Kuya Zyd. Binaling niya ang tingin sa kalsada at nagmaneho palabas ng parking lot. “Alam mo, Liza,” aniya habang binabaybay namin ang daan, “minsan kasi, kahit gaano ka kabait, hindi ka pa rin nila matatanggap. At hindi ‘yon dahil sa ‘yo, kundi dahil sa masama talaga ang ugali nila. Ayaw nila sayo dahil pakiramdam nila, nasa mababang antas ka lang at lulustayin ang kanilang salapi. Iyan ang pagkakaiba ng mahirap at mayaman, Liza. Tandaan mo yan. Kapag mahirap ka, para sa mga katulad nilang mapagmataas, isa ka lamang ta e."

Gusto niyang malaman kung ang mga problema ng mga ito ay mas mabigat ba kumpara sa mga problemang kanilang kinakaharap sa araw-araw. He knew the other people worked hard, but they also worked hard due to the high expectations, chain traditions, and many people depended on them. Kung hindi sila kikilos sa itaas ay mawawalan ng kabuhayan ang mga taong kanilang nasasakupan. They also worked hard… endlessly…unhappy in the process.

May mga mamamayan doon na naglalakad sa kalagitnaan ng malamig na panahon. May nakikita naman ako na nanlilimos at hindi ko mapigilan na maawa. Ngunit ano ang magagawa ko para sa kanila? Ang kahirapan ay may limit na solusyon, ngunit nakabase na rin ito sa mamamayan kung papanatilihin nila ang buhay nila sa kahirapan o magpupursige silang umunlad. Poverty can never be relied on someone else. Dapat magpursige ka, dahil hindi ka uunlad kung wala ka naman gagawin.

She sighed heavily sumasakit ang ulo niya ngayon "Max!I told you I need to think about it,Hara only left because of money.. that's the reason " She wanted to help Sahara dahil problema sa pera ang problema nito because of her dad at step mom. "Aurora,sa sitwasyon niyo ngayon you need to think about it,if your friend struggles with money, being just a employee wouldn't help,did you get my point?" Napatitig siya dito,it was hard to admit but Max was right at ang problema ni Hara ngayon ay pinansiyal she wanted to help her but she can't dahil wala siyang pera.