Dito Kalang Novels & Stories

nakakakilig talaga. hanggang sa natapos at naubos naming pareho Ang aming almusal. I don't care about my figure now. Basta bawat isubo Kasi sa akin ni Diego ay agad ko iyong kinakain. (ng buo). bigla tuloy akong may naaalala. "anong ngiti Yan? care to share?" here he goes again. "baby?" "baby, Wala. may naalala lang ako na ginawa natin."

“No. I want you to tell me. What’s bothering you? Ayokong matapos ang gabing ito na ganito tayo.” Nakagat ni Mithi ang pang ibabang labi niya. “P-Papaalisin mo na ba ako dito?” Nanlaki ang mata ni Kal. “What? NO. Bakit mo naisip ‘yan?” “Nagkabalikan na ba kayo ng ex mo?”

"Ito easy lang. Bakit malungkot ang kalendaryo? Aaahhhh tsk! tsk! Ayan ha easy na yan, pag-isipian mong mabuti." Bakit malungkot ang kalendaryo? Malungkot ba ang kalendaryo? Paano sya magiging malungkot eh, papel lang naman sya? Sabi ko na nga ba puro talaga kalokohan ang nasa isip ng lalaking ito. Paano magiging malungkot ang isang bagay eh wala namang buhay yun? "10, 9, 8, mag-isip ka bata. Ano ba yan, pangit mo naman kalaro."

kalmadong sabi niya Isang malakas na kalampag ang narinig ko sa pintuan ng aking kwarto, tinignan ko ito at nakita ko si Mama na lumabas don hayss now she's mad at me again Tinignan ko si mommy, umupo siya sa aking tabi "Just understand your Mama Czarina okay she's just concerned sayo sa health mo" nakangiting sabi niya "Yeah right Mom uhmm"malungkot na sabi ko

Ba't nilalamon ng utak ko si Sir Dhiz! Kras mo si Senyorito Dhiz ano? Kras mo si Senyorito Dhiz ano? Kras mo si Senyorito Dhiz ano? "KYAHHHH!" "AY ANAK NG TIPAKLONG! ANO BA YAN FRANINA? BA'T NAGSISIGAW KA DYAN? NABUBUANG KA NA?"

ELENA POV Maingay ang kalsada ng Basco. Malayo sa katahimikan ng Itbayat, dito ay amoy usok ng mga tricycle, amoy pritong isda mula sa mga karenderya, at puno ng boses ng mga taong nagmamadali. Nakasuot ako ng maluwag na duster at kupasing sumbrero, habang si Dante ay naka-maong at t-shirt na may mantsa ng grasa.

sagot ni Dianne " So ano.. sasama ka ba o hindi?” “Tara na nga,” sagot ni Dianne habang tumatayo, “pero aminin mo… nagustuhan mo talaga.” “Hindi ko pa sinasabing babalik ako dahil masarap,” sagot ni Sol, pero nauna na siyang lumabas ng pinto. Ngumiti si Dianne at sumunod. Ilang minuto lang ang lumipas ay narating nila ang isang kanto na mas buhay kaysa inaasahan ni Sol.

"Walang prank." Tumango ulit ako. "Sige Señorito" "Walang pananakit." "Opo." "Walang kalokohan." Tahimik ako. "Tina." "...Susubukan ko." Napapikit siya. Muli. At pakiramdam ko... Hindi niya alam kung nakakuha ba siya ng maid... O ng panibagong problema. To be continued...

Hanggang Dito Nalang Di ko alam kung tama ba ito Lilisan ako upang maintindihan ko Ang puwang sa puso at isipan Kailangang gawin nguni't masasaktan Iiwasan ko'ng landas nating pinagdaanan Pipilitin kong kalimutan ka Hanggang dito na lang Pilit ko mang ipaglaban ating pagmamahalan Ito'y balewala sapagka't ako'y iniwan Hanggang dito na lang, ikaw itong nagpaalam Alam kong hanggang dito na lang Sabi mo sa akin, ako'y iyong mahal Ako'y hindi iiwan, magsasama habang-buhay Ano'ng mangyari sa 'yong pangako? Na aking pinaniwalaan, tamis ng kahapon 'Di maintindihan sakit na nararamdaman Pipilitin kong kalimutan ka

Hanggang dito na lang ikaw itong nagpaalam Alam kong hanggang dito na lang Sabi mo sa akin ako'y iyong mahal Ako'y hindi iiwan, magsasama habang buhay Anong nangyari sayo'ng pangako Na aking pinaniwalaan, tamis ng kahapon 'Di maintindihan sakit na nararamdaman Pipilitin kong kalimutan ka Hanggang dito na lang Pilit ko mang ipaglaban ating pagmamahalan Ito'y balewala sapagkat ako'y iniwan Hanggang dito na lang ikaw itong nagpaalam Alam kong hanggang dito na lang Malaya ka na Sayo'y paalam na Kahit masaktan man ako Hanggang dito na lamang ito oh woah hoh Hanggang dito na lang Pilit ko mang ipaglaban ating pagmamahalan