Edward Said Novels & Stories

Pinagsasandok niya ako ng pagkain na para bang isa akong disable. “Kumain ka na,” sumulyap muna ako sa dalawa at may kakaiba sa kanilang mga tingin sa akin at sa aking katabi. “Ang sarap talagang magluto ng mapapangasawa ko,” puri ni Edward sa kasintahan. Agad akong sumubo at nagkunwaring abala sa pagkain lalo na't nararamdaman kong nagdidikit ang mga hita namin ni Knee Yoz.

Tumawa si Darius, nagulat sa sinabi ni Edward. "Hindi iyon mahalaga dahil mapapatunayan mo ang iyong mga kakayahan sa pamamagitan ng mabilis na pagkatalo sa kanila." Tumango si Edward. Ng matapos ang kanilang pag uusap, may dumating na dalawang lalaki sa tabi ni Edward. Iniakbay ng isa sa kanila ang mga balikat ni Edward at sinabing, “Edward Elliott, nahirapan kaming subaybayan ka nitong mga taon. Hindi namin akalain na makikita ka namin dito."

Ang kamay ni Hayden, na nagpahinga sa mesa, ay gumalaw, at lahat ay inamin ang pagkatalo. "Sige! Ibibigay ko ito! Mabuti na gumawa ng ilang kawanggawa paminsan -minsan!" Galit si Edward at nag -atubiling sinabi. "Dahil sumasang -ayon si Edward, ibibigay ko rin ang aking bahagi," sabi ni Ted.

Hindi naman siya sanay sa ganitong klase ng buhay—punong-puno ng sosyal na tao, maingay, at pakitang-tao. Tahimik siyang napaupo, magkahawak ang kamay na nakapatong sa kanyang tuhod. At sa puso niya, may hindi magandang pakiramdam na tila unti-unting sumisiksik. Hi, Emma. Nasaan si Edward?” tanong ni Eddie habang hawak ang dalawang baso. “Lumabas lang sandali. May kinausap,” sagot niya.

Napalunok ako ng matindi dahil sa sinabi ni Edward, hindi man nito binanggit ang pangalan ko sa harap ng amo namin ay alam kong may mapapansin at mapapansin pa rin ito sa mga kilos ko at reaksyon sa lahat ng sinasabi ni Edward. "Masaya ako na nahanap muna ang babaeng magpapasaya sayo Edward, but I doubt kung kaya mo siyang ipaglaban pagdating ng panahon," makahulugan namang turan ni Sir Simoun kay Edward na ikinakunot ng nuo ng huli. "Ano pong ibig nyong sabihin sir?"

sagot naman ni Timo. Aalis na sana ako sa may harap ng pinto kasi mali ang makinig ako sa usapan nila pero napahinto ako sa sinabi ni Manong Edward. “I'm sick, Theo!” wika ni Manong Edward. “I need to see my grandchild from you,” dagdag pa niya. Halos hindi ako makagalaw sa narinig ko at unti-unting lumakad pabalik ng dining area. What? Grandchild? Hindi pa ako ready magka-anak.

Nagdilim ang mukha ni Edward habang sinasabi, “Tama, Elaine. Tigilan na natin ang pagtatalo sa mga walang kwentang bagay tulad nito.” “Naaawa ako sa asawa mo ngayon.” “Elaine!” Hinampas ni Edward ang desk at sumigaw, “Sinabi nang tama na!”

mahinang sabi ko na siyang ikinatigil niya. "W-What? Sino raw?" pagtatanong niya sa akin na alam kong naiintriga narin. Napapabuntong-hininga ulit ako. "Si Edward. I don't know if nakita mo na ba siya, but he's known in the business world, malayo sa narating kong singer lang," mahinang sambit ko. Napapatingin ako sa gawi ni Drake nang biglaan siyang mapahagalpak ng tawa.

saad ni Edward. "Ang bilis mo ah, inilabas mo na pala itong anak ko. Well I don't see anything wrong, as long as masaya ang anak ko, Rosenda hija, tatanungin kita, gusto mo na ba itong lalaking 'to para sayo? Kase kung ako ang tatanungin ay walang problema. Edward is a decent guy, at namamayagpag ngayon ang Clemente Group of Companies, he can give you a better life, right Edward?" tanong ni Daddy.

saad ni Felix kaya napalingon kaming lahat sa kaniya. Unti-unti kong naramdaman ang malakas na pagkabog ng dibdib ko nang naalala ang huling sinabi ni Edward noong isang araw bago siya umalis.