Drive-bys Novels & Stories

Alam kong mag-isa lang din siyang bibiyahe, at doon ko na lang binabaling ang atensyon ko, sa katotohanang kaya naman niya. Hindi ako ganon ka-nag-aalala, dahil una, marunong siyang mag-drive. Hindi lang basta marunong; maingat siya at laging aware sa paligid. Nakakabilib nga eh, parang may sarili siyang radar na laging naka-alerto. At pangalawa, masasabi kong siya na yata ang pinakamaingat na driver na nakilala ko. Hindi siya yung tipong takbong bente lang na parang nag-aabang ng traffic violation, pero hindi rin naman siya pabaya. Marunong siyang magmabilis kapag kinakailangan, pero lagi pa ring may kasamang ingat at disiplina. Kaya kahit papaano, tiwala at palagay ang loob ko tuwing siya

Di ba welcome na lang agad sa akin kahit wala ang isa then part one ng usapan namin ay tungkol na agad sa pagpapakilala sa akin kung ano ang mga rules and regulations na susundin kapag nagdadrive ka nang isang kotse in the near future kaysa hanapin ang wala. Gusto kong matuto talaga mag drive, na aastigan kasi ako sa mga babae na sila na mismo ang nagdadrive na wala ang kanilang partner at total marami pang kotse sina ma’am Maribel ay iyon ang gagamitin ko, isa na rin kasi na rason na gusto kong mag drive ay pag may emergency ay madali lang sa akin. Hindi naman nangako si mommy na bilhan ako ng bagong sasakyan pero baka raw bibigyan niya ako kapag marunong na talaga ako magdrive. Lalo at mag

Masaya siya ngayon dahil sa dalawang dahilan. Ang unang dahilan ay tinawagan siya ni Bruce kaninang umaga para ipaalam sa kanya na pupunta siya sa kanyang apartment para ihatid ang kanyang dalawang sasakyan. Halatang masaya si Darius nang marinig ang balita. Nagsawa na siya sa paggamit ng mga pampublikong sasakyan. Hindi lamang sila nag-uubos ng oras ngunit mas mabagal din sila kaysa sa mga pribadong sasakyan. Kailangan niya ng sarili niyang sasakyan. Ito ay magliligtas sa kanya ng maraming problema sa tuwing kailangan niyang pumunta sa isang lugar.

(Venal POV) Biglang napabusina ang katabi kong driver dahil mayroong mga tao na di marunong rumespeto sa pinapatupad nilang batas. May tumawid kahit naka-pula ang traffic light. Sinilip ko si Master Dryzen sa rear mirror. Bumukas ang mga mata niyang nakapikit. Kanina nakasandal siya sa upuan ngayon parang nakuha na naman ang attention niya ng nangyayari sa labas. Pilit niyang hinahabaan ang kanyang pasensya. Ngunit napaka-ikli nito kung sa mga tao lamang naman ang pag-uusapan. Mabilis siyang pumatay ng nilalang. Parang isda na walang pusong hinuhuli at namamatay.

dagdag pa niya, tinatantiya kung ano talaga ang nasa isip ni Tyron. Kung tutuusin, hindi naman niya intensyon na bigyan ito ng dahilan para manatili. Iniisip lang niya ang kaligtasan nilang dalawa. Marunong siyang mag-drive—at hindi lang basta marunong, kundi sanay siya. Kung wala lang si Tyron sa tabi niya, baka nasa 120 kph na siya sa highway, pero hindi niya iyon ipapakita rito. Ayaw niyang bigyan ito ng dahilan para isipin na reckless driver siya—o mas malala, ayaw niyang mas lalong humanga ito sa kanya.

ani naman ni Raya. "At least, safe kayo pag ako nag drive hindi yung parang may hinahabol na kabayo sa daan, hindi ba?" pagmamalaki ni Daphne sa amin. Nagtawanan na lamang kami sa kanyang sinabi. It was because when Daphne drove to our girl's date she would always use brakes every 5 minutes that is why we call it, Daphne's bumpy ride. We continued to talk and realized that it was almost time to go to our classes.

Pagdating sa basement, agad kaming sumakay sa nakahandang itim na SUV. Mabilis na pinatakbo ni Robert ang sasakyan palabas ng gate, pinalalampas ang mga pangunahing kalsada ng syudad para dumaan sa mga mas maluluwag na bypass road patungo sa courthouse. Habang nakatitig ako sa bintana, pinapanood ang dahan-dahang pag-gising ng trapiko sa Maynila, naramdaman ko ang paglapat ng mainit na palad ni Ezekiel sa ibabaw ng nanginginig kong mga daliri.

Noong una, ayaw pa nga sana akong payagan nila Mommy at Daddy na lumabas pero noong sinabi ni Zyra na kailangan niya ng alalay dahil may importante daw na bibilihin, wala na silang nagawa pa kundi ang pumayag Hindi pwedeng sumama ni Mommy lalo na at wala naman daw siyang maitulong. HIndi kasi siya marunong magdrive at the same time, si Zyra naman ay hindi na pwedeng mag drive. Malaki na kasi ang tiyan niya kaya wala na silang nagawa pa kundi ang pumayag na lang na ako na ako na muna ang driver ni Zyra kahit na alam nilang hindi pa okay ang lahat

Ngayon ay inextend na ng driver ang kanyang braso para kunin ang bayad ni Evony, ngunit hindi naman nito inangat ang kanyang ulo. Nag-aalangan na inabot ng dalaga ang kanyang bayad, nawiwirduhan sa ikinikilos ng tricycle driver. Wala siyang nagawa kundi iabot na lang ang bayad at maglakad na palayo, iniisip ang driver na iyon. “Parami na talaga nang parami ang mga wirdo ngayon,” naiiling niyang bulong saka tumungo sa section ng mga karne habang ang driver ay bumaba ng tricycle at saka tinanggal ang tabing sa mukha.

Pagkatapos kong magbihis ay mabilis na akong sumakay ng kotse para pumasok sa opisina ko. Nag-drive thru na lang ako ng kape. Marahan lang ang pagmamaneho ko dahil pumipintig pa ang sintido ko. Mabilis akong napapreno ng may biglang batang tumawid sa driveway sa may entrance ng tower building na pagmamay-ari ko.