Doorway Novels & Stories

Dahan-dahan ko iyon nilapitan habang nakakunot ang noo. Mahina ko iyong tinulak ng makalapit. Napaawang ang labi ko ng mapagtantong pinto nga iyon. Dahan-dahan iyong bumukas. Ang cool naman ng design nito. Anong room ‘to? At ang cool na nasa veranda ‘yung door, nagmukha tuloy ‘tong secret door dahil sa pwesto at itsura niya. Or wait… secret room nga ba talaga ‘to?

May nakita rin akong iilang media na naroon para i cover ang mga pangyayari. Sabay kaming lumabas ni Clyde sa sasakyan. Nakatingin ako sa magandang Home sa harap. Isang malapad na hagdanan at may isang malaking double doors papasok sa loob. Nakaharang sa double door ay ang isang malaking ribbon na gugupitin mamaya bilang hudyat na bukas na ang Home. Nakaupo na ang ilang businessman sa mga upuang nakaharap doon sa pintuan.

Ngumingiti naman ako sa mga ito saka bahagyang yumuyuko. Maya-maya lang, sa isang huling hakbang, isang malaking two-door ang bumungad sa aming harapan. Dalawang guwardiya na nakaitim ang nakatayo sa magkabilang gilid. Naka-shades ang mga ito at tila diretso lang ang tingin. "Please open the door. Nandito ako dahil kailangan kong makausap ang kapatid ko," sambit ni daddy.

Agad tumakbo ang binata doon, nakita niyang sarado na din ang bar patay na ang ilaw ng signage nito. Nakasara din ang Wodden made na gate nito na hanggang bewang lang naman, tatalikod na sanaangbinata ng makitang may nagpapay pay sa dakong dulo ng dining area. Bukas ang lugar kaya kitang kita niya. Sumampa si Joon sa bakod dahil matangkad at mahahaba ang biyas ay hinakbang lang ng binata ang gate na kahoy. Madali ding kalawitin ang gawa sa kawayang pintuan sa entrance.

bungad sa amin ng guard pagkarating namin at iginiya kami papunta sa isang sliding door na may naka-ukit na 'W' designed with crystal-like rock, maybe diamonds. Ang dinaanan namin papunta sa room na ito ay sa likod ng restrooms which is hindi masyadong kita na may iba pa palang pathway ang pwedeng pasukan. Kagaya ng rooftop nila, para rin itong restricted area dahil ni isang tao, wala kaming nakahalubilo.

Sabi pa nito sabay kumpas na buksan ko na ang pintoan. As I open the door, the view of a simple and not so spacious room came to view. It exuded a sense of utilitarianism, designed to prioritize functionality over luxurious aesthetics. The walls were lined with sturdy, weathered panels of dark metal, I think?, bearing the marks of countless voyages across the rough seas.

Sabay-sabay naman naming asar sa kanya at saka natawa. Kasunod ko lang silang naglalakad nang makarating kami sa main door ng headquarters. Two doors ito na gawa sa metal na kulay itim. Kung titingnan sa umpisa parang isang sobrang malaking mansion ang stucture nito sa harap pero pagpasok sa loob ay makikita ang isang malawak na kwarto na walang kahit anong gamit bukod sa mga sketches na litrato ng 3 Queens sa gilid na sobrang laki.

Nang matapos siya ay ibinigay niya iyon kay Cairo, kinuha naman iyon ni Cairo at pagkuway minasdan. “Oh, he have the looks.” ang komento pa ni Cairo habang inilapag sa lamesa ang litrato matapos niya iyong tingnan. Ivo ignored Cairo, and started to mark the possible entrance for them. Itinuro ni Ivo ang harapan ng gusali, “This is the main entrance, panigurado ay maraming nakabantay dito,” at pagkuway itinuro ang marka sa gawing gilid naman ng gusali, “And this one is the side door. Malapit sa main entrance kaya natitiyak kong marami ring bantay dito and that give us the back door.”

Napakalawak ng driveway na napalilibutan ng maayos na landscape, habang ang mismong mansion ay tila isang lumang European estate na basta na lamang itinayo sa gitna ng siyudad. Matataas na haligi ang nakapalibot sa pangunahing entrance, at sa gitna ay naroon ang malalaking double doors na gawa sa dark wood, na para bang kahit sino mang pumasok doon ay kailangang maging handang harapin ang bigat ng pamilyang nakatira sa loob. Mabilis na bumaba si Jacob upang ilabas ang aking wheelchair. “Careful, Sir,” paalala niya habang binubuksan ang p***o sa aking tabi.

Aalis na sana ako roon pero may nakita akong isang pintuan sa likuran ng mga ito. Isang hallway siya. Dahil sa curious ako ay pumasok ako roon. Wala namang nagsita sa akin kaya siguro ayos lang. ‘Customers are not allowed’ kasi ang nakasulat sa taas pagkapasok doon sa hallway. I wonder ano ‘yung nandito? Sa dulo ng hallway ay mayroong ka-isa isang pinto, h type door handle pa. Namilog ang mga mata ko nang pagkalapit ko ng todo ay nasilayan ko ang pangalan ng taong hindi ko inaasahan.