Drive-bys Novels & Stories

"Hindi ko ba nasabi sayo na ikaw lang ang pupunta doon?" "W-what?" gulat na tanong ko. "Pumasok kana at baka matraffic pa tayo! sa byahe kona ipapaliwanag! " "o-ok po!" kahit may pag aalanganin ay sumakay ako. "Manong pakipasok nalang ng gamit niya salamat." utos nito sa driver na bumaba para tulungan ako. . habang nasa byahe hindi ako mapakali dahil dalawa lang kame ni Chase sa loob.wala naman ako nararamdaman na panganib pero hindi ko alam kung bakit di ako mapakali..

paliwanang ng grab driver. “Sige po, huwag lang po kayo hihinto.” Gabby chewed her lips carefully as her destination passed by. She took out her phone and quickly sent a message na malalate siya. Gusto niya nang maiyak nang halos isang oras na ay hindi pa rin sila tinatantannan ng sumusunod. “Ma’am, gusto nyo po bang sa police station na lang tayo tumuloy?” tanong ng driver na sumilip din sa rear view mirror.

Naiinis ako sa malamang mas inuna nya pa si Natasha tapos ako pinaghintay. Kong hindi lang talaga masasayang effort ng bestfriend kong si Sabrina ngayon din ay di na talaga ako pupunta doon. Hindi pumasok agad si Bryce sa kotse at mukhang may kinuha pa ito sa loob ng bahay. Napatingin ako sa glove compartment ng kotse ni Bryce. Naka bukas kasi ito may laman itong wallet at isang flash drive. Kinakabahan kong kinuha ang flash drive. May tatak kasi ito ng Secret Protection Agency.

Masyado nang maputik ang dinaraanan nila, palibhasa'y liblib na pook ang kinaroroonan nila. Napakabilis ding magmaneho ng driver na tila hinahabol ng napakaraming kabayo. Maraming mga pasahero ang nagrereklamo sa pagpapatakbo nito, subalit tila bingi ito at hindi pinakinggan ang mga taong halos himatayin sa takot. Siya nama'y tahimik lang na nakapikit habang nananalangin. Lihim siyang nagagalak sa paraan ng pagmamaneho nito. Tiyak niyang hindi siya mahuhuli sa kasal nila ni Brix.

Lumabas ako ng puno ng kaba ang aking dibdib para makipagnegosasyon sa driver ng nabangga kong sasakyan. I approach a man in his mid-thirties na nakatayo sa tabi ng sasakyan at tila hinihintay na talaga niya akong bumaba. Mas lalo akong nagdeliryo sa takot at nalaglag ang aking panga ng makita ko ang brand ng sasakyan ay Ford GT.

Binaba niya ang bintana ng sasakyan ng makitang nasa labas pa ako. "Addie." Pagtawag niya sa'kin at pahiwatig na pasakayin ako. Hindi ako sasabay sa kanila. I know Kuya can drive pa naman pero baka pati sa pagliko one hundred eighty speedmeter ang takbo. Alam ko iyon, dahil minsan na din akong sumakay sa kanya ng nakainom sya habang nagd-drive. Wala pa akong kaideya-ideyang lasing pa pala sya no'n. Kaya naman halos humiwalay ang kaluluwa ko sa katawan kapag may io-overtake syang mga sasakyan. Ayokong maranasan ulit iyon.

sigaw ni Hera habang hindi alam kung saan kakapit. Nagulat rin si Dwayne sa ginawa niya, kaya nagpabaling-baling ang takbo ng sasakyan, mabuti na lang at wala silang nakakasalubong. Dito pa naman ang daanan ng mga malalaking truck dahil hindi ang mga ito, pwede sa national roads. Pumikit siya at hinayaan na ang sarili na kumalma. Mas lalong kinabahan si Hera ng makita si Dwayne na nagdadrive habang nakapikit ang mga mata.

Binuksan ko lang ang mga mata ko nang may marinig akong nag-click. “Bakit hindi ka kaagad sumakay?” tanong pa niya bago ini-atras ang sasakyan para makapagmaniobra. “Hindi ko saulado ang plate number ng sasakyan mo,” sagot ko habang pinapanood siya. “Then start memorizing the plate numbers of our cars. Pero ito lang ang dina-drive ko. ‘Yung iba mga driver na natin ang nagda-drive,” aniya habang tinatahak namin ang university avenue palayo sa pamantasan.

Kung hindi siya makakahanap ng Lorie, malaki ang magiging epekto nito sa kanyang trabaho at malaki ang magiging kaparusahan. Ang driver ay mabilis na umalis sa lugar na kinatatayuan, nagtakbo patungo sa rehabilitation center. Habang naglalakad siya, ang kanyang mga hakbang ay mabilis, ang mga mata ay nagmamadaling tumingin sa bawat sulok ng lugar. Hindi niya alam kung nasaan si Lorie, ngunit ang alam niya ay hindi siya pwedeng magkamali. Ang mga susunod na oras ay magiging madilim, at si Lorie ay maaaring maging malayo na sa kanila.

nagtitimpi kong saad. Nagsipulan at nagkantiyawan ang mga driver na nakarinig. "Ang taray." "Palaban." "Bagay sa bata natin." "Kasi miss byutipul, may pupuntahan pa pala ako diyan sa kabila." Ininguso nito ang hardware sa tapat ng paradahan. "May bibilhin pa pala akong piyesa nitong motor. Sige na, kay Pierce ka na sumakay."