Drive-bys Novels & Stories

Dapat daw masanay na ako sa ugali nito na noon pa man, wala nang pakialam sa akin! Mukhang puyat pa yata si Sir Bryan dahil hindi pa nga nag-iinit ang puwitan ko sa pagkakaupo napansin kong nakatulog na ito! Magkatabi kami dito sa likurang bahagi ng sasakyan! May dalawang driver kaming kasama para sa salitang pagda-drive dahil halos anim na oras din ang bubunuin namin sa byahe bago kami makarating ng probensya kung saan ako lumaki

Alas diyes na at totoo nga, sobrang haba pala talaga ng byahe akala ko malapit lang, hindi rin kasi ako nag che-check ng g****e maps. Napakunot agad ang noo ko nang umikot siya sa may drive thru, mabuti at nasa hulihan kami kaya mukhang hindi rin kami napansin na hindi na kami nakasunod sa kanila.

Hindi ko na sinabihan ang board. Sa buong biyahe papuntang ospital, iisa lang ang pumapasok sa isip ko: Bakit nangyari to? Pagdating ko, nakita ko ang driver niya. May benda sa braso, nanginginig pa. Lumapit ako. “Explain.” “Ma’am… may truck pong biglang sumulpot sa intersection. Hindi na po namin naiwasan.” “Bakit kayo nagmamadali?” malamig kong tanong.

Inabot ko ang bayad sa driver at bumaba na rin kaagad pagkarating sa memorial park. Wala akong sasakyan kaya naman nag commute lang ako papunta rito. Habang naglalakad paloob kung saan naroon ang puntod ng mga magulang ko ay pabigat ng pabigat ang bawat paghakbang ko. Sumisikip din ang dibdib ko.

Ibinaba na ng driver ang salamin ng kotse at bumusina na lang saka mabilis na umalis ng subdibision. "Bukas ay panibagong araw na naman. Panibagong rebelasyun" sabi ng Driver saka kinabit sa tenga ang headset at may kinausap. Panay ang tingin ni Miguel sa box na donut na nasa tabi ng driver seat. Pasalubong niya ito kay Athena. Maaga natapos ang meeting niya. Bagamat badtrip siya sa naging takob ng usapan ay masaya siyang makakauwi ng maaga.

Buti ay na-on na at nakapag drive na ako papunta dun. “Hindi niya tinanggap Ate! Pag pinipilit namin siya, tinatapon niya!” What the! Hindi na ako makapag concentrate sa pagdadrive. Naramdaman ko ang pagbunggo ko sa isang sasakyan, sumerbato kaagad iyon sa akin. “What the f*ck!” Utas ko. “Drive safely, he'll be okay,” Narinig ko si Bryan sa kabilang linya. “ We`re here. Don`t panic. I`m here. I`ll take care of him. Sir William already contacted the doctors.”

“How the hell did she…” Bumusina nang ubod ng lakas si Damon. Nang walang bumababang driver mula sa sasakyang nakaharang sa daan, ay sumilip na siya sa bintana ng kaniyang sasakyan. “I'm giving you two minutes to move out of my way!” he shouted. “Love, hayaan na lang natin. Let's find other route. Nag-aaksaya lang tayo ng panahon. Maybe, the driver is drunk and tip–”

TOBBY'S POV Mabilis siya'ng nag drive at hindi napansin kung saang bahay siya umuwi.Nabalik lamang siya sa kaniyang sarili mula sa malalim na pag iisip ng makitang nasa bahay siya ni Drake. "Fvck..!!mura niya sa sarili.Gusto niya pa sanang umatras at mag drive pabalik ngunit bumukas na ang malaking gate at lumabas si Pharaoh na busangot ang mukha.

Bukod sa maraming naiinggit sa empire, marami din siyang kalaban sa drag racing na gusto siyang pataubin. But it's the first time na may tumambang sa kanya at pinagbabaril ang sasakyan niya. Buti nalang talaga ang service niya ang dala niya na bullet proofed dahil kung hindi, tiyak pinaglalamayan na siya ngayon."

Chapter 724 Mabuti na lang talaga at hindi siya gumawa ng anumang kabastusan kanina. Pinindot ng drayber ang meter, dahan-dahang itinapak ang paa sa accelerator, at mabilis na pumasok sa pangunahing kalsada. Habang mas lalong lumalakas ang ulan, ang windshield wipers ay mabilis na gumagalaw pabalik-balik, subalit ang kalsada sa harap ay nananatiling malabo at mahirap makita.