Kalakal Meaning 소설 & 이야기

Pagkatapos, reklamo niya, “Ang kapal naman ng mukha mong agawin sa’kin ang fiance ko, ikaw na kabet? Tuturuan kita ng leksyon ngayon!” Bago ko pa man maproseso ang ibig niyang sabihin nang banggitin niya ang mga salitang “kabet” at “fiance”, sinampal ako nang malakas sa mukha. Natigilan ako sa lakas ng sampal.

Hinawakan ni Jericho ang batok nang dalaga at mariin itong hinalikan sa labi. Bumagal ang mga halik. Masuyo at damang-dama nang dalaga ang kaibahan ng halik na iyon sa unang beses na ipinagkaloob iyon nang binata. Wala iyon anumang dahas, sa halip ay puro pag-iingat. Para bang itinuturing siyang isang babasaging kristal na sa konting maling paghawak ay nanganganib na mabasag.

“If you want to come, sama ka sa akin.” Agad na umaliwalas ang mukha nito at tumango. “Okay.. If you insist.” Napakurap si Mithi at inisip na parang naging tunog iyon na siya ang nag-insist na sumama ito kahit na hindi naman iyon ang nangyari. “So payag ka na?” Tumango si Kal. “Yeah but kiss me first. Where’s my good morning kiss?” Nanlaki ang mata ni Mithi. “P-Pero-"

Hᴀʟɪᴋᴀ ɴᴀ sᴀ ɪʟᴀʟɪᴍ ɴɢ ᴋᴀʟᴀᴡᴀᴋᴀɴ Sᴀᴍᴀʜᴀɴ ᴍᴏ ᴀᴋᴏɴɢ ᴛᴜᴍɪᴛɪɢ sᴀ ᴋᴀᴡᴀʟᴀɴ

Trace said that Calli wanted to be a nun then, but Logan really made a way to have her. I saw how Calli's forehead furrowed beautifully. She was thinking of what I said. “Pasalubong?” she clarified the word. I nodded. Yeah, iyon nga ang sinabi ko. Did I pronounce it wrong again? “Pasalubong is like something you will buy for someone special to you before going home.” “Like a souvenir?” “More than that. Souvenirs could be a thing to remind you about the place you went to, right?”

Alam niyang mahilig kasi itong mag-imbento ng mga salita. "Tingnan mo nga naman ang babaeng 'to, ang lakas ng loob maglasing pero hindi naman pala kaya," wika ni Kalel at bumangon mula sa tabi niya. "Ang lakas pang humilik kapag tulog." Napamura siya sa kaniyang isipan, ang lakas ng lalaking ito na magbintang ng humihilik siya, na ito nga kung maka sumiksik sa kaniya wagas.

"Ikaw ang isda." "Ako ang kaldero." "Kapag wala ka..." "Hindi ako makakalangoy." "..." Mas lalo pang napakurap si Caelan. 'Ano raw?' Hindi niya maintindihan ang direksyon ng tula. Ngunit mukhang hindi rin iyon naiintindihan ng mismong nagsasabi. "Ikaw ang manok." "Ako ang pakpak." "Kapag lumipad ka..."

Akala ko'y habangbuhay tayo Akala ko'y hanggang dulo Kay haba pa ng kalsada Dito na ba tayo bababa Kung ganito na nga ba'ng usapan Kung dito na ang hangganan Dapat sigurong iwasan Ang mga minsang kamustahan Mga nakasanayan Dapat ng kalimutan Upang di tayo magkasakitan Hanggang dito na lang Hanggang dito na lang Ikaw ba ang nagbago o ako o tayo Baka tayo Hanggang dito na lang Hanggang dito na lang Kung tunay ang paalam Wag ka ng magparamdam Dahil humihirap lang Hanggang dito na lang Akala ko'y habangbuhay ang awit Akala ko'y hanggang langit Kay haba pa ng kantahan Dito na ba tayo tatantan Kung ganito na nga ang tadhana

Muntik na niyang makalimutan kung gaano siya kalungkot nang lasunin siya nito sa mga salita nito noon. Hindi mahilig uminom si Calista, at hindi niya alam kung paano pahalagahan ang alak. Gayunpaman, sa sandaling matikman niya ang dalawang libong dolyar na red wine na ito, matitikman niya ang matapang at makadaigdig na alak. Ito ay tulad ng inaangkin ng mga patalastas. Ang alak ay mayaman, mabango, at swabe, na may pangmatagalang bango. Ito ay ang lasa ng pera.

sabay ngiti niya ng matamis dito. “Is it?” Hindi napawi ng matamis na ngiti ni Jemima ang kaniyang pagkadismaya. “It brings back memories from my childhood,” inamoy pa niya ang bulaklak. Gusto niyang ipakita sa kausap ang pag-appreciate niya dito. “We call it kalachuchi in our region.” “Oh!” Saka pa lang napangiti uli ang lalaki. “Nice… nice…”