Drawing Bulaklak Novels & Stories

Tara, usapang palayok tayo—one of my favorite local craft topics. Sa Bulacan, hindi iisang pangalan ang sasabihin ko kundi mga pamayanan at pamilyang nagsusustento ng sining ng paggawa ng palayok. Karaniwan mong makikilala ang mga 'palayokero' at 'palayokera' sa mga baryo na malapit sa ilog o latian kung saan kinukuha nila ang luwad; madalas silang magkaka-pamilya at ipinapasa ang teknik mula sa magulang hanggang anak.

Madalas makikita ko sila sa mga munting pugon na gawa sa lupa o bricks, nagbabalot ng palayok bago ipasingaw o sunugin. May mga senior potters na humuhubog gamit ang kamay o simpleng gulong, at may mga kabataang eksperimento sa wheel-throwing at glazing. Marami rin ang bahagi ng maliliit na kooperatiba o livelihood programs ng munisipyo, kung saan nagtitipon-tipon ang ilang artisan para mas madaling maibenta ang kanilang produkto sa merkado.

Sa pang-araw-araw, personal kong nakakasalamuha ang mga taong ito sa palengke at sa mga craft fair—mapapansin mo agad ang pagiging maalalahanin nila sa materyal at ang pride sa paggawa. Ang pangalan ng artisan minsan hindi gaanong binibigyang-diin; mas kilala sila bilang pamilya o clan na gumagawa ng palayok sa kanilang barangay. Napaka-valuable ng tradisyong iyon para sa komunidad, at lagi akong nadidismaya kapag nawawala ang mga craft skills na ito.