Driven In Tagalog Novels & Stories

halakhak ng isa pa, katabi ng driver. "Ay kaya pala na parang tigre kung makaasta pare," nagtatawanan ulit sila kaya matalim ko lang silang tinitingnan. Hanggang natahimik na sila at patuloy parin sa pagmamaneho ang driver na hindi ko na inalam o pinakinggan kung ano ang mga pangalan nila.

Marahas akong napasandal sa upuan dahil sa bilis ng pag abante ng kotse. Halos pantay lang ang pagmamaneho namin ni Draven. I don't know if this is how he drives but this isn't new to me. Sa dalawang beses kong nakipag karera sa Pilipinas, I still know the feeling of stepping hard on the accelerator and watch the car move faster. Mabilis ang pagpapatakbo naming pareho kaya kalaunan ay nakarating din kami sa dulo. I saw Draven brakes to do a u-turn.

But as I turned to walk toward the door, I felt like I was walking right into a trap he hadn't even finished setting yet. ————— Patakbo kong tinatahak ang mahabang driveway. Sa dulo ng gate, nakatago sa ilalim ng anino ng puno, doon naghihintay ang silver na kotse ni Drake. Patay ang lahat ng ilaw nito. Tumakbo ako papunta dito at binuksan ang pinto. Amoy energy drink, sigarilyo at ang matapang na cologne ni Drake ang bumungad sa akin.

"Hinding-hindi ko isasauli yung singsing na ibinigay mo! Isa kang kagalang-galang at sikat na CEO sa Cebu at buong Pinas, hindi ba dapat may isang salita ka?” Sa front seat naman, halos manginig ang driver sa narinig. “Diyos ko,” isip-isip ng driver. “Kakaunti lang ang mga taong may lakas ng loob na sigawan at bantaan ang young master nila. Grabe ba ang babaeng ito!”

Sagot niya sa driver. "Anong pinagsasabi mong bata ka! nasa pilipinas tayo tapos ibang wika lumalabas jan sa bibig mo? Siya Sakay na madami pa akong ihahatid na pasahero!" Napipilitan na sambit ng driver. kaya masaya naman itong nag lakad papunta sa likod dahil nandon ang pintuan ng jeep. Pag sakay pa lang niya ng jeep ay binati niya ang mga pasaherong naka upo na habang naka tingin sa kanya.

"'Ang iba nagmamanman lang sa atin." Mga ilang sandali ay nakarating na rin sila Denzel, Alfred at iba pa. Nang huminto sila saglit agad na nagpaputok ang isang di kilalang lalaki dahilan ay muli silang tumakbo papalayo. Kulay itim mga kasuotan ng mga ito at nakatakip ang mga mukha kaya di agad makikilala.

"Kaya ko. Tsaka, may amats ka na, noh! Baka mapano pa tayo sa daan." Binawi ko rin kaagad ang pagkakatapat ng bote sa kaniyang labi kaya mabilis niya rin akong sinagot. "Sus, 'yon lang? Sanay ako mag-drive ng lasing." "Motor lang 'yon at malapit. E nasa Bataan po kaya tayo." "Mas mahirap kaya magmotor kesa magmaneho ng kotse kapag lasing." "Sus! Mambabara ka pe e. Basta ako, ayoko pa mamatay. Bata pa ako noh!"

ngiting tango niya " Ingat anak! ". ngiting sabi ni Mama " Akala mo naman talaga pupunta sa malayong Lugar...ang dami ng gamit mo..parang hindi kana babalik sa bahay niyo ". salita ng driver ko este ni Dan Syempre diba kapag ikakasal ka..doon kana titira sa bahay ng lalaking mapapangasawa mo? " Psh...malay natin diba?at syempre nakakahiya naman sayo..tas baka magalit ka nanaman kapag sinuot ko yung jogging pants at t-shirt mo ". taray ko sakanya

you have a job tomorrow, do you want tobe fired? "ba-bakit ba lage monalang sinasabe yan Mr.montaire mukang bang gusto kung ma fired sa trabaho. Atsyaka mag tagalog ka nga nandito ka sa pilipinas kaya mag tagalog ka para mas lalo kitang maintindihan para hindi nako mahirapan kaka translate sa utak ko alam mo bayun. "sumakay kana sa kotse ko ihahatid nakita sa bahay mo.

Via POV "Sana araw-araw libre para ginaganahan lagi." Sambit ni Gail ng nasa sasakyan na kami. Natawa naman si Jarus na siyang nagdradrive ngayon. Nasa passenger seat ako at nasa backseat naman si Gail.