Donya Pia Alba Script Mga Nobela at Kwento

“Hindi, apo--” “Hindi apo,” singit ni Donya Ester, tumatawa pa rin. “Masakit ang paa niya. Alam mo na ang matanda, nirarayuma na.” Napakurap si Dahlia, tapos biglang ngumiti. Lumapit at mabilis na ki-niss ang pisngi ni Don Apollo. “Kiss ko po para gumaling na, Lolo!” sabi ng bata. Parang may magic sa halik ni Dahlia. Biglang lumambot ang mukha ni Don Apollo.

"Huwag mo nang isipin ang tungkol sa kaniya. Ubusin mo na iyan." "Ang corny! Anong huwag isipin? kanina ko pa nga iniisip ang Dianne na 'yon, e." sa isip-isip ni Alfa sabay nguso. Andrei finds it more cute when she's doing that. maya maya pa ay naubos na rin ni Alfa ang pagkain at sabay na silang pumanhik ni Andrei sa taas. Bago pumasok sa kaniya-kaniyang kwarto ay may inabot si Andrei sa dalaga. Isang latest smart phone. Nakita ni kasi ni Andrei kung anong klase ng Phone mayroon si Alfa. Isang lumang Android Phone. Dahil nga ang goal ni Andrei ay ibigay kay Alfa ang lahat ng makakapagpasaya dito ay unti-unti na niyang ginagawa. "Uyy, ano 'to?" "a Phone."

anito. Naniningkit ang mga mata ni Donya Alicia, nakapaskil naman sa mga labi ng Ginang ang peking ngiti. “I will, Manolo.” Lumipad ang tingin ni Xander sa dalagang nakaupo na may mabining ngiti nakapaskil sa mga labi ni Martina. “Welcome back, Andrie.” Ani Martina. “Have a sit Tita Alicia, saka tikman n’yo na rin po ‘yong Pasta alfredo na niluto ko,” tila balewalang saad ni Martina.

Hindi niya namalayang nakasunod pala sa kaniya ito. Napalingon si Ava nang marinig ang tinig ng donya. Kumabog ang dibdib niya nang magsalubong ang tingin nila ng binata pero hindi pinahalata iyon. Ang donya ang una niyang binata habang suot pa rin ang face mask. "Good morning po, Donya Renalyn. Pasensya na po sa abala dahil sa biglaan kong pag alis."

Daldal talaga nito. "Ganoon ba?" sagot na lamang ng matanda at ngumiti. Buti na lang at hindi na ito nag-usisa. "O, heto, tanggapin mo, pang meryenda ninyo ni Mia. Ewan ko ba kung anong pinagkaabalahan ng batang 'yon, ang hirap mahagilap." "Maraming salamat, po, Aling Delia!" Nakangiting tinanggap ni Dorry ang bigay ng matanda, at kaagad na rin itong umalis.

Halos ingudngod din siya nito sa marmol na sahig. “Tama na po,” pakiusap ni Leia. “What the hell is going on here?!” narinig niyang dumagundong na boses ni Don Dionisio. “Ito kasing babaeng ito, kanina pa tayo gising ay tulog pa! Ang galing! Feeling reyna!” nanggagalaiti na sumbong ni Donya Alvina sa asawa. Muli siyang hinila nito. “Let her go, Alvina!” saway pa rin naman ng Don. Pumulupot ang mga braso sa baywang ng walang puso nitong may bahay, pilit hinila palayo.

Napailing ako. "Hindi. After ninyo siyang pakainin, dapat ipapa-burp ninyo siya. Kasi masusuka siya." "Ahhh! Can we play with her again?" Tanong ni Dione. Napailing si Tita Gianna. "Hindi na. May pasok ka diba, Dione? Ikaw Pan, hindi ka ba pupunta sa office mo? Hayaan ninyo na si Alba dito sa amin ni Elisha." Napapailing si Tita Gianna. Hindi ko rin naman masisisi si Pan at Dione, para kasi silang nakatagpo ng kalaro nang dumating si Alba rito. Kahit masama ang loob ay umalis na silang dalawa.Pinakuha ni Tita Gianna iyong portable crib ni Alba at pinatabi sa aming dalawa. Nagpatuloy lang kamisa kwentuhan.

Nagliwanag iyon sa kanilang harapan at saka nabuo ang isang makinang na anino na animo'y naging kalasag. "Magka-sala man tayo, gagamitin ang walang hanggan na pagmamahalan katumbas ng talim ng isang punyal, aking hihigitan upang ang bunga ng ating pag-iibigan kailanman ay magagawang patnubayan." Nangilid ang mga luha ni Almira kasabay ng pagkalbit ng kaniyang mga daliri sa mga kwerdas ng Alpa. Naging dahilan ang kahali-halinang tunog para mabigyan ni Almira ng basbas ang kanilang mga katawan.

Nagkatinginan ang Alpha at si Poca, iisa lang ang pwede nilang hingan ng tulong. Maingat na umalis ang Alpha at ang ibong si Poca, ng makalayo na sila sa paanan ng bundok, mabilis na nagpalit ng anyo ang Alpha at tumakbo ng mabilis sa kagubatan patungo sa kanyang kaharian ng Dorne. Nais niyang ipaalam sa Luna bago sila pumunta sa Underworld.

Hindi na ako nag abala pang mag palit ng uniform sa sobrang excited ko mapakinggan ang mga kanta. As I reached for the play button, the room seemed to hold its breath. The first notes emerged, a gentle piano melody, like raindrops tapping on a windowpane. The instrumental intro wrapped around me, cocooning me in its soothing embrace. I closed my eyes, letting the music seep into my bones. The tracklist glowed on the cd player, and there it was: “Alpas.” The word itself felt like a promise, an invitation to break free, to soar beyond the ordinary. I wondered what awaited me in those three syllables.