Drive-bys Novelas e Histórias

Hindi na nakapagsalita pa ang driver. Sa isang iglap, biglang kumilos si Draven. Mabilis siyang sumandal mula sa likurang upuan at inabot ang driver. Mahigpit niyang sinakal ito sa leeg. "G-Ghh... Sir...!" Dahil sa biglaang pag-atake, napakabig ang driver sa manibela. Pumaling ang SUV sa kabilang linya ng kalsada. "Draven!" napasigaw si Velma. "Ano'ng ginagawa mo?!"

Posible kayang gusto narin niya ito? Hindi niya nabilang kung ilang Oras itong nag-drive. Humihinto lang sila sa mga drive-thru para kumain at magmamaneho na naman ito. Halatang pagod at antok na antok na ito kaya niyaya niya itong huminto. Pero hindi ito pumayag. Wag daw siyang mag alala dahil may taong sasalubong sa kanila.

“How the hell did she…” Bumusina nang ubod ng lakas si Damon. Nang walang bumababang driver mula sa sasakyang nakaharang sa daan, ay sumilip na siya sa bintana ng kaniyang sasakyan. “I'm giving you two minutes to move out of my way!” he shouted. “Love, hayaan na lang natin. Let's find other route. Nag-aaksaya lang tayo ng panahon. Maybe, the driver is drunk and tip–”

TOBBY'S POV Mabilis siya'ng nag drive at hindi napansin kung saang bahay siya umuwi.Nabalik lamang siya sa kaniyang sarili mula sa malalim na pag iisip ng makitang nasa bahay siya ni Drake. "Fvck..!!mura niya sa sarili.Gusto niya pa sanang umatras at mag drive pabalik ngunit bumukas na ang malaking gate at lumabas si Pharaoh na busangot ang mukha.

Baka masyado akong malasing at hindi ko na makayang makapag-drive, dito pa ako makatulog sa loob ng bar dahil namimigat na ang mga talukap ko sa antok. "Wait. I'm going to send you home. Lasing na lasing ka na at hindi mo na kayang magmaneho. Baka madisgrasya ka pa o ikaw ang maka-disgrasya o di kaya mahuli ka ng pulis because you are driving under the influence of alcohol. Makakasira iyon sa image ng kompanya mo."

Akala ko hindi ito mahilig sa mga drive thru’s. Tahimik na nagri-research si Bea sa mga pupuntahan namin kaya hindi ko na siya inabala. Nag-concentrate na lamang ako sa pagmamaneho. Nang makakita ako ng isang drive thru ay pumasok na ako roon. We ordered and got our food tsaka nagpatuloy ako sa pagmamaneho.

Narinig ko ang marahas nitong pagbukas ng pinto ng sasakayan sa mismong tabi ko. Agad naman akong sumakay at humalukipkip. Hindi ako nagsalita pa nang sumakay na rin ito at walang pasabing pinasibad ang sasakyan. Pwede ba, 'wag n'ya akong paandaran ng pabibo n'ya sa pabilisan mag-drive dahil kahit lumipad pa kami wala akong balak na pansinin pa siya.

Bumaling si Arabella sa drayber, “Manong magmaneho lang kayo. Lumiko na lang kaya tayo pabalik, Manong? Shit! Manong!” Parehong napasigaw si Arabella at ang drayber nang makarinig ng putok ng baril. Mas binilisan pa ng drayber ang pagmamaneho. Ngunit sunud-sunod rin ang pagputok ng baril. Nagpagewang-gewang ang sasakyan nang iwasan ng draber ang mga paputok. Yumuko si Arabella. Wala na siyang maisip pa na tawagan. Wala palang siyang na-i-save na contacts.

(Ang gutom na batang asungot sa Drive-thru At ang Bilyonaryong walang Cash) ALEXANDER'S POV Nyemas na drive-thru ito. Bakit ba napakahaba ng pila kahit alas dose na ng gabi? At bakit ang dumi ng utak ng anak ko, palaging binabasa ang mga personal kong pagnanasa sa pagkain at sa Mommy niya? Nasusustentuhan tuloy ang diskarte ko. Mamaya, isipin ni Celestia, napakamanyak ko!

sabi ng driver, “ready na po ba kayo emotionally?” Napatingin siya rito. “Bakit?” “Kasi masakit ang katotohanan.” “Kuya, magmaneho ka na lang.” Napakamot sa ulo ang driver. Habang tumatagal ang biyahe, mas lalong kinakabahan si Cassandra. Papasok sila sa business district. Unti-unting kumunot ang noo niya. Hanggang sa bumagal ang itim na kotse.