Everything Is Temporary Quotes Novels & Stories

Walang drama, walang pangakong walang magbabago. Ngumiti ako, natatawa na rin. “We're really doing this.” “Looks like it.” “We're going to be long-distance.” Napangiwi siya. “Don't call it that.” Tumawa ako. “Why?” “Sounds depressing.” “It is.” “Then we're calling it temporary inconvenience.” “That's worse.” Tumayo siya, lumapit sa akin. Kita ko ang pagmamalaki sa mga mata niya. “I'm proud of you.”

Iyong mamahalin at aalagaan ka, tatanggapin ang tunay na pagkatao mo. Why is it hard to find the one who will choose to stay by your side, no matter what? Bakit wala’ng permanente? If everything is temporary, some might be afraid of being happy, because they know that their happiness will end someday. Matatakot na tayo’ng magmahal kasi nga alam naman natin na masasaktan lang tayo.

Wala itong kaidi-ideya na makakakuha siya ng zero sa assignment niya. "Ito last na po, Ninang. Magbigay daw po ng isang quotation of life." "Ay mas madali iyan, baby P. Favorite quote ko rin 'to, e." "So ano po iyon?" "Life is gold." Kampanting usal ni Magenta. "Ho? Pero narinig ko na kay Papa 'yon, time is gold po yata ang tama, Ninang." Napakamot sa kanyang ulo ang musmos gamit ang lapis.

“Pero control will.” Napangisi ako. “You don’t have control.” Tumingin siya sa akin. Mas matagal. Mas mabigat. “Look around you,” sabi niya. “Your board… your numbers… your decisions.” Napahinto ako. Hindi dahil naniwala ako agad. Kundi dahil… alam kong may punto siya. Pero hindi ko ipapakita. “Temporary,” sagot ko. “Everything is,” sagot niya.

bulong niya habang ang mga daliri ay humahaplos sa screen ng phone na parang hinahaplos ang sarili niyang tagumpay. ​“Nagsisimula pa lang ako. I will do everything kahit pa sumabog ang mundo, mabura ka lang sa isip at puso ng asawa ko. You’re just a temporary distraction, and soon, you’ll be nothing but a memory he’d want to forget.”

Jazmine Ilang buwan ko pa kayang pilit na tatakasan ang buhay na sana ay panghabambuhay na akong hindi na guguluhin pa. Ngunit sabi nga nila, walang permanente sa mundo. Lahat may hangganan, lahat natatapos. Kung ngayon man ay masaya, maaring bukas hindi na. Kung sa ngayon ay puro pagdurusa at sakit, maaring bukas tapos na. Kaya alam ko at naniniwala ako, na lahat ng mga nararanasan ko ngayon ay matatapos din. Dahil tiyak ko na maaaring bukas o makalawa ay matutunton na ako ng aking mga magulang o maging ni David.

"Masyadong malawak ang mundo, para habulin ang isang bagay na hindi naman para sa'yo." Bahagyang kumunot ang noo ko. Pamilyar sa akin ang Patama Quotes na sinabi niya, sapagkat minsan ko nang nabasa iyon noong dumaan sa wall ng Fezmuk ko. Hindi ko nga lang inaasahan na siya pa ang magsasabi ng mga katagang 'yon sa akin.

Marahan siya nitong hinila palapit sa katawan nito at niyakap ng mahigpit. "I don't want to let you go but I don't want you to think that you're just a tool for me. I don't want to hold you back either. I realized how selfish I am for keeping you all these times. One of these days... When everything is over, I will come knocking at your door. This is just a temporary goodbye, Cyan... Just a temporary..." Puno ng emosyon nitong wika.

“Gusto mo huwag muna tayo lumabas bukas? Magpahinga muna tayo.” “You’re tired?” “Ako? Hindi. Pero ikaw…” “Just like what I’ve said, fatigue is temporary. Sayang ‘yung mabubuo nating-” “Memories?” Tumango ako. “Tama ka nga naman. Baka kasi bukas hindi na natin ‘to magagawa.” “Magkikita pa naman tayo sa school. I mean, we see each other at school every single day. But times like these are just different,” I said almost whispering.

May panahong pasasayahin ka at may panahong bibigyan ka ng kalungkutan. I should not expect too much from a temporary happiness. Ang pagiging panatag ko sa lahat ang naging dahilan kung bakit halos parang panaginip lang ang lahat ng nangyari sa'kin. Kung bakit ayokong tanggapin.