Everything Is Temporary Quotes 소설 & 이야기

“Don’t forget to take care of yourself, okay? You can’t pour from an empty cup.” Napatawa ako nang mahina. Pamilyar na sa akin ang linyang ‘yon; ilang beses na rin niyang sinabi iyon para ipaalala sa akin na unahin din ang sarili. Parang naging mantra na namin. “I know. I’m trying. Pero alam mo na, ang hirap lang minsan. Everything feels so fragile. Parang laging may nakaambang mali.”

Pero naiwan pa rin ako sa sala, mag-isa. Tahimik. Umupo ako sa sofa. Doon ko lang tuluyang naramdaman kung gaano ako kaliit sa bahay na ’to. Sa mundong ’to. Temporary. Isang salitang alam ko naman mula pa sa simula. Pero masakit pa rin pala kapag may nagsabi nito nang harapan. Sa unang pagkakataon, hindi ako sigurado kung kaya ko pang manatili.

tamad na tanong ko rito. "So I'm not allowed to be upset that Geller were hanging all over you?!" galit na saad niya. "I don't fucking care," Nakangising saad ko naman. "I don't fucking care too! You're supposed to be mine!" Nakakunot naman ang noo ko na nakatitig kay Kurt. "Everything is temporary. Like you. You're merely one of those things," nakangising saad ko rito.

“Gusto mo huwag muna tayo lumabas bukas? Magpahinga muna tayo.” “You’re tired?” “Ako? Hindi. Pero ikaw…” “Just like what I’ve said, fatigue is temporary. Sayang ‘yung mabubuo nating-” “Memories?” Tumango ako. “Tama ka nga naman. Baka kasi bukas hindi na natin ‘to magagawa.” “Magkikita pa naman tayo sa school. I mean, we see each other at school every single day. But times like these are just different,” I said almost whispering.

May panahong pasasayahin ka at may panahong bibigyan ka ng kalungkutan. I should not expect too much from a temporary happiness. Ang pagiging panatag ko sa lahat ang naging dahilan kung bakit halos parang panaginip lang ang lahat ng nangyari sa'kin. Kung bakit ayokong tanggapin.

“Sa isang iglap, pwedeng mawala ang buhay ng isang tao. Kahit napakarami mo pang gustong gawin dito sa mundo, kapag oras mo na ay oras mo na.” “That’s why there’s nothing permanent in this world. Because we take everything for granted that we didn’t know that we can lose it all of a sudden.” Hindi niya maiwasang huwag tumango rito dahil tama ang binata. Sa isang banda, hindi niya maiwasang huwag isipin na hindi rin iyon ganoon kadali. Ang makatakas sa isang sitwasyon ay napakahabang proseso. At sa bawat prosesong iyon, hindi imposibleng masusugatan at masasaktan.

sabi ni Lora, mas malambot na ang boses ngayon habang lumalapit sa akin, “okay ka lang?” Dahan-dahan akong tumango, pero hindi ko maitago ang bahagyang lungkot na sumilip sa dibdib ko. “Na-realize ko lang…” sabi ko, mahina, habang hinahaplos ang tiyan ko, “lahat pala ng moments na ‘yun… temporary lang…” Tahimik silang dalawa. “Yung mga araw na akala ko masaya kami…” dagdag ko, “yung mga yakap niya… yung mga salitang pinaniwalaan ko…”

Usal nya. Tinitigan ko sya. Kailanman hindi ko naisip na darating kami sa puntong ganito na kailangan naming maghiwalay. Akala ko sya na iyong makakasama ko habambuhay, hindi pala. Lahat pala ng bagay sa mundo hindi permanente, lahat para temporary lang. Lahat pala may hangganan, lahat ibinigay lang hindi para angkinin habambuhay kundi panandaliang saya lang.

He always reminds me that mama was not wrong nor right but it depends on how people would see the meaning of life, on how will people live with their, like on how people sees their love ones. Temporary people are not always temporary. Maybe it is your temporary man for now because when you reach your destination alone, maybe that temporary of yours already waiting for you. Hindi sa lahat ng pagkakataon ay kasama mo siya, hindi sa lahat ng pagalalakbay ay worth it ang bawat isang isama at higit sa lahat hindi sa lahat ng oras expectations ang pinapagana. “Temporary or not, it will still always the same at the end of the time because everyone leaves, but still depends on you on how would you w

True love is indeed timeless. *****WAKAS*****