Donya Maria Blanca Picture Novels & Stories

Nagliwanag ang mga mata niya, at dahan-dahan, isang pilyong ngiti ang gumuhit sa kanyang mga labi. “Kung hindi ko maiwasan,” bulong niya, bahagyang nakataas ang kilay, “then I’ll make sure he doesn’t recognize me.” MARQUEZ MANOR. Saktong ala una ng makarating si Czarina sa mansyon ng mga Marquez, nakita niyang naroon na ang team ng photographer ang mga mag-aayos sa kanila at gagabay. Sakto ring dumating si Damion. Nagkatingan pa sila. Matalim ang tingin ni Damion, habang si Czarina naman ay may malawak na ngiti sa labi.

"Let me in." Halos manginig ang buong sistema ko sa lamig ng boses niya. Standing in front of me is Donya Mercilita Sandoval—Nikolai and Kenji's grandmother. Galit at madilim ang awrang bumabalot sa buong pagkatao niya ngayon. Kahit bakas na ang katandaan sa kulubot niyang mukha, tumitingkad pa rin ang marangya at dominanteng kagandahan. Ang mga mata niya ay parang matatalas na patalim na nakatitig sa akin—malamig, mapanghusga, at mariin.

Kontento na siya na napangiti niya ito. “Ah no, hija. S–si Elena lahat ang naghanda ng mga ito.” Mababanaag ang alinlangan sa magandang mukha ni Donya Coloma. Bagay talaga ito at ang Daddy n’ya. Their future children would be as gorgeous as her. Oh, how silly of her! Nasa menopausal stage na nga pala ang Donya. “I see. Baka po tired kayo that's why you—”

Ang kaniyang mga mata ay blangkong nakatitig sa isang tao, hindi sa kaniya, pero kay Mariana! Ang kaaya-ayang pigura ni Mariana ay naidala ng bestida katulad ng isang painting. Kahit si Tyson ay hindi maiwasang tumingin sa kaniya. Ikinuyom ni Diana ang kaniyang kamao sa galit at hindi na kayang tiisin ito!

Binuklat pa nito ang sunod na pahina at itinuro ang larawang naroroon. “You want me to tell you about that?” tanong niya na ang tinutukoy ay larawan ng isang kabayo. Isang mabilis na tango ang isinagot nito. “It’s… a… horse…” sabi niya. At gaya kanina ganoon pa rin ang ginawa niya. She wanted to make sure that Bella got it and eventually started to say a word. “You really like her,” ani Donya Consuelo na kanina pa pala nakamasid sa kanila. Nakababa na sa lamesa ang mga papeles na hawak nito.

Pero ama! Ang sambit ni maria. "Maria isipin mo ang magiging kinabukasan niyo ni mayra.Paano naman matutupad ni mayra ang mga pangarap niya kung andito palang kayo ay kontra kana. Isa pa matagal pa naman iyon.Tatapusin niyo muna ang taong ito bago kayo pumunta sa ibang bansa ng kambal mo." Ang paliwanag ni Bianca ang ina ng kambal.

Ganito ba talaga kalakas si kuya? "Kukunin ko na lang ang iyong Hold Power." Rinig naming saad ni Kuya Kali sabay may kung anong kulay puting liwanag ang lumabas sa katawan ni Dolores at lumipad ito. Ilang sandali pa ay makikitang pababa na ito. Kaya naman pumalad si Kuya Kali para saluhin ito. Nang masalo na niya ito ay bigla na lang umilaw ito at lumabas dito ang isang maliit na nilalang at kulay bleu na may shade ng white ito.

Bulong nito at unti-unting nilapit ang mukha sa dalaga. Mabilis man ang tibok ng puso ni Maria at hindi na magawang ikilos ang katawan ay dahan-dahan niyang pinikit ang mata at hinintay na madama muli ng labi niya ang mainit at malambot na labi ng binata. Ang simpleng pag dampi nito sa labi niya ay parang isang kuryente na nakapagpainit sa buo niyang mukha.

Dasha POV Gusto ni Madam Maria ay puro yellow ang kulay ng bulaklak ni Sta Maria Magdalena ngayong Miyerkules santo. Kaya ang mga bulaklak na nabili namin nung nakaraan sa Dangwa ay puro sunflowers, tulips, at yellow rose. Wala ngang halos dahon, puro bulaklak talaga. “Ang galing ninyo kasi kahit nung Linggo pa nabili ang mga bulaklak ay fresh na fresh pa rin ang lahat,” sabi ni Ryuji na nanunuod na sa amin sa pag-a-arrange ng bulaklak.

Papalubog na ang araw, nagkulay orange at pink ang langit, tumatama sa alak sa baso ko. “Beautiful, isn’t it?” Napalingon ako agad. Si Mariel pala. Nakahawak din ng sariling baso, parang walang effort pero perfect ang ayos. “The sunset?” tanong ko, pilit steady ang boses. “All of this.” Kumilos ang kamay niya na parang ipinapakita ang buong paligid. “Damian Caius Avelino. The vineyard. The world he lives in.”