Dito Kalang Novels & Stories

"I love this place. Dito ako ipinanganak. Sanay man ako sa magulong mundo ng siyudad ay hinahanap-hanap ko pa rin ang tahimik na lugar gaya nitong farm. "Sorry for asking this, pero ayon sa kapatid mo ay madalang ka naman dito noon. At nang maghiwalay ang parents ninyo ay hindi ka na nagawi pa rito, kahit bisitahin man lang si Marco." Nakuha ni Caleb ang impormasyong iyon sa matalik na kaibigan. "Well, nabanggit mo kanina na binisita mo siya once after seven years pero sandali lamang at umalis ka na uli," patuloy niya. At sakto namang nakarating na sila sa ilog, ipinarada niya ang sasakyan sa silong nang isang malaking puno.

Pareho naming hindi alam. "Pumunta na lang tayo sa amin, Bebs?" tanong niya sa kalagitnaan ng katahimikan namin. "Sa inyo na naman?" "Yeah, magpractice na muna tayo. Pagkatapos ay mag-iisip tayo kung saan tayo pupunta." "Oh, okay." Muli na naman akong kinabahan. Inisip ko na lang si Mama at si Teedy. Magpapakatatag ako para sa inyo, hahanapin ko kayo.

Makakatanggap ka ng 3 milyong dolyar at tatlong alipin na sira ang isipan. Agad na tumahimik ang tatlo. Pinunasan nila ang mga luha nila at tumingin sa likod ko. Nakayuko ang mga ulo, sunud-sunuran ang mga katawan. Ito ay kakaibang nakakaaliw. Ang mga manonood ay naghandog ng kanilang hindi mapakali na pagbati, nalulugod na hindi sila. Ang ilan ay tumingin sa kanilang mga asawa, bumubulong, "Maswerte ka na hindi ako..."

Pagsapit sa kwarto ni Jericho ay pabalibag na isinara niya ang pinto. Wala siyang pakialam kung may makarinig man sa kanya. Marami nang panauhing nagkakasayahan sa paligid. Ang karamihan ay mga kamag-anakan at mga malalapit na kaibigan ni Jhune Calderon na nanggaling pa sa malalayong lugar para personal na batiin ang matandang lalaki. "Bakit nagmumukmok ka sa isang tabi, hijo?"

[ Now playing: Hanggang Dito Nalang by: Jaya ] Akala ko'y habangbuhay tayo Akala ko'y hanggang dulo Kay haba pa ng kalsada Dito na ba tayo bababa Kung ganito na nga ba'ng usapan Kung dito na ang hangganan Dapat sigurong iwasan Ang mga minsang kamustahan Mga nakasanayan Dapat ng kalimutan Upang di tayo magkasakitan Hanggang dito na lang Hanggang dito na lang

Colton Jace: SCREW U Colton Jace: wait til i get fucking back to Manila as soon as tomorrow Ayaw talaga kong papuntosin ng dalawa lalo na ng demonyong si Kalix kaya't sumagot din sila agad. Perjie Manuel: ok go bring me some fishes :D Kalix Javier: dont talk too soon bro,, just try finding a mermaid who can give u a good lay instead Halos mapigtas ang litid ko sa inis at agad nagtipa ng sagot sa dalawa nang may maramdaman akong bumangga sa akin.

mama weng,!tawag ko Dito kaya napalingon ito sa kanyang likod dahil naka talikod ito habang nakaupo sa counter, ,yes hava,!may kailangan ka ba? , gusto ko lang Po sana kitang makausap,! ,"go ahead,ano iyon,?

I don't care naman. . Masaya akong naglalakad habang pakanta kanta nang may mga kalalakihang biglang humarang sa daanan ko... mga lima silang kalalakihan nasa mid twenties na... " miss naligaw ka ata?... sabi ng bansot na mataba na malaki ang ilong.... "Ahh hindi naman po kuya... baka kayo naliligaw? may mapa po ako dito... ako po si Dora the explorer... baliw kong sagot... ffftt... epic mga mukha nila...

Fil Am's P.O.V. Habang nasa canteen kami. Oo, may kasama ako. Si Calvin. Kaibigan ko na siya simula nung dumating kami dito sa Pilipinas. Tumira kami ng nanay ko sa Digos City, Davao del Sur, Mindanao. Hindi ko alam kung anong exact name location namin at hindi ko rin alam kung anong name ng lugar namin ngayon. Basta ang alam ko na sa Digos kami ngayon nakatira. Hinihintay ko ngayon si Calvin na makabalik dito sa table namin.

Nagtawanan na lang kaming dalawa sa kalokohan namin. Pagkatapos naming kumain ay nag-ikot-ikot pa kami saglit. Binilhan niya rin ng pasalubong sina Papa at Mama. Dinaig pa niya ang galing sa ibang bansa. Nang dumilim na ay umuwi na rin kami. Isa na namang masayang araw kasama ang aking bestfriend ang natapos. Sana ay mas tumagal pa ang pagkakaibigan namin.