Do Not Be Afraid Novels & Stories

"Mom!" Napabalikwas si Beatrice mula sa matinding bangungot, ang kaniyang buong katawan ay basang-basa ng malamig na pawis at mabilis ang pagtibok ng kaniyang puso. Habang kalahating gising pa ang kaniyang diwa dahil sa takot ay marahan siyang hinila ng isang pares ng mga bisig patungo sa isang mainit na yakap. Isang banayad at baritonong boses ang bumulong sa kaniyang tainga: "Don't be afraid, don't be afraid..."

“You can do it, ‘kay? I trust you, so trust yourself too.” I shook my head. “I can’t. W-What if I failed? What if… What if I make a mistake that will cause trouble for your company? What if—” “Shh…” he cut me off. “Why always focus on the negative? Give the positive a chance. What if you actually can? What if you have the power to do things that you’re afraid to do? Try to face your fear.” I gulped. Hindi ko maalis ang mata ko sa kulay asul na mata ni Dominic. It feels like I am looking at the ocean through his eyes.

"Wala akong kasama." Kinagat ko ang labi ko para pigilan ang sarili ko na huwag tumawa. "Matanda ka na, hindi naman lalabas yung zombie sa tv at bigla kang kakagatin kaya h'wag ka matakot. At isa pa, ikaw ang may gustong manood no'n, 'di ba?" "For your information, I'm not scared. Gusto mo manood pa tayo ng horror movies ng alas tres ng umaga, e. I just... I just wanted someone beside me para kapag inantok ako edi 'di ba pwede akong humilig,"

"I-I'm afraid." "Are you afraid of me?" he raised his eyebrow. "No not literally you. I'm afraid of myself na baka-oh nothing!" hindi niya naituloy ang sasabihin niya. "What is it sweetheart tell me?" "Please, huwag mo nalang muna alamin iyon. Bata pa ako para sa ganoong bagay."

Sambit niya at hinalikan ako sa pisngi. Within these past few months, I've realized a lot of things. Huwag kang matakot na subukan ang lahat. We shouldn't be afraid to take risks. Huwag tayong pangunahan ng takot upang ibigay ng buong-buo ang ating pagkatao. I'm still hope that we just met at the wrong time and a wrong place. Sabay natin tong itatama at sabay natin haharapin ang lahat ng pagsubok na dadating sa'tin.

I should have guard my heart from him but i'm so fragile and fool and I got blind with love. "You can cry, shout in pain but never ever give up. Hindi ka duwag takot ka lang. It just that your afraid to try, to fight, kasi pakiramdam mo mali ka pag lumaban ka but don't feel like it was your fault when you didn't do anything wrong. You just fight back to protect yourself and your heart there's nothing wrong with it as long as you are fighting for what is right" Keith words hit me hard, tama sya lagi akong takot sumubok.

matigas kong sabi without breaking my eye contact to him. Hindi ako takot sa kaniya. Hindi dapat siya kinatatakutan. Mas magmukha pa akong tanga at mahina kapag natatakot ako sa kaniya. I. am. not. scared. in. anyone. Kahit si kamatayan pa ang makaharap ko, 'di ako takot.

“Summer, don’t do this to me. Don’t fuvking let me do things I’m afraid of.” “What? Papatay ka tulad ng pamilya mo?” Kulang na lang, sampalin ko ang sariling bibig sa harap niya. Pero nasabi ko na at wala nang atrasan ito. Ipakikita ko na lang din na natatakot ako sa kanya para tumigil na siya. “Yeah. I’ll do that, Summer. I will fuvking do that.”

"Ma'am—" "Huwag kang umasa. Hindi pumapatol ang gaya ni Luke sa isang dukha. Dream on, nakakatawa. I am not even afraid. He's mine, remembee that," banta niya habang nakataas ang kilay at nanlilisik ang mga mata.

Tanging tango na lamang ako kahit alam kong hindi ko naitago ang takot sa mga mata ko. “Sinaktan ka ba nila?” “Hindi.” Mahinang wika ko kasabay ng pag-iling ko. “Don’t be afraid .You’re safe now.” Nang tuluyan niyang makalagan ang tali sa kamay ko ay hindi ko naman napigilan ang nanghihina kong mga paa. Para akong walang buto sa paa. Ngunit bago pa ako bumagsak sa lupa ay nagawa akong masalo ni Oryrius. Pagkatapos ay marahan din niya akong binuhat sa kanyang bisig.