Drawing Designs Clothes Novels & Stories

Iyong ibang empleyado naman ay pamilyar na rin sa akin. Nasa sofa ako ngayon, nakaharap sa laptop. Tinitignan ko ang ibang disenyo ng damit na ginawa ko. Hindi ko naisip na mag design ng damit pero sabi ni Kate, subukan ko daw. Nagpapatulong sya sa akin dahil gusto nyang mag bukas ng clothing line. Mahilig sya sa pag design ng damit at nagpapatulong sya sa akin.

Na laging sinasabi na ang mga anak ang inspirasyon sa paggawa ng mga designs na damit para sa mga bata. Iyon ang kuwento sa likod ng CJ Clothing. Na noong nawalan ng trabaho si Jonas at paubos na ang naipon, ay hindi na niya halos mabilhan ng bagong mga damit ang mga anak niya. That is the reason kaya siya na ang nagtahi ng mga damit ng mga ito from the old clothes na pwede pa pakinabangan. And that inspired him, too, to make his skills and designs his business. "I am so glad to see you happy, Chloe." Jonas lovingly holds Chloe's hand. "Can't believe my sweet Chloe is now with the man she chooses."

Nagsimula ako sa pag-drawing ng mga simpleng bilog, mga linya, sinusubukan kung nandoon pa rin ang muscle memory. And surprisingly, little by little, I was able to draw a character design. Isang babaeng nakasuot ng kimono, pero may dalang modernong backpack, nakatayo sa ilalim ng ulan. Ito ang istilong laging gusto ko, ang paghahalo ng luma at bago.

Tanong ng isa sa mga staff dito. Maging ang mga staff ng nasabi kong clothing brand ay ipinapakita ang pagiging fashionista! Which is very good impact dahil ma-eengganyo ka ring bumili. "We are looking for evening gown.." saad ni Penny at ngumiti naman ito. "As of now, we have a thousand designs when it comes to evening dresses or gowns."

Matapos naming mahimay 'yung bawat transition ng scene ay nagsimula na kaming gumawa ng mga props namin. 'Yung iba ay nag-drawing ng puno, kalesa, at mga bahay-bahay sa may karton. Mabuti na nga lang at magaling mag-drawing si Oliver kaya siya ang naka-toka sa pag-drawing ng mga kaharian. 'Yung iba ay naggupit naman ng mga pang-design namin. Napagdesisyunan naming old style ang aming kasuotan since gano'n naman talaga noong sinaunang panahon. Kay Tita si Zendi na may-ari ng isang boutique kaya siya na rin daw ang bahala sa mga magagara naming kasuotan.

Ngunit hindi niya inaasahan na mas maaga ang lalaki sa kanya. Napangiwi ito nang mapansin ang suot niya. Siguro ay dahil mukha siyang walang laman sa kanyang damit. Pinilit siya ni Lauren na bumili ng gym clothes para sa mga babae, ngunit nahihiya siya sa kanyang hubog na hindi nababagay sa magandang damit na nakita nila sa Kori’s shop. Isa pa, ayaw niyang ipakita kay Drew ang nakahihindik na anyo sa kanyang likuran.

Bago ka makapagpa-design sa kanya, kailangan mong maghintay ng ilang buwan, dahil sa dami ng mga sikat at mayayamang taong nakapila para sa designs niya. Pero si Don Rico, isang araw pa lang nakakuha na ng slot para sa akin. Ang mas nakakagulat pa roon, kailangan ko na ang dress sa Sabado. Mayroon lang silang isang araw para idisenyo at tahiin ang dress ko. Ganoon ba kalaki ang impluwensiya ni Don Rico at walang nagawa kahit ang malaking designing team ni Ms. Claire kundi unahin ang order ko?

Inilatag ni Cassandra ang mga dala niyang drafts sa ibabaw ng mesa. “Mr. Chen, ito po yung mga bagong designs. Base po sa trend ngayon dito sa probinsya, mas pinipili pa rin nila yung mga simple at konserbatibong tabas—malinis tingnan pero elegante,” maayos niyang paliwanag habang isa-isang itinuturo ang mga sketch. Lumapit si Mr. Chen, inayos ang salamin sa mata, at sinuri ang mga papel.

Binuksan niya iyon, at nanlaki ang mga mata niya sa nakita—isang napakaraming koleksyon ng damit pambabae. Inabot niya ang ilang piraso, hindi makapaniwala sa nakikita. Bawat kasuotan, mula sa pang-ilalim hanggang sa pang-itaas, ay sakto sa sukat niya. Simple ngunit elegante ang mga disenyo, gawa sa malambot at mamahaling tela. Ngunit ang pinaka-nakamamangha ay ang mga blouse at dress na nakahanay, bawat isa'y mukhang maingat na ginawa.

hindi ko alam kung ano ang itatawag ko sa kanya kung love o Drake ba, lalo at nasa tabi lang namin ang saleslady. “Not really, tingnan mo, walang tela sa likod. Bakit ganito ang mga design ng mga damit dito? Kung walang tela sa harap, wala namang tela sa likod, mahaba nga ang pang-ibaba pero may gupit pa." Halos naiinis niya na rin na sabi. "Eh, alangan naman na halos lahat ay the same ang design. Ano ka ba? What do you want ba na design at nang masabi natin sa kanila?” ani ko.