Don't Speak Novels & Stories

That we don't talk anymore "Are you okay?" I almost choked in my own saliva when he asked me. We don't talk anymore We don't talk anymore "Yeah," tipid na sagot ko. "Really? Kanina ka pa kasi irap ng irap diyan parang iritang irita ka." he chuckled. Like we used to do "Who cares? I'm okay, don't mind me." pilit kong pinatataray ang boses ko upang manahimik na ito. We don't love anymore

Sprite nodded his head. "Sana maam maunawaan niyo na sa trabaho namin may mga bagay kaming hindi dapat sinasabi sa iba. Hindi dahil sa gusto naming mag sikreto, kundi dahil ayaw namin kayong mapahamak. What you don't know won't kill you."

"Never." *** "Dos, I told you, we don't have to do this." "Hey, why are you not using your conyo accent, huh?" Natatawa ko siyang nilingon habang nasa loob kami ng mall. Para kaming sira dahil atras-abante ang ginagawa namin.

kalixjhdv: Ko? roseannemsb: Yes, 'cause you're mine. Ang harot ko talaga! Natawa ako ng hindi siya nag-reply. Hindi niya siguro alam ang isasagot sa sinabi ko. roseannemsb: Sabihin mo na lang kasi, "Yes, I'm yours." Kung wala kang maisagot, hahaha! kalixjhdv: 🤦‍♂️ roseannemsb:

May poot at pang-uuyam sa boses niyang parang iritang-irita sa ginagawa ng Don sa kanyang harapan. Pekeng napatawa ang Don. Tumango-tango. “Yeah, tumatanda na ako. Buu-t hindi naman gan’ong halata. D-do you still understand and speak tagalog? Baka hindi mo pala ako naiintindihan sa mga—” sumabad agad siya sa sinasabi ng kanyang ama. Gusto kong umirap sa ginawa niya.

Yeah, I knew it. "Silence doesn't mean you don't care at all, it just that not all the times we need to speak up. Not all the times speaking up will make things clear but sometimes it adds fuel to the fire." sabi niya, kaya tumango ako kahit hindi naman niya nakikita.

Napaismid siya, isang ismid iyon na puno ng hinanakit. “D-Don’t,” aniya sa basag na tinig. Ni hindi na niya ikinubli ang mga luhang kanina pa nasa kanyang mga mata. “You mentioned it would be easier to annul our marriage if it is non-consummated, right? Huwag nating pahirapan ang isa’t isa sa paghihiwalay, Hendrick.”

“At masama ba? At hindi ko kapatid ang lalaking ‘yan!” “Victor, huminahon ka muna at mabuti pang hayaan na muna natin silang mag-usap.” Napaismid ako dahil sa sobrang lumanay ng pagsasalita ng gagong ito na lalong nagpakinang ng kagaguhan ko sa mata ng magkakaibigan. “Don’t act Donnie. I already told you na hindi na uubra sa akin yan.” “I am not acting, Victor. Ang sinasabi ko lang ay kailangan nilang tatlo ng space, ng time para makapag-usap.”

"Now, spill the damned tea." Tumayo muli ang kaibigan at naglakad papunta sa banyo, kampante naman si Kouen na hindi siya maiintindihan nong babae kahit marinig pa sila nito pero kailangan pa rin niyang magtago. "Gusto ng papa mo na makipag collab ng ammunition business sa mga Lewis—" "Huwag ka nga mag tagalog, nabubulol ka." "Damnit!"

"Kung hindi po ayaw ni Ginang Noora, ayos lang po." "Syempre ayaw ko." Mataray na sabi nito. Pagkatapos ay tinignan niya si Seppina, "Hindi ko kaya iyon. Kahit na sa lungsod ako lumaki, hindi ako nakapag-aral nang maayos. Ang public speaking ay dapat turuan ng eksperto."