Don't Worry Novels & Stories

hindi siya nakapagpigil na pandilatan ito. Wulfric just laughed and shook his head. “He’s going to be alright. Don’t worry about him.”

"At ano naman 'yon, aber? Kanina ka pa wala sa sarili mo at alam mo bang naninibago ako. Hindi ka naman ganyan dati e. Anong problema? Pwede ka namang magsabi sa akin. " "Don't worry, okay pa naman ako. Wala ito, I can handle this. " sagot niya at nagpauna na siyang maglakad. Sinundan ko naman siya kahit hindi ako kumbinsido sa naging sagot niya.

, sambit ko at malakas ko siyang sinampal. I don't care kung sino siya. Ubos na ang pasensya ko. "Don't worry, practice lang 'yan. Kaya kabahan ka na.", huling bigkas ko.

He said, worries in his voice. Ang sarap sa pakiramdam na nag-aalala siya sa akin. “It's okay, Babe. Take your time. No rush!" I just said para hindi na siya mag-alala. “Sorry, Babe." “Sorry for what? You didn't do anything wrong, Hugo. No worries!" “Promise, malapit na tayo." He said. “Next time, pagpapalitan ko ang brand ng upuan nitong sasakyan para hindi masakit sa pwet." He said looks upset.

“Kahit na maliit pa rin iyon para sakin.” “Wala akong pakialam kung maliit ako para saiyo. As if naman it matters,” nakairap na sabi nito sa kanya. “Mamaya nga pala, magsusulat ako kaya ‘wag mo kong iistorbohin.” “Don’t worry. Maghapon naman akong wala. Baka hatinggabi na kong makauwi.” “Wag mong kalimutang magdala ng sarili mong susi para di mo na ko gisingin mamaya. Pwede ring wag ka ng umuwi!”

“’Wag kang masiyadong friendly sa kanya once na mag-umpisa na ang shoot at baka umasa 'yun.” “Don’t worry.” Sisiguraduhin kong hindi magli-lead sa kahit anong misunderstanding ang lahat. Pure work lang ang mangyayari. Walang labis, walang kulang. ***<[°o°]>***

He was so damn worried. “I’m sorry, I didn’t mean to shout at you. I was just really worried.” he said and sighed while subconsciously softening his tone.

agad kong sagot. “Did something happened?” Nakakunot noo n’yang tanong. “Are you worried? About me?” “Yes.” Natigilan ako at napaiwas ng tingin nang maramdamang seryoso s’ya, “I’m just nervous for tomorrow. That’s all.”

Bakit ngayon pa iyon? “No, Babe. Cancel na lang natin. Hihintayin naming matapos ang problema mo diyan. Sama-sama tayong uuwi ng Pilipinas kagaya ng ating plano at napag-usapan. Hindi kami uuna. Don’t worry. Are you okay?”

"I'm sorry for stalking you, Tali gusto ko lang malaman kung ok ka. I'm worried." Bakas pa rin sa gwapo nitong mukha ang lungkot at sakit. Mababanaag din doon ang pangungulila nito. Napansin din niya ang bahagyang pagpayat nito. "Kendrick, hindi mo kailangan mag-aalala. Life must go on whatever happened. Ang sarili mo ang intindihin mo. Look, napapabayaan mo na ang sarili mo and yet you keep on worrying about me." Bumuntonghininga siya. "Please, don't let yourself lost. Take care of yourself dahil nahihirapan akong makita kang ganiyan."