Drive-bys Novels & Stories

Akala ko talaga hahalikan niya ako. Nakahinga ako ng maluwag nang ipadako na nito ang atensyon sa makina ng sasakyan at nag simula ng mag drive papalayo ng Mall. Medyo mabilis ang byahe namin, dahil wala ng traffice at mangilan ngilan na lang rin ang mga nabyahe na mga bus at jeep kaya mga ilang oras lang rin nasa tapat na kami ng apartment. "Bye. Zach!"

Agad akong napasilip ng makilalang si Jacob ang bumangga potangena ngayon pa talaga. Ng balingan ko ng tingin ang driver ay nanginginig na ito sa takot. “M-ma'am ang mas mabuti pa po bumaba na lang kayo hindi ko na kayo sisingilin ayoko pong madamay sa gulo niyo.” dire diretsong sabad ng driver wala akong nagawa kundi bumaba sa isang highway fuck! Walang pag dadalawang isip akong kaagad sumakay sa isang jeep ng makitang papalapit na ang sasakyan ni Jacob bahala na kahit saan ako dalhin nito fuck!

panimula niya nang makarating sa tabi nito. “Really?” Tumaas ang dalawa niyang kilay. Inilahad nito ang kamay. “Yep!” Ibinigay niya ang bag dito. “Ako ang magda-drive, hindi mo alam ang daan.” Tumango si Esteban dahil wala na siyang nagawa nang maglakad ito papunta sa driver’s seat. Nsang sumakay siya sa kotse ay napansin niyang may hindi magandang nangyari sa araw ng asawa niya. Kahit muka itong excited ay bahagyang nakakunot ang noo nito. Nai-release na ng bangko ang loan, kaya dapat good mood ito ngayon.

Nagpatuloy kami sa biyahe. Mas dumilim ang paligid. Mas naging tahimik. “Drake,” sabi niya bigla, “may sasakyan sa likod natin.” Tiningnan ko ang rearview mirror. Black SUV. Same distance. Same speed. “Don’t panic,” sabi ko. “Hindi ako nagpa-panic,” sagot niya. “Nag-oobserve ako.” Napangiti ako nang konti. Lumiko ako sa isang side road.

Dahil hatinggabi na at bumabagyo, hanggang paanan lang ng bundok handang maghintay ang driver. Bawat hakbang pababa ng bundok, hirap na hirap si Zoe. Kahit taglamig, pinagpapawisan siya nang malapot sa sobrang sakit ng likod niya. Sa malayo, dahil madulas ang daan, dahan-dahang bumabagtas ang isang extended black Bentley. Matalas ang mata ng driver, at agad siyang bumilis para humabol, "Sir, parang yung nasa harap po ay si Young Lady."

Ano ba talaga ang problema ng lalaking iyon? “Drive through,” malamig niyang sabi habang ibinabalik ang tingin sa documents. “Miss?” alanganing tanong ng driver. “Just go.” Hindi niya maintindihan kung bakit parang napakalaki ng tingin ng mga ito sa sarili nila. Humarang lang sa gitna ng kalsada, iisipin na agad nilang hihinto ang lahat para sa kanila?

Masiglang pahayag ni Tyrone. “Saan ang lakad natin?” Tanong ng driver sa mga Yaya ng bata ng sumakay ang triplets sa loob ng black Mercedes benz. Kapwa nagkibit-balikat lang ang mga ito dahil wala silang ideya kung saan pupunta ng kanilang mga alaga.

Ang nasa isip ko lang ngayon ay makalayo sa kotseng humahabol sa amin. Nang makakita ako ng maliit na puwang sa harap, inapakan ko ang gas pedal. Humarurot ang kotse, lumiko kami papasok sa bypass lane. Panay tingin pa ako sa side mirror. Nasa likod pa rin namin ang itim na sasakyan. Sinusundan kami. Pilit lumalapit. Parang balak na naman kaming banggain. “Bart, drive faster. I do not want to die!” tili ni Kyline. Mahigpit ang hawak niya sa seatbelt na para bang doon nakasalalay ang buhay niya.

Isang guwardya na nakasuot ng unipormeng sundalo ang lumapit sa tatlong drayber na bagong bumaba. Ang tatlong drayber ay mukhang matanda at walang lakas talaga. Hindi sila mapag-aakalaang mga dalubhasa sa IT na kayang sirain ang sistema ng seguridad sa pamamagitan lamang ng isang pag-click sa screen ng kanilang laptop na nagpapakita ng mas malinaw na mga koordinada nang makarating sila doon.

Inabot niya sa driver ang isang blue bill, binanggit ang address na pupuntahan niya at tumahimik na lang pagkatapos. Kinuha ng driver ang pera at saka napapailing na nagsalita. "Medyo kakaiba kang bata, ha?" Hindi pa rin ito pinansin ni Braylee at nanatiling seryoso ang mukha. Pagbaba nila sa pupuntahan, magalang siyang nagsalita sa driver. "Salamat po, kuya." Kumaway lang ang driver kay Braylee bilang pagba-bye. "Wala yun, umuwi ka na agad ha? Baka nag-aalala na ang pamilya mo sa 'yo."