Donya Pia Alba Script Novels & Stories

Dahan-dahan niyang ibinaba ang kalahating bahagi ng katawan ni Aloisia sa lupa para malayang makagalaw ang isang kamay niya. Hinaplos niya ang mukha ni Aloisia at hinawi ang ilang hibla ng buhok na nakaharang dito. "Mahal kita. Hindi ko hahayaang saktan ka nila muli, reyna ko. Titiisin ko ang lahat ng sakit kung para sakin, pero huwag lang ikaw. Tama na ang paghihirap mo, tama na ang paghihirap mo sa heavenly realm. Tama na ang panloloko nila sayo. Wala man lang ako nagawa sa mga panahon na 'yun. Patawad, patawad reyna ko."

ngiti niya ‎ ‎" Althea kong gusto mo pwede kaming mag ambagan para sa pambayad at nang-" hindi na natuloy ni Gabriel ang sasabihin ng magsalita si Nicollo ‎ ‎" Althea we need to go " sambit ni Nicollo, napatingin siya sa kaniyang likuran kong nasaan si doña Celestia unti unti ng umaalis ang mga kausap nito alam niyang patapos na sila

‘’ Sa loob ng tatlong buwan, tatlong beses sa isang lingo ay maghahatid ka ng alay na hayop sa laot para sa bathala’’ wika ng Diyosa ‘’ masusunod po Dyosa’’ aniya ng prinsipe. Masaya naman si Alunsina sa natunghayan. ‘’Pasensya kana alunsina, hindi ako pweding magatagal ngaun na makausap ka akoy kakausapin pa ng bathala’’ ang sabi ni Hayo. ‘’naiitindihan ko Hayo, masaya akong nakita kitang muli’’ masayang tugon ni alunsina.

They are talking about me. “Do you know a man named Nite Alberona?” tanong ko sa babaeng kasama kong lumapit kay Trace kanina. “No,” she monosyllabically answered me. “What’s your name? I saw the two with you earlier that look like you. Cute. Are you triplets?” “Yes, we're triplets. My name is Leviticus.” I smiled at that. “Nice name. I love it!”

Maingat niyang pinunasan ang sugat at inilapat ang gamot. “Hindi ka takot?” tanong ni Kael habang nakatitig sa kanya. “Takot… pero hindi sa’yo,” sagot ni Amara. “Takot ako sa sarili ko. Kasi hindi ko na alam kung sino ako.” “Isa kang Loba Luna. Ang piniling babae ng buwan—may kapangyarihang kayang balansehin ang digmaan at kapayapaan. At ako… ako ang Alpha na ipinanganak para protektahan ka.”

Sa tunog noon parang wala na itong katiting na pag-asa pa sa buhay niya. “Huwag kang mag-alala, ilalabas ka namin dito. Uuwi na tayo ng Pilipinas. Makakasama mo na ulit si Nero.” masuyong wika ni Alyson na hinawi ang ilang hibla ng buhok ni Alia na dumikit sa malagkit niyang luha sa mukha, nanlilimahid ang hitsura nito sa kanyang damit.

paliwanag ko agad, bago pa tuluyang gumulong ang mga hinala sa isip nila. Pinagmasdan ako ni Donya Beatrice mula ulo hanggang paa—isang titig na sanay akong makita mula sa mga taong sanay humusga bago pa man makinig. May bahagyang kurba ang labi niya, hindi ngiti, hindi rin galit—isang ekspresyong nagsasabing may sinusukat siya. “Solana,” ulit niya, mabagal. “Bihira ang pangalang iyan.”

aniya at napasandal sa kanyang upuan habang matiim na tiningnan ang malapad na screen sa kanyang harapan. Samantalang, nagising si Albania, dulot sa sakit ng kanyang ulo at napabangon ng maaninag ang buong silid. "Reyna saan ka pupunta?" tanong ng isang lingkod nang bubuksan na sana niya ang pinto. "Gusto ko lang makalanghap ng sariwang hangin," tugon niya at tumango naman ito sa kanya bilang pag sang ayon. "Ok follow me Kasama mo ako hindi pwedeng pabayaan kalang ditong maglakad lakad, marahil ay hindi mopa kabisado ang buong mansion," wika ng lingkod ng nasa kanyang harapan at hindi iyon halatang isang servant kaya nagtaka siya kung sino siya ngunit hindi na lamang niya ginulo ang kanyang

nagsusumamo na wika ng Donya. " Pero Mom, gusto ko lang humingi ng tawad kay Alena." sagot ko kay Mommy. " Justine, sundin mo muna ang sinabi ng Mommy mo. Pahupain muna natin ang galit ng mga Alvarez. Malay mo pagdating ng araw magkokrus din ang landas ninyo ni Alena. Sa ngayon, huwag mo na munang pangarapin na makita siya." mahinahon na sabat ni Don Alfredo.

Pascua at alam ni Shaniya na ito lamang ang makakatulong sa kaniya. Walang-wala na siya. Ang pera ni Don Alvaro at ng mga Pascua ang tanging makakakapagbigay sa kaniya ng pagkakataong makaganti kina Zandra, Aries at Diana. Kailangan niyang maging matatag dahil kailangan niyang bigyan ng hustisya ang nangyari sa kaniya, sa anak niya at sa kaniyang ama. “GUMISING KA SABI!”