Donya Maria Blanca Famous Lines Novels & Stories

Walang silbi ang mga salita ng Donya. “Ikaw ang mag-aalaga sa kabayo ko buong magdamag. Hindi ka makakaalis sa hacienda na ‘to hangga’t hindi gumagaling ang kabayo ko at hanggang sa maibalik mo sa ayos ang inararo mong hardin. Everyone might treat you a princess but not me!”

Saka lamang huminto sa paggalaw ang maliit na baul nang hawakan ko ang ibabaw nito. "Ouch!" sambit ko nang tila may sumundot na maliit na bagay sa aking palad. Nang tingnan ko ang palad ko ay may maliit na sugat na tila gawa ng isang maliit na karayom. Bahagya akong napaatras nang bigla na lamang bumukas ang baul na nasa harapan ko. Tumambad sa aking mga mata ang isang punyal na gawa sa kahoy. Dinampot ko ito at sinuri nang makita kong may mga salitang nakasulat sa magkabiñang gilid ng punyal. "Banal na punyal. Punyal ng kamatayan at punyal ng pagkabuhay," basa ko sa mga salitang nakasulat. Ano ang ibig sabihin ng mga salitang ito?

Tila hindi siya makapaniwala na ang isang simpleng dalaga na katulad ko ay nangahas na sumagot at tumanggi sa kanyang kagustuhan. “Mabuti,” ang tanging lumabas sa kanyang bibig, sa isang tinig na malamig at nakakapanlamig ng buto. “Kung iyan ang iyong pasya, kung iyan ang iyong pinili... huwag kang umasa na ako ay magpapakita ng kahit katiting na awa. Pinili mo ang iyong kapalaran, Amara. At ngayon, makikita mo kung ano ang ibig sabihin ng kalabanin ang isang Donya Soledad Monteverde.”

🎵 So as long as I live I’ll love you... Will have and hold you... You look so beautiful in white... 🎵 You look so beautiful in white tonight. Sa mismong pagbugso ng musika, bumukas ang pintuan ng simbahan. Mula sa altar ay hindi mapigilan ni Martin ang mapalunok, habang nanatili siyang nakatayo sa gitna ng dambana. Mabilis ang tibok ng kanyang puso. Parang huminto ang mundo sa kanyang paligid. Ang bawat nota ng awitin ay tila ba inukit para sa sandaling ito—para sa kanila ni Athena.

🎶🎶🎶🎶 Not sure if you know this But when we first met I got so nervous I couldn't speak In that very moment I found the one and My life had found its missing piece. So as long as I live I love you Will have and hold you You look so beautiful in white And from now 'til my very last breath This day I'll cherish You look so beautiful in white Tonight... Kasabay ng malamyos na musika na "Beautiful in White" ay ang paglakad ni Paulyn sa tabing dagat, patungo sa ginawang altar na napapalibotan ng napakaraming bulaklak.

But now we're standing face to face Isn't this world a crazy place? Just when I thought our chance had passed You go and save the best for last Sometimes the very thing you're looking for Is the one thing you can't see Sometimes the snow comes down in June Sometimes the sun goes 'round the moon Just when I thought our chance had passed You go and save the best for last You went and saved the best for last. Si Bianca ang tumapos sa panghuling stanza's ng kanta. Narating n'ya rin sa wakas ang altar at mukhang nabunotan naman ng tinik ang kanyang naiinip na asawa.

paliwanag ko agad, bago pa tuluyang gumulong ang mga hinala sa isip nila. Pinagmasdan ako ni Donya Beatrice mula ulo hanggang paa—isang titig na sanay akong makita mula sa mga taong sanay humusga bago pa man makinig. May bahagyang kurba ang labi niya, hindi ngiti, hindi rin galit—isang ekspresyong nagsasabing may sinusukat siya. “Solana,” ulit niya, mabagal. “Bihira ang pangalang iyan.”

Itinali ko lamang ang straight kong wig sa isang bun at hinayaan na lumaladlad ang bangs noon. May pairit-irit pang nalalaman si Maria nang sandaling makababa kami. Nauna siya nanakbo palabas ng mansion. At tila ba ay binigyan ako ng grand entrance matapos niyang buksan ang pintuan noon para sa akin. “Representing, the one and only beautiful, madame!!” Hindi ko malaman kung matatawa ba ako o mahihiya dahil sa sinabi niya. May isinabog pa siyang petals sa akin na hindi ko alam kung saang lupalop niya nakuha.

May diin niyang sabi. Gaya ng sabi ko kanina, pagod na ako. Pagod na ako sa lahat ng bagay. Hindi na ako nababahala kung malaman pa ng lahat ang tungkol sa sunog. Mamamatay naman ako. "Wala na akong magagawa. Nangyari na. May their soul soul rest in peace. Sisihin nila si Mariya."

Gusto kong sumigaw o bumalik, pero yung malamig na tingin ni Maria habang nagda-drive ang nagpahinto sa akin. "Huwag ka nang lumingon, Elena. Masasayang lang yung sakripisyo ni Dante kung mahuhuli ka nila ngayon," matigas na sabi ni Maria. Wala man lang emosyon yung boses niya, ibang-iba sa caring na yaya na nakilala ko noon.