Nito, sa tingin ko, isa sa mga pinaka-kapansin-pansin na aspeto ng pagbuo ng karakter ni Goku sa 'Dragon Ball' ay ang kanyang likas na pagkatao. Pinalaki siya ng isang Yao Ming na bata na puno ng sigla at pagmamahal sa pakikipagsapalaran. Ang kanyang pagkabata sa mga bundok, ang pakikipagsanib sa mga hayop, at ang kanyang pakikisalamuha sa ibang mga tao ang nagbigay sa kanya ng kaalaman at ugali na naglayo sa kanya sa mga mas madidilim na karakter sa mga kwento. Bawat laban, hindi siya lamang nagsisilbing mandirigma; siya ay nagsisilbing bayani na pumapasok mula sa kadiliman upang ipahayag ang liwanag.
Nagmumula ang kanyang kakaibang determinasyon hindi lang sa pagpunta sa mas mataas na antas ng kapangyarihan, kundi sa kanyang pangarap na maging mas mahusay na bersyon ng sarili. Nakakatuwang isiping kahit na abala siya sa mga laban, hindi niya nakakalimutang magbigay ng halaga sa kanyang mga kaibigan at pamilya, na talagang nakatulong sa kanya sa kanyang pag-unlad. Sinasarili niya ang konsepto ng mga saya sa buhay at ang mga hamon na kasama nito, habang ang kanyang mga pagbagsak ay nagbigay sa kanya ng mas malalim na pagbubulay-bulay sa kung sino siya at kung ano ang dapat niyang gawin.
Dahil dito, nagiging simbolo si Goku hindi lang ng lakas, kundi ng pag-asa at pagkakaroon ng mga pangarap na lumampas sa hangganan. Madalas di ba tayong bumabalik sa mga lumang alaala ng mga laban, at tila may aral tayo palaging natutunan kung paano iangat ang ating sarili sa mga darating na pagsubok? Isang tunay na inspirasyon na si Goku habang sinasalamin ang gilas at talino ng pagkakaibigan, at alalahanin na ang laban ay mahalaga, pero ang kasama ay mas mahalaga pa.
Pagsamahin pa ang lahat ng mga ito, ang pagbuo na ito sa kanyang karakter ay tila nag-aalis ng mga hadlang at nagpapakita kung paano siya nagiging mas bukas sa mga tao sa paligid niya; talagang isang kaugalian na hatid sa atin ng 'Dragon Ball', at nais mo talagang ipagpatuloy ang pagkonekta sa kanyang kwento sa iyong sariling buhay.